“അപ്പോൾ നീ..? ”
“മമ്മി ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു ശരിതന്നെയാണ്.. മമ്മിയുടെ മകൾ നൂറുശതമാനവും കളങ്കരഹിതയല്ല, കന്യകയുമല്ല. ബാംഗ്ലൂർ എന്ന ഹൈടെക് സിറ്റിയിൽ ചാരിത്ര്യത്തിനു യാതൊരു വിലയുമില്ലമമ്മീ… കാലത്തിൻറ പുരോഗതിക്കനുസരിച്ച് നാമും മാറണം. അതാണ് ആധുനിക സംസ്കാരത്തിന്റെ പുത്തൻ പ്രവണത.. നാം എന്നും ഒരേ വസ്ത്രം തന്നെ ഉപയോഗിക്കാറില്ലല്ലോ. ഒരേ ഭക്ഷണം തന്നെ കഴിക്കാറുമില്ലല്ലോ.. അതേപോലെ തന്നെയാണ് നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഇണയും. അതും വെറും ഡിസ്പോസിബിൾ മാത്രം! അതായത് യൂസ് ആൻറ് ത്രോ… പണ്ട് വിദേശികൾ ചെയ്തത്. ഇപ്പോഴതു നാം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. അത്രേയുള്ളൂ…”
“ദൈവമേ… എന്റെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം പാഴായോ..?” വെറും പതിനേഴു വയസ്സു മാത്രമുള്ള തന്റെ മകളുടെ സംസാരം കേട്ട് ആഷ് നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചുപോയി.
“എന്തുദൈവം.? എന്തുപതീക്ഷ…? നാമൊക്കെ മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയരാണ് മമ്മീ… നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പുള്ള ആചാരം ഇന്നാരെങ്കിലും മൈൻഡ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ..? ഇല്ല. അതേപോലെതന്നെയാണ് ജീവിതവും. നാം എപ്പോഴും പ്രാക്ടിക്കലായിരിക്കണം. എന്റെ മമ്മി ഒരു പതിവതയല്ലെന്ന് എനിക്കെന്നേ അറിയാമായിരുന്നു. ഒന്നു രണ്ടു പേരുമായി മമ്മി കളിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷേ, ഞാനതിനെ ഒരു ഹിമാലയൻ തെറ്റായി കണ്ടില്ല.. മമ്മിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ദാഹം മാറ്റാൻ മമ്മി സ്വീകരിച്ച് പാതയെ ഞാൻ നൂറുശതമാനവും അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നുകരുതി ഈ ഞാനും പരിശുദ്ധിയുടെ പുണ്യാഹം തളിച്ചവളല്ല. ഞാനും പലരുടേയും ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ഭാരവും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇന്നെനിക്ക് ദിനവും അത് വേണംതാനും.. ആണിനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരികളുടെ ദേഹത്തിലേക്ക് വീഴും.. എൻറമമ്മിയോട്
ഞാനിതൊക്കെ ഫ്രാങ്കായി പറയുന്നത് അ വിവേഗം കൊണ്ടോ അഹങ്കാരം കൊണ്ടോ അല്ല. സാഹചര്യം എന്നെ അങ്ങിനെയാക്കിത്തീർത്തു എന്നു പറയുന്നതാകും ശരി…”
“മോളേ.. നീ ഈ മമ്മിയെ തോൽപ്പിച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ കുട്ടീ.”
“ഇതിലൊക്കെ എന്തു തോൽവിയും ജയവുമിരിക്കുന്നു മമ്മീ.. നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം നാം സെലക്ട് ചെയ്തു കഴിക്കുന്നു അത്രേയുള്ളൂ… പറയുന്നത് ശരിയല്ല എന്നറിയാം..” ഒന്നു നിർത്തി അലീന ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മമ്മിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്താണു മോളേ…?”
“എൻറെ മമ്മിയുടെ ജാരൻമാരിൽ മെയ്ക്കരുത്തുള്ള വരെ ഞാനിവിടുള്ളിടത്തോളം എനിക്കു കൂടി സെറ്റപ്പ് ചെയ്തുതരണം… ഞാനും മമ്മിയും ഒരേ പാത്രത്തിൽ നിന്നും ഊണു കഴിക്കാറില്ലേ.. അതുപോലെയാണിതുമെന്നു കരുതിയാൽ മതി. രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം ഒറ്റക്കു കഴിക്കാതെ അടുത്തവർക്കു കൂടി കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് തെറ്റൊന്നുമില്ലല്ലോ..”
“മോളേ… നിന്റെ മമ്മിയായ എന്നോടിതൊക്കെ നിനക്കെങ്ങിനെ പറയാൻ കഴിയുന്നു കുട്ടീ…”
“എന്താണമ്മീ.. പറയേണ്ടതേതായാലും പറയേണ്ട സമയത്ത് പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റൂ.. എൻറെ മമ്മിയോടിതൊക്കെ പറയാൻ ഞാൻ മറക്കുന്നതെന്തിന്..? മടിക്കുന്നതെന്തിന്…?”
“എങ്കിലും കുട്ടീ…”
“ഒരെങ്കിലുമില്ല. മമ്മീ… ങാ.. ഇന്നു സന്ധ്യമയങ്ങിയ ശേഷം ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് വരും.. സാംഡാനിയൽ, രാത്രിയിൽ ഞാനും സാമും ഒന്നിച്ച് രതിക്രീഡ നടത്തുന്നത് മമ്മിയ്ക്കു വേണമെങ്കിൽ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കണ്ടുരസിക്കാം. റൂമിലെ ലൈറ്റണക്കില്ല. ജനാലയും തുറന്നിട്ടേക്കാം.. മമ്മിയവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള രതിശയനം കഴിഞ്ഞശേഷം സാമിനെ മമ്മിയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കാം..”
അവരുടെ സംസാരം തുടരുന്നതിനിടയിലാണ് വീണ്ടും കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചത്. ആഷ വേഗം കതകു തുറന്നു. പുറത്തു നിൽക്കുന്നയാളെ കണ്ടയുടൻ അലീന വാതിൽക്കലേക്കോടിവന്നു.
“ഹായ്… സാം.. തന്നെപ്പറ്റി ഞാനിപ്പോൾ മമ്മിയോടു സംസാരിച്ചതേയുള്ളൂ… വരൂ.”
ആരോഗ്യദൃഢഗാതനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഉള്ളിലേക്കു കടന്നു വന്നു.
“മമ്മീ… ഇതാണു സാം ഡാനിയേൽ.” അവൾ മമ്മിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി. പിന്നെ മമ്മിയെ സാമിനും പരിചയപ്പെടുത്തി.
“സാം.. ഇതെൻറ മമ്മി.”