ആൻസി വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു….
“അമ്മ ഇപ്പോ ശശിധരൻ മുതലാളിടെ വീട്ടിലെ പണിക്കല്ലേ പോണത്. രാത്രി വൈകിയേ വരു. നിൻറെ അപ്പനാണ് ദിവസവും കാറിൽ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കണത്. ഞാൻ സ്കൂളിന്ന് പോയപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടു തുടങ്ങി.”
അളകനന്ദ പറയുന്നത് സത്യമാണെന്ന് ആൻസിക്ക് മനസ്സിലായി. അവളുടെ അപ്പൻ ജോസഫാണ് ശശിധരൻ മുതലാളിടെ ഡ്രൈവർ. ദിവസവും രാത്രി 11 മണി കഴിഞ്ഞാണ് അപ്പൻ വീട്ടിൽ വരാറുള്ളത്.ചോദിച്ചാൽ പറയും മുതലാളീയുടെ വീട്ടിൽ പാർട്ടിയായിരുന്നു. മുതലാളീടെ സുഹൃത്തുക്കളെ കൊണ്ടാക്കാൻ പോയതിനാലാണ് വൈകിയതെന്ന്.
“അതിലേ വീഡിയോകൾ കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് തേനോലിച്ചോ?”
“തേനോ…”
ആൻസിയുടെ ചോദ്യം മനസ്സിലായി എങ്കിലും അളക ഒന്നും മനസ്സിലാകത്തതു പോലെ ചോദിച്ചു.
“അയ്യോ… പാവം ഒന്നും അറിയില്ല മൈരിന്…”
ആൻസി അളകയെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
ആൻസി തന്ന ഫോണിലേ വീഡിയോകൾ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അളകയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഒരു തരിപ്പാണ്. ഇന്നലെ അതു കണ്ടു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ താൻ പോലും അറിയാതെയാണ് താൻ ഇട്ടിരുന്ന ഷെഡ്ഡി നനഞ്ഞത്.
“എടീ സത്യം പറ ഇന്നലെ പടം കണ്ടിട്ട് നിൻറെ സമാനത്തിൽ വെള്ളം വന്നില്ലേടീ… അതിൽ കണ്ട പോലെ ഒരു സായിപ്പ് നിന്നെ സമാനം നക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിയില്ലേ? അതു പോലെ ഒരു അണ്ടി വായിലിട്ട് ചപ്പാൻ തോന്നിയില്ലേടീ… അങ്ങനെ ഒരു അണ്ടി നിൻറെ കൂതിയിൽ കുത്തി കയറാൻ നീ കോതിച്ചില്ലേടീ…”
ആൻസിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അളക ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല പകരം അവളുടെ അടിവയറ്റി കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നു. അളകനന്ദയുടെ തുടയിടുക്കിൽ ഷെഡ്ഡിയിൽ നനവു പടരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.
“എനിക്കറിയാടീ… ആദ്യം ഞാനും നിന്നെ പോലെ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോ എനിക്ക് തോന്നുമ്പോ സുഖിക്കാം.
നല്ല സുഖവും കിട്ടും പണവും കിട്ടും. ഇന്നു മുതൽ നീയും എന്നെ പോലെയാണ്. പുതിയ ഫോണും വസ്ത്രങ്ങളും വണ്ടിയും ഒക്കെ നിനക്കും വാങ്ങാം. ഇക്കാലത്ത് പണ്ടത്തെ പെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ പതിവ്രത ചമഞ്ഞിരുന്നാൽ പറ്റില്ല.”
ആൻസി വണ്ടിയുടെ വേഗത കൂട്ടി.
നഗരത്തിരക്കിൽ നിന്ന് മാറി കായൽ കരയിലേ മര ചുവട്ടിൽ ആൻസി വണ്ടി ഒതുക്കി നിറുത്തി ഇരുവരും ഇറങ്ങി. ഡിക്കിയിൽ നിന്ന് വണ്ടി മൂടുന്ന ഷീറ്റ് എടുത്ത് വണ്ടി മൂടി വച്ചു. മുന്നിലേയും പിന്നിലേയും നമ്പർ പ്ലേറ്റ് നന്നായി മറച്ച് വച്ചു ആൻസി. വണ്ടിയോ നമ്പരോ ആരും വേഗം കണ്ടു പിടിക്കരുതല്ലോ. ഇരുവരും ബാഗും തൂക്കി കടവിലേക്ക് നടന്നു.
അവിടെ അവരെ കാത്ത് ഒരു ചെറു ബോട്ട് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ആൻസിയാണ് അതിലേക്ക് ആദ്യം കയറിയത്. അളകനന്ദയ്ക്ക് അതിൽ കയറാൻ ഭയമായിരുന്നു. ആൻസി കൈ പിടിച്ച് അവളെ കയറ്റി ഇരുത്തിയാണ്. കായൽ വെള്ളം കീറി മുറിച്ച് ബോട്ട് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. നല്ല സ്പീഡിലാണ് ബോട്ട് ഓടിയത്. ആൻസിയുടെയും അളകനന്ദയുടെയും പാവാടകൾ കാറ്റിൽ മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് പറന്നുയർന്നു. ബോട്ട് ഓടിച്ചിരുന്ന കിഴവൻറെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ തങ്ങളെ കൊത്തി വലിക്കുന്നത് തോന്നി അളകയ്ക്ക്…
ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ ദൂരം ബോട്ട് ഓടി. വലിയോരു ഹൗസിംഗ് ബോട്ടിനരുകിൽ ചെന്ന് നിന്നു. ആൻസി അതിലേക്ക് വലിഞ്ഞ് കയറി. അളകനന്ദയ്ക്ക് കയറാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. ബോട്ട് ഓടിച്ചിരുന്ന കിഴവൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ താങ്ങി അവളെ കയറാൻ സഹായിച്ചു. അളക അതിൽ കയറി. കിഴവൻറെ ബോട്ട് തിരിച്ചു പോയി. അയാൾ തൻറെ ചന്തിയിൽ തങ്ങുന്നതിനിടയിൽ പാവാടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ഒരു വിരൽ തൻറെ സംഗമസ്ഥാനത്ത് അമർന്നത് അളകനന്ദ അറിഞ്ഞു.
ഹൗസിംഗ് ബോട്ട് പതിയെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ആൻസി അതിനുള്ളിലേ ഒരു മുറിയിലേക്ക് കയറി പിന്നാലെ അളകനന്ദയും…
“ഗുഡ് മോർണിംങ് അങ്കിൾ”
മുറിക്കകത്ത് ബെഡിൽ ലാപ്ടോപ്പ് നോക്കി ഇരുന്നയാളെ നോക്കി ആൻസി വിഷ് ചെയ്തു.
“ങ്..ഹാ..ആരിത് ആൻസിയോ”
ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി അയാൾ അവരെ നോക്കി. ആൻസിയേം അളകനന്ദയേം കണ്ട് അയ്യാളുടെ കണ്ണുകൾ വൈര്യം പോലെ തിളങ്ങി. ലാപ്ടോപ്പ് മടക്കി വച്ച് അയാൾ എണീച്ചു ആൻസിക്കരുകിൽ വന്നു.