അനു: (പതിയെ) നീ ഇവനെ ഉറക്കിയിട്ട് അങ്ങോട്ട് വാ…
ധന്യ തല കുലുക്കി.
അനു കിരൺ ൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരുന്നു സോഫ ൽ.
അനു: ചേട്ടാ, ബുക്ക് ചെയ്തോ ആ പ്രോപ്പർട്ടി തന്നെ കിട്ടുവോ?
കിരൺ: ഹാ, ചെയ്തു. അത് തന്നെ.
അനു: അടിപൊളി. അപ്പോൾ നമ്മൾ അടുത്ത സൺഡേ പൊളിക്കും.
കിരൺ: ഉറപ്പല്ലേ…
കിരൺ അവളുടെ ക്ലീവേജ് ലേക്ക് നോക്കി,
“ഈ പെണ്ണിൻ്റെ ഒരു കാര്യം”
കിരൺ: നിനക്ക് ഈ dress മര്യാദക്ക് ഇട്ടു കൂടെ?
അനു: ഇതിനെന്താ കുഴപ്പം. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ മുൻപിൽ അല്ലെ, പുറത്തേക്ക് ഒന്നും ഇങ്ങനെ പോവാറില്ലല്ലോ.
കിരൺ: എന്നാലും…
അനു: എന്തേ, ഇതിൽ കൂടുതൽ ഉച്ചക്ക് കണ്ടതല്ലേ? എന്നിട്ട് നല്ല വലുപ്പം ഉണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞത്, പിന്നെന്താ?
കിരൺ: നീ ഇങ്ങനെ അല്ലെ ജിമ്മി ടെ മുന്നിലും പോവുന്നത്?
അനു: അത് ജിമ്മി അല്ലെ?
മനു: നിനക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ലെങ്കിൽ, ഓക്കേ.
അനു: എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.
മനു: രണ്ടും കൂടെ എന്തായിരുന്നു പരുപാടി ഉള്ളിൽ, ധന്യ ടെ ഒരു ബട്ടൺ ഓപ്പൺ ആണല്ലോ.
അനു: അതിനെന്താ, ചേട്ടൻ കാണാത്തത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ ധന്യ.
കിരൺ: അതല്ലല്ലോ ഞാൻ ചോദിച്ചതിൻ്റെ ഉത്തരം.
അനു: ഞങ്ങൾ ഒന്ന് എന്ജോയ് ചെയ്തു വരുവായിരുന്നു, അപ്പോൾ ആണ് ചേട്ടൻ വന്നത്.
അപ്പോളേക്കും ധന്യ അവിടേക്ക് എത്തി.
ധന്യ: എന്താ?
അനു: ഞാൻ ചേട്ടനോട് പറയുവായിരുന്നു, നമ്മൾ എന്ജോയ് ചെയ്തു വരുവായിരുന്നു അപ്പോളേക്കും ചേട്ടൻ എത്തി എന്ന്.
ധന്യ: ചേട്ടൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ലേ?
കിരൺ: എനിക്ക് തോന്നി.
ധന്യ: എനിക്ക് മനസിലായി ചേട്ടൻ കണ്ടു എന്ന്.
അനു: അതിനെന്താ? രണ്ടും കൂടി ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് എൻ്റെ മുന്നിൽ വച്ച് സ്മൂച്ചിങ് ആയിരുന്നല്ലോ. ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് കണ്ട്രോൾ ചെയ്തു ആണ് പോയത്.
കിരൺ: എന്തിനാ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യുന്നത്, മനു ഇല്ലേ അവിടെ?
ധന്യ: മനു മാത്രം അല്ലല്ലോ, ഇപ്പോൾ പുതിയ ആളെയും കിട്ടിയില്ലേ?
കിരൺ: പുതിയ ആളോ?
അനു: അയ്യേ… നീ മിണ്ടാതിരി.
ധന്യ: അപ്പോൾ നീ അതുമാത്രം പറഞ്ഞില്ലേ? ഞാൻ ഓർത്തു എല്ലാം പറഞ്ഞെന്നു.
കിരൺ: എന്താ കേസ്?
അനു: ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ.
ധന്യ: (അമ്മു വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കികൊണ്ട്) ജിമ്മി.
കിരൺ: ഏയ്…
ധന്യ: ചേട്ടൻ അല്ലെ പറഞ്ഞത്, അവൻ അങ്ങനെ വരില്ല എന്ന്. ഇന്ന് എന്ത് നടന്നെന്നു ചോദിക്ക് അവളോട്?
അനു നാണിച്ചു താഴേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് ഇരു കൈവിരലുകളും കോർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട്, കൈകൾ നീട്ടി വച്ച്, കാൽ പാദങ്ങൾ രണ്ടും നീട്ടി പിണച്ചു കൊണ്ട് കാലുകൾ മേലേക്കും താഴേക്കും ചലിപ്പിച്ചു.
കിരൺ അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.
കിരൺ: എന്താ ഉണ്ടായേ?
ധന്യ: ജിമ്മി ഇന്ന് അവളുടെ മൂലക്ക് പിടിച്ചു ഞെക്കിയെന്നോ ഉമ്മ വച്ചെന്നോ ഒക്കെ പറയുന്നുണ്ട്.
കിരൺ: എപ്പോൾ?
ധന്യ: നമ്മൾ എല്ലാരും ഇങ്ങോട്ടു പൊന്നില്ലേ, അവിടെ നിന്ന്, അപ്പോൾ.
കിരൺ: ശരിക്കും?
അനു നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു കിരൺ നു നേരെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൂളി.
കിരൺ: അമ്മു…?
ധന്യ: അവൾ അറിയില്ലേ ചേട്ടാ… കുടുംബം തീർന്നു എങ്കിൽ…
കിരൺ: എൻ്റെ അനു… അവനും കൊള്ളാല്ലോ…
അനു: ചേട്ടനോട് ധന്യ എല്ലാം പറയുന്നുണ്ട് എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇവൾ. അത് കൊണ്ട് ചോദിക്കുവാ. ചേട്ടൻ എന്ത് അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആണ് അവൻ അങ്ങനെ behave ചെയ്യില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത്?
കിരൺ: ഫാമിലി അല്ലെ, അതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ.
അനു: ഉവ്വ… എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ വീഴും എന്ന്.
കിരൺ: അമ്മു അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ നീ?
അനു: അത് എന്നെക്കാൾ അവൻ അല്ലെ ആവശ്യം, അവൾ അറിയാതെ ഇരിക്കേണ്ടത്. ഹഹഹ…
കിരൺ: ഉവ്വ നീ ഇരുന്നു ചിരിച്ചോ, സംഗതി സീരിയസ് ആവും അപ്പോൾ.
ധന്യ: അതേ ചേട്ടാ, ഇവൾക്ക് എല്ലാം ഭയങ്കര സില്ലി മാറ്റർ ആണ്. എനിക്ക് ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് കൈയും കാലും വിറക്കുന്നുണ്ട്.
കിരൺ: നിനക്ക് എന്തിനാ ഈ വിറയൽ, അത് ഇവർ രണ്ടും വിറച്ചാൽ പോരെ?
ധന്യ: എന്നാലും ഇത് കേട്ടിട്ടേ…
അനു: അത് അതുകൊണ്ട് അല്ല, ആൾക്ക് മനു നെ ഓർത്തിട്ടാ, അവൻ്റെ ബിപാഷ അല്ലെ?
മീനു എന്തായി എഴുതി കഴിഞ്ഞല്ലെ