ഏട്ടത്തി റൂമിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ അങ്ങനെ ടിവി കണ്ടിരുന്നു. ലൈറ്റ് ഒക്കെ ഓഫ് ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ ടിവി സൗണ്ട് കുറച്ചു വെച്ചു കണ്ടു. അപ്പോഴാണ് ഏട്ടൻ്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് അടക്കി പിടിച്ചുള്ള സംസാരം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അത് കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ടിവി ഓഫ് ആക്കി. ആകെ ഇരുട്ട് പരന്നിരുന്നു അപ്പോൾ. ഞാൻ പതിയെ അവരുടെ മുറിയുടെ പുറത്ത് വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ചെവിയോർത്തപ്പോൾ അവരുടെ സംസാരം കേൾക്കാൻ പറ്റി.
ഏട്ടത്തി: ഇത് ഇന്നെങ്കിലും ശരിയാവോ? മനുഷ്യനെ വെറുതെ..
ഏട്ടൻ: കുറെ നാളായില്ലേ നോക്കുന്നു. വലുതാവാത്തതിന് ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ?
ഏട്ടത്തി: വലുതാവാതെ എങ്ങനാ ഉള്ളിൽ പോണേ? ഞാൻ വെറുതെ വണ്ണം വെക്കാൻ കുറെ മരുന്ന് കഴിക്കാ എന്നല്ലാണ്ട്….
ഏട്ടൻ: ഒന്ന് പോയില്ലേ. പിന്നെ എന്താ?
ഏട്ടത്തി: ഉവ്വാ….. ഇങ്ങനെ ചെറുതായി കേറിയാ പുറത്തെ പോവൂ….
ഏട്ടൻ: എനിക്കൊന്നും പറ്റില്ല. ഇനി മതി…
ഏട്ടത്തി: എന്നാൽ ഒന്ന് നക്കി താ. എനിക്ക് ആവണ്ടേ?
ഏട്ടൻ: അയ്യേ… അതൊക്കെ വൃത്തികേടാണ് എന്ന് ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഏട്ടത്തി: ഇങ്ങനെ ആയാൽ എങ്ങനാ കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകുന്നെ? പോട്ടെ…. എന്നെ ഒന്ന് സുഖിപ്പിക്കാനും നിങ്ങളെ കൊണ്ട് പറ്റില്ലേ?
ഏട്ടൻ: നിൻ്റെ കഴപ്പ് മാറ്റാൻ എന്നെകൊണ്ടൊന്നും പറ്റില്ല. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോവാ, നാളെ നേരത്തെ പോണം.
ഏട്ടത്തി: ഹോ….. ജോലിയും നോക്കി നടന്നോ, എൻ്റെ കാര്യം ഒരു ചിന്തയും ഇല്ല.
ഏട്ടൻ: ഒന്ന് മിണ്ടാതെ കിടന്നേ. ആ ചെക്കൻ അപ്പുറത്ത് ഉണ്ടുട്ടോ.
അതോടു കൂടി അവരുടെ സംസാരം നിന്നു. ഞാൻ പതിയെ അവിടുന്നു പോയി എൻ്റെ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. അപ്പോൾ അതാണ് കാര്യം. കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവാത്തതിന് ഏട്ടത്തിയെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. പോരാത്തതിന് ഏട്ടനിൽ നിന്ന് ഒരു സുഖവും ഏട്ടത്തിക്ക് കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. അങ്ങനെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു കിടന്നു. കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉറക്കം വരാഞ്ഞു ഞാൻ വെള്ളം കുടിക്കാൻ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ ഏട്ടത്തി അവിടെ ടിവി കണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.
ഞാൻ: ഇതെന്താ കിടന്നില്ലേ?
ഏട്ടത്തി: മ്മ്…. ഉറക്കം വരുന്നില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ കുറച്ചു നേരം ടിവി കണ്ട് നേരം കളയാന്നു കരുതി.
ഞാൻ: ആഹാ…. എന്നാ എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ൻ്റെ ഏട്ടത്തിക്കു ഞാൻ കൂട്ട് ഇരിക്കാം.
ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു ഇരുന്നിട്ടും ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖം ഗൗരവം വിട്ടില്ല.
ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി എൻ്റെ അനുകുട്ടിക്ക്?
ഞാൻ ഏട്ടത്തിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു.
ഏട്ടത്തി: ഏയ്… ഒന്നുമില്ലെടാ…
എൻ്റെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞ അവരുടെ വാക്കുകൾ ഇടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ഞാൻ: ഹാ…. പറ ഏട്ടത്തി. ഇത്രയും നേരം ഞാൻ കണ്ട ആളല്ലലോ ഇപ്പൊ.
അവരുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
പെട്ടന്ന് തേങ്ങി കൊണ്ട് എൻ്റെ തോളിലേക് തല വെച്ച് ഏട്ടത്തി കരയാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ: അയ്യേ….. എന്താ ഏട്ടത്തി ഇത്? കരയല്ലേ….
അപ്പോഴും അവരെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുകയാണ്.
ഞാൻ: ഹാ… കാര്യം പറ. നമുക്ക് ശരിയാക്കാം.
ഏട്ടത്തി: അതൊന്നും നിന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ല മോനെ.
അവർ വിതുമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എൻ്റെ തോളിൽ ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണീർ വീണ് നനയുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ: എന്തായാലും ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം. ഏട്ടത്തിക്കു ഞാനില്ലേ.
അവരുടെ തല പിടിച്ചു ഉയർത്തി ഞാനാ കണ്ണീർ തുടച്ചു കൊടുത്തു.
ഞാൻ: എന്തായാലും പറഞ്ഞോ. ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം.
ഏടത്തി : ആര്…. നീയോ?
ആ മുഖമൊന്ന് തടുത്തപോലെ എനിക്കു തോന്നി.
ഞാൻ: അതെ…
ഏട്ടത്തി പെട്ടന്ന് എന്നെ ഒന്ന് കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു.
ഏട്ടത്തി: എൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരാൻ മാത്രം നീ വലുതായോ അപ്പൂസേ.
ഒരു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലാണ് ഏട്ടത്തി അത് പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ: ഏട്ടത്തി തന്നെയല്ലേ എന്നെ കെട്ടികാറായി എന്ന് പറഞ്ഞത്. അപ്പോൾ ഞാൻ വലുതായില്ലേ.
ഞാൻ ഏട്ടത്തിയുടെ പുറത്ത് തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ബ്രായുടെ വള്ളികൾ ഒന്നും തടയാത്തത് കൊണ്ട് അത് ഇട്ടു കാണില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു.