അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദേശങ്ങളും നൽകിയ എല്ലാവർക്കും നന്ദി..
ഒരു പാർട്ട് കൂടി എഴുതി ഈ കഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു… തുടർന്നു വായിക്കുക..
മൂന്നാം ദിവസം രാവിലെ രെജിസ്റ്റർ ഓഫീസിലേക്ക് അവർ യാത്രയായി ആശയേയും വിവാഹം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു മോഹന്റെ വീട്ടുകാരുടെ നിർദേശം അനുസരിച്ചു അവർ മോഹന്റെ വീട്ടിലേക്കു യാത്രയായി..
മോഹന്റെ അമ്മയും സഹോദരിയും കുട്ടികളും അവരെ ആരതി ഉഴിഞ്ഞു വരവേറ്റു..
മകൻ രഹസ്യമായി വച്ചിരുന്ന അവന്റെ ഭാര്യയെയും കുടുംബത്തെയും കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നനഞു..
ആശയേയും കുഞ്ഞിനേയും കൂട്ടി അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു..
സോഫയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവർ മോഹനെയും ആശയേയും നോക്കി പറഞ്ഞു..
എന്റെ മകന് നിന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്നും അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ നീ പ്രസവിച്ചു എന്നും എല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും തകർന്നു പോയി..
ഇവന്റെ ആഗ്രഹം നോക്കാതെ ഞങ്ങൾ നടത്തിയത് ആയിരുന്നു ലതയുമായുള്ള വിവാഹം അത് കൊണ്ട് തന്നെ മോൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഉണ്ടാകരുത്.. അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ തൊണ്ട ഇടറി..
ആശ അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഒരിക്കലും ഇല്ല… എല്ലാം എനിക്കറിയാം..
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവർ കുഞ്ഞുമോളെ അടുത്ത് ഇരുത്തി ലാളിക്കാൻ തുടങ്ങി..
ദേവകി ഇതെല്ലാം നോക്കി ഇരുന്നു..
മോഹന്റെ അനിയത്തി ആശയേയും കൂട്ടി വീട്ടിൽ ചുറ്റി നടന്നു..
മോഹന്റെ അമ്മ ദേവകിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു ആശയോട് പറഞ്ഞത് തന്നെ എനിക്ക് പറയാൻ ഉള്ളു എന്നോട് പരിഭവം തോന്നരുത്..
ദേവകി.. എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആകും ചേച്ചി..
മോഹൻ ദേവകിയെ നോക്കി.. അവനെ നോക്കാതെ ദേവകി തുടർന്നു… എല്ലാം അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചു ഇന്നിപ്പോൾ എല്ലാം മംഗളം ആയി എന്ന് സമാദാനിക്കാം. അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി..
മോഹന്റെ അമ്മ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു നിനക്ക് കിട്ടിയ ഭാഗ്യം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരമ്മയും മകളും ഇവരെ ഇനി നീ വേണം പൊന്നു പോലെ നോക്കാൻ..
അത് കേട്ടതും ദേവകിയും മോഹനും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു..
കഥയറിയാതെ മോഹന്റെ അമ്മയും അതിനൊപ്പം കൂടി. .
ഒരു കുറവും വരാതെ രണ്ടു പേരെയും ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം അമ്മ വിഷമിക്കേണ്ട അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ദേവകിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു..
മോഹന്റെ അമ്മ.. ഈ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളു ഇനി മുതൽ നിങ്ങൾക്കും ഇവിടെ തന്നെ താമസിച്ചു കൂടെ?
ആ ചോദ്യം കേട്ട് ദേവകി അമ്പരന്നു..
അവർ വീണ്ടും തുടർന്നു ഞാൻ ഒരാഗ്രഹം പറഞ്ഞു എന്ന് മാത്രം..
മോഹൻ അതൊക്കെ പിന്നെ ആലോചിക്കാം ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടായാൽ അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി…
മോഹന്റെ അമ്മ.. അത് ശരിയാ.. എങ്കിലും ഒരാഴ്ച എങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നിട്ട് പോയാൽ മതി അവർ ദേവകിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
ദേവകി.. അതെല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ലല്ലോ? അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ദേവകി മോഹനെ നോക്കി..
പ്രതീക്ഷകൾ നഷ്ടപെടുന്നതിന്റെ വേദന ദേവകിയുടെ വാക്കുകളിൽ അവൻ മനസിലാക്കി..
അവൻ ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു..
മോഹന്റെ അമ്മ തുടർന്നു.. എന്തായാലും രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞു പോയാൽ മതി എല്ലാപേരും.. അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് പോയി..
ആശയേയും ദേവകിയെയും ഒരുമിച്ചു ചെയ്യാൻ കാത്തിരുന്ന അവന്റെ മോഹം പൊളിഞ്ഞ നിമിഷം അവൻ ദേവകിയെ നോക്കി..
ദേവകി എണീറ്റു അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു നാലു ദിവസത്തെ കാര്യം അല്ലേ ഉള്ളു അതു വരെയും എന്റെ പൊന്നുമോൻ ആശയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നോ..
പിന്നെ ഇവിടെ നമ്മൾ അമ്മായിയും മരുമകനും ആണ് അതു മറക്കണ്ട.. എല്ലാപേരും ഉള്ളപ്പോൾ എന്നെ അമ്മേ എന്നെ വിളിക്കാവു മനസ്സിൽ ആയോ?
അവൻ ഒന്ന് മൂളി..
ദേവകി തുടർന്നു എനിക്ക് നല്ല വേദന ഉണ്ട് അതൊക്കെ ഒന്ന് മാറാൻ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം വേണ്ടി വരും അവൾ ചിരിച്ചു…
ആ വേദന ഒക്കെ ഞാൻ മാറ്റി തരാം അവൻ പറഞ്ഞു..