വട്ട മുഖത്ത് ചെറിയ പൊടി പോലത്തെ കറുത്ത പൊട്ടും കണ്ണ് അൽപം വാലിട്ട് നീട്ടി എഴുതുന്നതും കൊണ്ടാകാം പതിനെട്ട് തികഞിട്ടും അവളുടെ കുട്ടിത്തം അവളെ വിട്ട് പോകാത്തതെന്ന് ഞാൻ മനസിലോർത്തു പോയി.
ഞാൻ അവളുടെ വളർച്ചകൾ നോക്കി നിന്നതും
“ഹാ കൗസമ്മേടെ കുഞ്ഞാറ്റ ഇങ് വാ,,,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്ന അമ്മ അവളെ തൻ്റെ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് തലയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.
അമ്മയുടെ മുലക്ക് വരെ മാത്രമാണ് കുഞ്ഞാറ്റ എന്ന പതിനെട്ടുകാരിയുടെ ഉയരം ഉണ്ടായിരുന്നത്.
എൻ്റെ അമ്മക്ക് ഏകദേശം 5.5 ന് അടുത്ത് ഉയരമുണ്ടായിരുന്നു.
കുഞ്ഞാറ്റക്ക് കഷ്ടിച്ച് അഞ്ചടി മാത്രമെ ഉയരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അമ്മയുടെ മുലകളിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അവൾ നിന്നതും
പതിനെട്ട്കാരിയായ മെലിഞ്ഞിരുന്ന കുഞ്ഞാറ്റയെ അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ വാരി എടുത്ത് എളിയിലിരുത്തുന്നത് കണ്ട എനിക്ക് ചിരി വന്നു പോയി.
പതിനെട്ട് ആയെങ്കിലും വെറും പിള്ളാരുടെ ശരീരവും സംസാരവും കളി ചിരിയുമായ ഇവളെ എങ്ങനാ ദൈവമെ എഞ്ചിനിയറിങ് പഠിക്കാൻ വിടുന്നത് എന്ന് ഞാൻ മനസിലോർത്തു.
“അമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞത് കുഞ്ഞാറ്റ വല്യ എഞ്ചിനിയർ ആയെന്ന് .
എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ എളിയിലിരിക്കുന്ന ഈ ഇളളിള്ളാ കുഞ്ഞ് പിന്നെ ആരാണാവോ???”
“അവളെത്ര വലുതായാലും ഈ കൗസു അവളെ എളിയിൽ ചുമന്ന് നടക്കും പറ്റിയാൽ?? അതിന് നിനക്കെന്നാട കെളവാ??”
“ആ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആരായി.??”
“പോടാ പോയി ജോലി നോക്ക്.”
അമ്മ എന്നേ നോക്കി ഒരു ചിരി പാസാക്കിയതും അമ്മയുടെ എളിയിൽ നിന്നും കുഞ്ഞാറ്റ ഊർന്ന് താഴേക്കിറങ്ങി.
അമ്മയുടെ തടിച്ച ശരീരത്തിൽ നിന്നും കുഞ്ഞാറ്റ ഊർന്നിറങ്ങിയതും അവളുടെ മിനുസമാർന്ന പാല് പോലത്തെ മെലിഞ്ഞ തുടകൾ ഞാൻ ശരിക്ക് കണ്ടു.
കുട്ടി പാവാട അൽപം കൂടി ഉയർന്നിരുന്നെങ്കിൽ അവളുടെ പാലരുവിയുടെ ഇളം തടിപ്പ് ജട്ടിയിൽ പൊതിഞ്ഞതും കൂടി കാണാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ എനിക്ക് എൻ്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങൾ എന്നതിനുമപ്പുറം അവളെ വേറെ രീതിയിൽ ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
കാരണം ചെറുപ്പം മുതലെ അവളെ കൊഞ്ചിച്ചും ലാളിച്ചും ആനപ്പുറത്ത് കയറ്റിയും ഊഞ്ഞാലാട്ടിയും കളിപ്പിച്ച് ഇതേ വരെ എത്തിച്ച ഒരു ചേട്ടൻ എന്ന നിലക്ക് അവളെ ഞാൻ എങ്ങനെ മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ കാണും??
“മനുവേട്ടാ ഞാൻ ഇന്നലെ ഡയറീമിൽക് വാങ്ങി വരാൻ പറഞ്ഞിട്ട് കൊണ്ടോന്നോ??”
“അച്ചോട,, ഏട്ടൻ മറന്നു പോയല്ലോടി കാന്താരി.”
“ഉം മറക്കും എനിക്കറിയാം മറക്കുമെന്ന്.”
“ഏട്ടൻ ഉച്ചക്ക് ചോറുണ്ണാൻ വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവരാട്ടോ എൻ്റെ കുഞ്ഞാറ്റക്കിളിക്ക്.”
“മ് ഇപ്പോൾ കൊണ്ടുവരും. ഇനി പാതിരാത്രിയാ നാലു കാലിൽ അവൻ വരത്തുള്ളു മോളെ.”
അമ്മ ഒരു പാത്രത്തിൽ പഴം വാട്ടിയതുമായി വന്ന് പാത്രം കുഞ്ഞാറ്റക്ക് കൊടുത്തു.
“അമ്മ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിയമ്മെ. ഈ മനു മനോഹരൻ എന്ന ഞാൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ എൻ്റെ കുഞ്ഞാറ്റക്ക് രണ്ട് വലിയ ഡയറീമിൽകുമായി ഇന്ന് ഉച്ചയോടെ വന്നിരിക്കും ആ,,”
“ഉവ്വ ഉവ്വേ…. കേട്ടിട്ട് തഴമ്പിച്ച ഡയലോഗ് വിട്ട് പിടി മനുക്കുട്ടാ.. ”
“ഇല്ലമ്മേ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് അമ്മ കണ്ടോ ഉം.”
“ഉച്ചക്ക് വന്നാലും നിന്നാലും കൊള്ളാം. ‘
രാത്രി പത്ത് കഴിഞ്ഞെങ്ങാൻ വന്ന് വാതിലിൽ മുട്ടിയാൽ ഞാൻ തുറക്കില്ല. പുറത്ത് വരാന്തയിലെങ്ങാൻ ചുരുണ്ടോണം,.”
“ഹൊ വരവറിയിച്ചിരിക്കുന്നു കൗസല്യമോളെ…”
എന്നും പറഞ്ഞ് തമാശക്ക് ഞാൻ അമ്മക്ക് മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് കൈ കൂപ്പി തൊഴുതതും പഴം വാട്ടിയത് സ്പൂണിൽ കോരി തിന്ന് കൊണ്ടിരുന്ന കുഞ്ഞാറ്റ തൻ്റെ അരിപ്പല്ല് വിടർത്തി കാട്ടിക്കൊണ്ട് ഇളകി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എന്ത് ഭംഗിയാണ് കുഞ്ഞാറ്റയുടെ ചിരി കാണാൻ.
നിരയൊത്ത കീരി പല്ലുകൾ മുല്ല മൊട്ടിൻ്റെ നിറത്തിൽ പൊഴിഞ് വീഴുന്ന മുത്തുകൾ പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയതും ഞാൻ കുഞ്ഞാറ്റയുടെ ചെമ്പൻ മുടിയുടെ മുകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.
“ഏട്ടായി ഉച്ചക്ക് ഉണ്ണാൻ വരുമ്പോൾ മറക്കാതെ ഡയറീമിൽക് വാങ്ങി വരാട്ടോ.”