ഉണർച്ച വന്നപ്പൊ സമയം ഒരു 1:11 ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറിയിൽനിന്ന് ഹാളിലേക്ക് എത്തിയ ഞാൻ അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല. മുൻ വാതിലും, അമ്മേടെ മുറി വാതിലും അടഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്. വിശപ്പ് സഹിക്കാനാവാതെ ഞാൻ അമ്മേടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തട്ടി.
“അമ്മേ, അമ്മേ..”
ഉള്ളിൽ അമ്മയുടെ അനക്കം ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും തട്ടി.
“അമ്മേ.. അകത്തുണ്ടോ? അമ്മേ.. അമ്മേ..”
“മ്മ്ഹ്..പറ മോനേ..” മുറിക്കുള്ളിൽനിന്നും അമ്മേടെ സ്വരം വന്നു.
“വിശക്കുന്നമ്മേ.. ചോറ് താ..”
“മോൻ പോയി എടുത്ത് കഴിക്ക് ങ്ഹ്.. അമ്മ കുറച്ച് തിരക്കിലാ ആഹ്മ്മ്..”
“എനിക്ക് വയ്യ, അമ്മ വന്ന് എടുത്ത് താ..”
“പറയുന്ന കേൾക്ക് മോനെ, അ..അമ്മ്..ക്ക് ഇപ്പൊ വരാൻ പറ്റില്ല..മ് മോൻ ഹ..എടുത്ത് കഴിക്ക് കുട്ടാ ഹാ.. ആഹ്മ്മ്..മെല്ലെ അഹ്..” അമ്മയുടെ സ്വരം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്തു പറ്റി അമ്മേ?”
“ഹേഹ്..ഒഹ്ന്ന്നുല്ല മോനേ.. ഹാമ്..പ്ലീസ് രാമ്..മെഹ്ട്ടാ മെല്ലെ പ്ലീസ്..”
“മ് ശരി.” അമ്മേടെ വാക്കുകൾ അത്ര വ്യക്തമായില്ലെങ്കിലും, അമ്മ ചോറ് എടുത്ത് തിന്നാൻ പറഞ്ഞതുമാത്രം ഞാൻ കെട്ടു.
അങ്ങനെ ചോറ് എടുത്തിട്ട് വന്ന്, കഴിക്കാൻ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നതും –
“ആാർർ ആർർഹ് ഹാാഹ്.. മായേ ഹാഹ് ഹാഹ് മായേ ഹാാ..” അമ്മയുടെ മുറിക്കുള്ളിൽനിന്നും അയാളുടെ അലറൽ!!
“ഇയാള് ഇതുവരെ പോയില്ലേ??” സംശയത്തോടെ ഞാൻ ടിവി ഓണാക്കി.
2 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ആ മുറിയുടെ കതക് തുറന്നു. വിയർത്തുകുളിച്ച് അമ്മ തൻ്റെ ബ്ലൗസിൻ്റെ ഹുക്ക് കീഴേന്ന് ഒന്നൊന്നായി ഇട്ടുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു. പിന്നാലെ മുണ്ട് മാത്രം ധരിച്ച്, അമ്മയെ പോലെ വിയർത്തുകുളിച്ച് അയാളും.
ഹുക്ക് ഇട്ട് കഴിഞ്ഞ്, മാറ് മറച്ച ശേഷം, അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി അമ്മ അയാൾക്ക് പ്ലേറ്റിൽ ചോറ് കൊണ്ടുവന്നു.
“മായ കഴിക്കുന്നില്ലേ?”
“ഞാൻ പിന്നെ കഴിച്ചോളാം..”
“അത് വേണ്ട, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം. കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഒരു റൗണ്ടൂടെ പോണം..”
“ഇനി എനിക്ക് പറ്റില്ല രാമേട്ടാ, നല്ല ക്ഷീണണ്ട്.”
“അത് ശരി, ഒരു 34 കാരിയുടെ ഊർജം ഇത്ര വേഗം തീർന്നൊ?”
“ഇങ്ങനെ കിടത്തി ചെയ്താ പിന്നെ തീരില്ലേ??”
“എന്നാ ഇനി നീ പറയുന്ന പോലെ ചെയ്യാം. പോരെ??”
“പതിയെ രാമേട്ടാ, അവൻ കേൾക്കും..” അവർ നിശബ്ദമായി.
ശേഷം, എനിക്ക് മുൻപേ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവർ വീണ്ടും മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു. ഒന്നര മണിക്കൂറത്തേക്ക് പിന്നെ അവരുടെ അനക്കമൊന്നും ഉള്ളിൽ കേട്ടില്ല. പക്ഷെ സമയം ഒരു 3:15 ആയപ്പൊഴേക്കും, ഉള്ളിൽ നിന്ന് താളത്തിൽ ഒരു കൈകൊട്ട് ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ട് തുടങ്ങി.
“ബ്ലക്.. ബ്ലക്.. ബ്ലക്.. ബ്ലക്.. ബ്ലക്..”
എന്താണെന്ന സംശയത്തോടെ ഞാൻ കേട്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ, 8 മിനിറ്റോളം നീണ്ട് അത് തുടർന്നിട്ട് ഒടുവിൽ, “ആാർർഹ് ആാാഹ് മായേ..ആാ ആഹ്..” എന്ന അയാളുടെ അലറലോടെ ആ ശബ്ദം നിലച്ചു.
വാതിൽ തുറന്ന്, മുന്നത്തെ പോലെ, ബ്ലൗസിൻ്റെ ഹുക്ക് ഒന്നൊന്നായി ഇട്ട് അമ്മ പുറത്തുവന്നു. പിന്നാലെ ഷർട്ടിൻ്റെ ബട്ടൻസ് ഇട്ട് അയാളും.
“ഞാൻ ചായ തരാം രാമേട്ടാ..”
“വേണ്ട മായേ, ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ, ഒരു സ്ഥലത്ത് എത്താനുണ്ട്..”
ബട്ടൻസ് ഇട്ട്, ഫോണും പേഴ്സുമെല്ലാം കീശയിലാക്കി അയാൾ അടുത്ത് വന്ന് അമ്മയുടെ തോളത്ത് കൈവെച്ചു.
“ഈ സൽക്കാരം ഇനിയും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചോട്ടെ??”
ആ ചോദ്യത്തിന് അമ്മ തല കുനിച്ച് നാണത്തിൽ “എനിക്കറിയില്ല” എന്ന് മാത്രം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
“അപ്പൊ ഞാൻ ഇനിയും വരും.” അമ്മേടെ കവിളത്ത് മെല്ലെ ഒന്ന് തട്ടിയിട്ട്, അയാൾ ഇറങ്ങി. വാതിൽ അടച്ച ഉടൻ, അമ്മ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“മോനേ..”
“എന്താ അമ്മേ?”
“റാം സാർ വന്ന കാര്യം അച്ഛനോട് പറയരുത് ട്ടൊ.”
“ഏയ്യ്..ഇല്ലമ്മേ.”
“അമ്മേടെ മുത്താ നീ..” എൻ്റെ മുടിയിൽ തലോടിയിട്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്ന അമ്മയോട് ആ കൈകൊട്ട് ശബ്ദം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും അമ്മ എനിക്ക് മറുപടി തന്നില്ല.
അതിന് ശേഷം ദിവസങ്ങൾ പലത് ഇടവിട്ട്, വീട്ടിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിപോകുന്ന അയാളെ, കോളേജിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് എത്തുന്ന ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൻ്റെ ഗൗരവം അറിയാതെ, അമ്മ പറഞ്ഞപ്രകാരം, അച്ഛനിൽനിന്ന് ഞാൻ അത് മറച്ച് വെക്കുകയായിരുന്നു.