തൊട്ടിലില് കിടത്തി. തൊട്ടിൽ മെല്ലെ ആട്ടിക്കൊണ്ട് മീന വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.
*ഒന്നിവിടെ വരു ഉണ്ണീ” [ സുനിലിനെ വീട്ടില് അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത് ]
ആ വിളിയില് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നാതെ സുനില് പുസ്തകം മടക്കി അലമാരയില് വച്ച ശേഷം
കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് ചെന്നു, മുടി അഴിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ട് നിന്നിരുന്ന മീന മകന്െറ കാല്പ്പെരുമാറ്റം കേട്ട്
അവന്െറ നേരെ തിരിഞ്ഞു. മാറത്ത് തോര്ത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുറകിലേക്ക് കൈയെത്തിച്ച് മുടി കെട്ടുന്ന
താളത്തില് തുളളിതുളുമ്പുന്ന മുലകളിലേക്ക് സുനിലിനെ കണ്ണ് പാഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത്
അവന് ചോദിച്ചു.
*എന്താ അമ്മേ ?*
“ഉണ്ണി ഇവിടെ ഇരിക്കു.” – മീന കണ്ണ് കാണിച്ചതനുസരിച്ച് തികഞ്ഞ നിഷ്കളംഗതയോടെ സുനില് കട്ടിലില്
ഇരുന്നു.
“എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്” – എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മീനയും സുനിലിൻ്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.
*ഉണ്ണി എന്തിനാ എപ്പോഴും ഞാന് കുഞ്ഞിന് പാലു കൊടുക്കുമ്പോള് ഇങ്ങനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ?*
– മീന സുനിലിന്െറ മുഖത്തേക്ക് തറപ്പിച്ച് നോക്കി.
സുനില് ഞെട്ടിവിറചു. ഭൂമി രണ്ടായി പിളരുന്നു പോലെ അവനു തോന്നി. ശരീരത്തിന്െറ വിറയന്
നിയന്ത്രിക്കാന് അവനു പറ്റുന്നില്ല. മുഖം വിളറി വെളുത്തു. നാവു പൊങ്ങുന്നില്ല. അവന് തളര്ന്നു തല കുനിച്ചു.
തന്െറ മകന്െറ ഭാവപ്പകര്ച്ച കണ്ട് മീന ഇനി എന്തു പഠയണമെന്നറിയാതെ വിഷമത്തിലായി. താന് അവനെ
വേദനിപ്പിക്കാനല്ല അത് ചോദിച്ചത്. അവന് ചെയ്തത് ഒരപരാധമായി താന് കണ്ടിട്ടുമില്ല. ഈ പ്രായത്തിലുള്ള
എല്ലാ കൂട്ടികള്ക്കും ഉള്ള കയതുകമല്ലേ ഇത് ! പക്ഷെ ഇതില് കൂടുതല് മയത്തില് ഇതവതരിപ്പിക്കാൻ മീനക്കറിയുമായിരുന്നില്ല. രണ്ടു നിമിഷത്തെ കൂലങ്കഷമായ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം മാനസികമായി തകര്ന്ന് . തറ മുമ്പിലിരിക്കുന്ന മകനെ തിരിച്ച് വിളിക്കാന് തന്നെ മീന തീരുമാനിച്ചു.
വാല്സല്യത്തോടെ മീന സുനിലിന്െറ മുഖമുയര്ത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
*അയ്യേ, എന്െറ ഉണ്ണി ഇത്ര തൊട്ടാവാടിയാണോ ? അതിന് ഞാന് വഴക്കൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”
സുനിലിന് ചെറിയ ഒരാശ്വാസം. മീന അവന്െറ വലത്തെ കൈയെടുത്ത് തന്റ രണ്ടു കൈയും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് മടിയില് വച്ചു കൊണ്ട് തുടര്ന്നു.
* ഉണ്ണി ഇങ്ങന കൊതിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നാല് കുഞ്ഞിന് ശരിക്ക് പാലു കിട്ടില്ല. കണ്ടില്ലെ
ഇന്നവളുടെ ബഹളം. നിനക്കെന്െറ പാലുകൂടിക്കാന് അത്ര കൊതിയുണ്ടെങ്ങില് എന്നോട്
ചോദിക്കാഞ്ഞതെന്താ ? നീ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള് ഇതെത്ര കൂടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും നീയെന്െറ പൊന്നുണ്ണി തന്നെ. നീ ചോദിച്ചാല് ഞാന് തരാതിരിക്കുമോ ? *
സുനില് ഒരു കുട്ടിയെപോലെ അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന്െറ പേടിയെല്ലാം എങ്ങോ പോയിമറഞ്ഞു. ഇപ്പേൾ ഒരു തരം മരവിപ്പാണ്. അമ്മ തുടര്ന്നു.
* കുഞ്ഞ് പാലു മുഴുവന് കുടിച്ചിട്ടില്ല. നീ വേഗം അടുക്കളയില് നിന്നൊരു ഗ്ലാസ്സ് എടുത്തൊണ്ട് വാ. ഉള്ള പാലിപ്പോഴേ തന്നേക്കാം. പരാതി വേണ്ടല്ലോ. അല്ലെല് വേണ്ട. നീ ഇവിടിരിക്ക്. ഞാന് എടുത്തോണ്ട് വരാം *
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് മീന മകൻ്റെ കൈ വിട്ടിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
ഗ്ലാസ്സ് വേണ്ടമ്മേ എവിടെനിന്നോ ഉമിനീരിറങ്ങി തൊണ്ട നനഞ്ഞ ശക്ടിയിൽ സുനിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.
തൻറെ മകൻ ശബ്ദമൊന്ന് കേട്ടതിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു മീനയ്ക്ക്. അവർ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് തെല്ലൊരു പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
” പിന്നെ ? മുലയിൽ നിന്ന് കുടിക്കണോ ?”
ഉം… നാണത്തോടെ സുനിൽ മൂളി.
ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിയത് മീനയാണ്. വെറുമൊരു കൗതുകമയിരുന്നില്ല ഇതെന്ന സത്യം മീന മനസ്സിലാക്കി. അതോടെ തൻറെ മകനേക്കുറിച്ചൊരു വലിയ ആധി മനസ്സിൽ ചേക്കേറി. മനസ്സിലിട്ടുകൊണ്ട് നടന്ന് മറ്റു വല്ല വഴികളിലേക്കും തിരിയുമോ ? അതോ, ഇപ്പോഴേ വഴിപിഴച്ചോ? ഇതെല്ലാം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മീന പതുക്കെ കട്ടിലിൽ മകൻ്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നിട്ട് ചോദിച്ചു!