‘അല്ല.. പിന്നീടാകാം…”
‘അതുവേണ്ടന്നേ… അല്പസമയം അവിടിരിക്ക്… ഞാന് പറഞ്ഞാല് കൃഷ്ണേട്ടന് കേള്ക്കില്ലേ…?” പറഞ്ഞുകൊണ്ടവള് അകത്തേക്കു പോയി.
അയാളുടെ മനസ്സില് ഒരു ചെണ്ടമേളം…. അവള് പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള് വീണ്ടും വീണ്ടും അയാളുടെ കാതില് പ്രതിധ്വനിക്കുന്നതുപോലെ..
കേള്ക്കും മോളേ.. നീ പറഞ്ഞാല് ഒരിക്കലല്ല ഞാന് നൂറുവട്ടം കേള്ക്കും. കൃഷ്ണന് ജനാലയുടെ സമീപത്തേക്ക് കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.
നിമിഷങ്ങള്ക്കകം ആഷ ചായയുമായെത്തി. ഗ്ലാസ് നിറയെ ചായ. അതവള് അയാളുടെ നേര്ക്ക് നീട്ടി. അയാള് ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങുമ്പോള് അവളുടെ വിരലുകളില് അറിയാതെ സ്പര്ശിച്ചു. ഉള്ളിലൊരു മിന്നല്പിണര്!. അയാള്ക്കാകെ കുളിരുകോരി.
‘ചായക്കു മധുരമെങ്ങിനെയുണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടാ…?”
‘ധാരാളമുണ്ട്…” അയാള് ചായ മൊത്തിക്കുടിച്ചു.
ആഷ അയാള്ക്കു സമീപത്തായി മുട്ടിയുരുമ്മുന്ന തരത്തില് ചേര്ന്നു നിന്നു. അവളിലെ സ്രൈ്തണ ഗന്ധം അയാളുടെ മൂക്കിനുള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. അതയാളെ മത്തുപിടിപ്പിക്കാന് പോന്നതായിരുന്നു. ചായ കുടിച്ചു തീര്ന്നതും ഗ്ലാസ്സയാള് അവള്ക്കുനേരെ നീട്ടി. അവളതു വാങ്ങി ജനല്പാളിയുടെ സൈഡില് വച്ചു.
കൃഷ്ണന് മുഖമുയര്ത്തി ആഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി. വികാര സാഗരം തിരതല്ലുന്ന ആ മിഴികള് അയാളിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങി. ആ ചുണ്ടുകള് വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അധരമൈഥുനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമാണതെന്ന് ഒരു നിമിഷം അയാള്ക്ക് തോന്നിപ്പോയി. എഴുന്നേറ്റ് ചുണ്ടില് മുത്തം വെക്കാനൊരുങ്ങിയതും ആഷ അയാളെ തള്ളിമാറ്റി പിന്നിലേക്ക് മാറിനിന്നു.
കൃഷ്ണന് ഒന്നമ്പരക്കാതിരുന്നില്ല. അയാള് പുറത്തേക്കിറങ്ങാനായി ഭാവിച്ചതും ആഷ അയാളുടെ കയ്യില് കയറിപ്പിടിച്ചു.
‘പരിഭവം വേണ്ട.. കൃഷ്ണേട്ടനെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.. നമുക്ക് മറ്റൊരിക്കലാകാം…” പറഞ്ഞശേഷം അവള് കാമ പാരവശ്യത്തോടെയെന്നപോലെ ചുണ്ടുകടിച്ചു. പിടിവിട്ട് അവള് അയാളോടു പൊയ്ക്കൊള്ളാന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
കൃഷ്ണന് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ പടികളിറങ്ങി. എങ്കിലും ഉള്ളില് സന്തോഷം അലതല്ലുകയായിരുന്നു. ആഷ തനിക്കു സ്വന്തമാകാന് പോകുന്നുവെന്ന ചിന്ത അയാളെ ഉന്മത്തനാക്കി. അയാളാ സുഖ ലഹരിയില് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
കൃഷ്ണേട്ടന് പോകുന്നതു നോക്കിനിന്ന ആഷ കതകടച്ച ശേഷം മകളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാനായി തിരിഞ്ഞതും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി തൊട്ടുപിന്നില് അലീന നില്ക്കുന്നതുകണ്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി!.
‘മോളേ നീ…” ആഷയുടെ തൊണ്ടയില് വാക്കുകള് മുറിഞ്ഞു.
‘മമ്മി അയാളോടു പിന്നൊരിക്കലാകാമെന്നു പറയുന്ന സമയത്തു തന്നെ ഞാനിവിടെ നില്പ്പുണ്ടായിരുന്നു..”
ആഷ വീണ്ടും ഞെട്ടി!. മകളെല്ലാം കേട്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മൂടുപടം അവള് പിച്ചിച്ചീന്തിയിരിക്കുന്നു. എന്തുകാര്യം അവളില്നിന്നു മറയ്ക്കാമെന്നു കരുതിയോ അതവള് കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
‘മോളേ… ഞാന്…”
‘മമ്മി വാക്കുകള്ക്കു വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടേണ്ട.. ഞാന് മമ്മിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുമില്ല.. യുവത്വം തുടിച്ചു നില്ക്കുന്ന എന്റെ മമ്മിക്ക് പപ്പയേക്കൊണ്ട് ഒന്നുമാകുന്നില്ല എന്നത് എനിക്കും ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ… ഞാനതിനെതിരുമല്ലമമ്മീ…”
‘മോളേ…”
‘അതെമമ്മീ… മറ്റൊരിക്കലാക്കണ്ട ഇന്നു തന്നെ അയാളെ വിളിച്ച് മമ്മി ആഗ്രഹിക്കുന്ന സഫലീകരണം നടത്തിക്കൊള്ളൂ… വിശപ്പിനല്ലേ മമ്മീ നമ്മള് ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടത്..?”
‘എന്റെ കുട്ടീ… നീ… ഇങ്ങനെയൊക്കെ…?”
‘സംസാരിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നായിരിക്കും… പറയാം… ഞാന് പ്രാക്ടിക്കലായി ചിന്തിക്കുന്നെന്നേയുള്ളൂ.. പുരുഷന്മാര്ക്കെന്തുമാകാമെങ്കില് നമ്മള് സ്ര്തീകള്ക്കുമെന്തുകൊണ്ടായിക്കൂടാ… അവര്ക്കു പുതിയ പുതിയ മേച്ചില്പ്പുറങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറാമെങ്കില് നമുക്കുമതാകാം.. അനുഭവത്തില് നിന്നും ഞാന് പഠിച്ച പാഠമാണ് മമ്മീയിത്…”
‘അപ്പോള് നീ…?”
‘മമ്മി ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു ശരിതന്നെയാണ്.. മമ്മിയുടെ മകള് നൂറുശതമാനവും കളങ്കരഹിതയല്ല, കന്യകയുമല്ല.. ബാംഗ്ലൂര് എന്ന ഹൈടെക് സിറ്റിയില് ചാരിത്ര്യത്തിനു യാതൊരു വിലയുമില്ലമമ്മീ…
കാലത്തിന്റെ പുരോഗതിക്കനുസരിച്ച് നാമും മാറണം.. അതാണ് ആധുനിക സംസ്കാരത്തിന്റെ പുത്തന് പ്രവണത.. നാം എന്നും ഒരേ വസ്ര്തം തന്നെ ഉപയോഗിക്കാറില്ലല്ലോ.. ഒരേ ഭക്ഷണം തന്നെ കഴിക്കാറുമില്ലല്ലോ.. അതേപോലെ തന്നെയാണ് നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഇണയും.. അതും വെറും ഡിസ്പോസിബിള് മാത്രം! അതായത് യൂസ് ആന്റ് ത്രോ… പണ്ട് വിദേശികള് ചെയ്തത്.. ഇപ്പോഴതു നാം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു.. അത്രേയുള്ളൂ…”
‘ദൈവമേ… എന്റെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം പാഴായോ…?” വെറും പതിനേഴു വയസ്സു മാത്രമുള്ള തന്റെ മകളുടെ സംസാരം കേട്ട് ആഷ നെഞ്ചില് കൈവെച്ചുപോയി. ‘എന്തുദൈവം…? എന്തുപ്രതീക്ഷ…? നാമൊക്കെ മാറ്റങ്ങള്ക്കു വിധേയരാണ് മമ്മീ… നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കു മുമ്പുള്ള ആചാരം ഇന്നാരെങ്കിലും മൈന്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ..? ഇല്ല.. അതേപോലെതന്നെയാണ് ജീവിതവും.. നാം എപ്പോഴും പ്രാക്ടിക്കലായിരിക്കണം.. എന്റെ മമ്മി ഒരു പതിവ്രതയല്ലെന്ന് എനിക്കെന്നേ അറിയാമായിരുന്നു.. ഒന്നു രണ്ടു പേരുമായി മമ്മി കളിക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്.. പക്ഷേ, ഞാനതിനെ ഒരു ഹിമാലയന് തെറ്റായി കണ്ടില്ല.. മമ്മിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ദാഹം മാറ്റാന് മമ്മി സ്വീകരിച്ച പാതയെ ഞാന് നൂറുശതമാനവും അംഗീകരിക്കുന്നു.. എന്നുകരുതി ഈ ഞാനും പരിശുദ്ധിയുടെ പുണ്യാഹം തളിച്ചവളല്ല.. ഞാനും പലരുടേയും ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ഭാരവും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇന്നെനിക്ക് ദിനവും അത് വേണംതാനും.. ആണിനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില് കൂട്ടുകാരികളുടെ ദേഹത്തിലേക്ക് വീഴും… എന്റെമമ്മിയോട്