സിദ്ധു -മ്മ്
അതും പറഞ്ഞ് അശ്വതി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യ്തു എന്നിട്ട് സിദ്ധുവിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈ പൂറ്റിലേക്ക് പോയി. മകന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ പൂറിനെ നനച്ചിരുന്നു. അശ്വതി മകന്റെ നാവ് എന്നാണ് ആ പൂറ്റിൽ പതിയുക എന്ന് ആലോചിച്ചു. അങ്ങനെ കുറെ കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഉറങ്ങി പോയി. അങ്ങനെ ചിത്ര വന്ന് അശ്വതിയെ തട്ടി വിളിച്ചു
ചിത്ര -എണീക്ക് മോളെ സമയം ഒരുപാടായി
അശ്വതി ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എണീറ്റു
അശ്വതി -കുറെ നേരം ആയോ
ചിത്ര -പിന്നല്ലാതെ. ഇന്നലെ എന്ത് പറ്റി
“സിദ്ധു ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ ഒരു സുഖവും ഇല്ല ” അശ്വതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -ഏയ്യ് കിടക്കാൻ വൈകി പോയി
ചിത്ര -സിദ്ധുവും എണീറ്റില്ല
“ഞാൻ ഇല്ലാതെ അവനും പറ്റിട്ടുണ്ടാവില്ല ” അശ്വതി മനസ്സിൽ ഓർത്തു
അശ്വതി -ഞാൻ വിളിക്കാം
അവർ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു എന്നിട്ട് അശ്വതി ഉറക്കെ സിദ്ധുവിനെ വിളിച്ചു
അശ്വതി -സിദ്ധുഏട്ടാ
വിളിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അശ്വതിക്ക് അമളി മനസ്സിലായത്. ചിത്ര അശ്വതിയെ അത്ഭുതപ്പെട്ട് നോക്കി
ചിത്ര -സിദ്ധു ഏട്ടനോ
അശ്വതി -അത് പിന്നെ. കഴിഞ്ഞ തവണ അവന്റെ കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സ് ഇവിടെ വന്നേണ്ടയിരുന്നു അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവനെ മോനെ എന്ന് വിളിച്ചത് അവന് ഇഷ്ടം ആയില്ല. അതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെയാ വിളിക്കാറ്
ചിത്ര ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
ചിത്ര -ഇപ്പോഴാത്തെ പിള്ളേർ അങ്ങനെയാ ഒരു പ്രായം കഴിഞ്ഞാൽ അവരെ മോനെ വിളിക്കുന്നത് അവർക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല
അശ്വതി -അതെ
അശ്വതി അത് പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് ഒരു നെടുവീർപ്പ് ഇട്ടു
അശ്വതി -അമ്മ ഇവിടെ നിൽക്ക് ഞാൻ പോയി വിളിച്ച് കൊണ്ട് വരാം
ചിത്ര -മ്മ്
അശ്വതി മുകളിലേക്ക് കയറി പതിയെ മകന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി. പതിയെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. തന്റെ പാന്റി മകന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്നത് അശ്വതി കണ്ടു അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു
അശ്വതി -എണീക്ക് സിദ്ധുഏട്ടാ
അശ്വതിയുടെ ശബ്ദം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഓടി നടന്നു. സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് തന്നെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു
അശ്വതി -ഗുഡ് മോർണിംഗ്
സിദ്ധു -ഗുഡ് മോർണിംഗ്
അതും പറഞ്ഞ് സിദ്ധു അമ്മയെ അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ച് ഇട്ടു
സിദ്ധു -എനിക്ക് നീ ഇല്ലാതെ പറ്റുന്നില്ല. അമ്മുമ്മയോട് എല്ലാം പറഞ്ഞ് നമ്മുക്ക് ഒന്നിക്കാം
അശ്വതി -എനിക്കും നീ ഇല്ലാതെ പറ്റുന്നില്ല. അമ്മയോട് നമ്മുക്ക് എല്ലാം പറയാം പക്ഷേ ഇത് പറ്റിയ സമയം അല്ല
സിദ്ധു -ഇന്നലെ എപ്പോഴാ കിടന്നത് എന്ന് പോലും ഓർമ്മ ഇല്ല
അശ്വതി -ഈ അകൽച്ച നമ്മളെ എന്തോരം വേദനിപ്പിക്കുന്നുങ്കിൽ നമ്മുടെ സ്നേഹം എത്രത്തോളം ഉണ്ടാവും
സിദ്ധു -അതെ
അശ്വതി -അധികം നേരം ഇങ്ങനെ കിടക്കണ്ടാ അമ്മ താഴെ എന്നെ
അന്വേഷിക്കുണ്ടാവും
സിദ്ധു -മ്മ്
സിദ്ധു അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്തു. അശ്വതി മകന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. എന്നിട്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അവളുടെ പാന്റി എടുത്തു
അശ്വതി -ഞാൻ ഇത് ഇട്ടോട്ടെ
സിദ്ധു -മ്മ്
അശ്വതി പെട്ടെന്ന് പാന്റി ഇട്ടു എന്നിട്ട് നടന്നു ഡോറിന്റെ അടുത്ത് എത്തി അവൾ മകനെ നോക്കി
അശ്വതി -പെട്ടെന്ന് വാ ഒരുമിച്ച് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാം
സിദ്ധു -ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വരാം
അശ്വതി ഒന്ന് തലയാട്ടി എന്നിട്ട് നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു
അശ്വതി -അമ്മേ
ചിത്ര -എത്ര നേരം അയടി നീ പോയിട്ട്
അശ്വതി -എന്ത് ചെയ്യാന്നാ ആ ചെക്കൻ എണീക്കണ്ടേ. ആന കൂത്തിയാൽ പോലും അറിയില്ല അതാ അവന്റെ ഉറക്കം
അശ്വതി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചു
ചിത്ര -അയ്യോടി നീ എന്റെ കൊച്ചിനെ കുറ്റം പറയണ്ട. നീയും ഒട്ടും മോശം അല്ല
അശ്വതി -അമ്മ ഇപ്പോ അവന്റെ സൈഡ് ആയോ
ചിത്ര -ഞാൻ ആരുടെയും സൈഡ് അല്ല
അശ്വതി -മ്മ്
അങ്ങനെ അവർ എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു. സമയം വൈകിയത് കാരണം അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഓഫീസിൽ പോയി. ഓഫീസിൽ വെച്ച് രണ്ടാൾക്കും അവരുടെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല രണ്ടാളുടെയും മനസ്സിൽ മനസ്സിൽ അവരുടെ സൗകര്യ നിമിഷം മാത്രമേ ഉണ്ടായോള്ളൂ. അന്ന് വൈകുന്നേരം അവർ ഓരോ സമയം വീട്ടിൽ എത്തി. അവർ ഹാളിൽ ഇരുന്നു എന്നിട്ട് പരസ്പരം നോക്കി