മുകളിൽ ബാഗ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു വെച്ച ശേഷം അവൾ സീറ്റിൽ കാലിന്മേൽ കാൽ കേറ്റി ഇരുന്നു. എന്തൊരു ജാഡ!
പക്ഷേ മലയാളി ആണ്. സ്ലാങ് കേട്ടിട്ട് കൊല്ലംകാരി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. പൊതുവേ അധികം സൗന്ദര്യം ഉളള പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഇത്തിരി ജാഡ സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്. എന്നുവെച്ച് താഴ്ന്നു കൊടുക്കാൻ എന്നെ കിട്ടത്തില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി ഇരുന്നു.
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുകളിലെ ബാഗിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് പുറത്തേക്കു പോയി. വീണ്ടും അവളുടെ മാംസളമായ വയർ എൻ്റെ മനസ്സിൽ മറ്റെന്തൊക്കെയോ തോന്നലുകൾ ഉണ്ടാക്കി.
ശ്ശേ, അങ്ങനെ ഒന്നും എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ആവില്ല. ഞാൻ തീരുമാനം എടുത്തു. അവൾ ഡ്രസ്സ് മാറി വേറെ ഒരു ടീ ഷർട്ടും പാവാടയും ഇട്ട് തിരികെ വന്ന് ഇരുന്നു. ഇപ്പൊ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ടീ ഷർട്ട് നേരത്തെ ഇട്ടത്തിനേക്കാൾ ഇറുങ്ങിയത് ആയതിനാൽ ഇത്തവണ അവളുടെ മുലകളുടെ ആകൃതി ഏകദേശം എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചു. ഒരു മുഴുത്ത നാരങ്ങാ വലിപ്പം വരും. ഞാൻ അവളെ പൂർണ്ണമായി വീക്ഷിച്ചു.
കാമസൂത്രയിൽ സ്ത്രീകളെ പത്മിനി, ചിത്രിനി, ശങ്കിനി, ഹസ്തിനി എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗങ്ങൾ ആയി തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പത്മിനി എന്ന വിഭാഗം അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യമുള്ളവരാണ്. താമരപ്പൂക്കളാണ് പത്മിനി സ്ത്രീകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. അവരുടെ മുഖം തിളക്കമുള്ളതും പുരികങ്ങൾ ചുണ്ടുകൾ എന്നിവ പ്രത്യേക അർധ വൃത്താകൃതയിൽ ഉള്ളതുമായിരിക്കും. അവരുടെ കണ്ണുകൾ മാൻ കണ്ണുകളെ പോലെ നീളമുള്ളതും ആണ്. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും, നോട്ടത്തിൽ നിന്നും കാമം വായിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കും.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ പത്മിനി വിഭാഗത്തിൽ ഉള്ള സ്ത്രീകൾ വളരെ വിരളമാണ്. എൻ്റെ ജീവിതത്തില് ഞാൻ ആദ്യമായാണ് ഒരു പത്മിനിയെ കാണുന്നത്.
ചാനലിൽ ടോക്ക് ഷോയ്ക്ക് കണ്ടൻറ് എഴുതാൻ വേണ്ടിയാണ് കാമസൂത്ര വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അന്ന് മുതൽ പൂർണയായ പത്മിനി സ്ത്രീയെ കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഈ പെൺകുട്ടി നാലിൽ മൂന്നു ഭാഗമെങ്കിലും പത്മിനി സ്ത്രീയോട് അടുത്ത് നിൽകുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നി. അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഒരോ ഭാഗവും പൂർണതയോട് അടുത്തു നിൽക്കുന്നതായും തോന്നി.
പിന്നീട് എപ്പോഴോ ഞാൻ ആലോചിച്ചു. ഈ പത്മിനി സ്ത്രീകൾ പൊതുവേ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സ്വൽപം രാജകീയത പുലർത്തുന്നവർ ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോ കാണുന്ന ഈ ജാഡ. പക്ഷേ കാമസൂത്രയിൽ എനിക്ക് ലഭിച്ച ചില അറിവുകളും ലക്ഷണങ്ങളും വെച്ച് നോക്കിയാൽ ഈ പെൺകുട്ടി നല്ല കാമാസക്തി ഉള്ളവൾ ആണെന്ന് മനസിലാക്കി.
കുറച്ച് സമയം കടന്നു പോയി. ട്രെയിൻ പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങി. ആൾ അധികം സംസാരിക്കാൻ താൽപര്യം ഇല്ലാത്ത കക്ഷിയാണ് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അങ്ങോട്ടു കേറി മിണ്ടാൻ പോയില്ല.
അവൾ വീണ്ടും ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും അവൾ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ഡാൻസർ ആണെന്നും നോയിഡയിൽ ഏതോ ഡാൻസ് പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ് വരികയാണ് എന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചു.
മുൻ മാധ്യമ പ്രവർത്തകൻ കൂടിയായ എനിക്ക് അവളെ കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്രയും ഇൻഫർമേഷൻ ആവശ്യത്തിൽ അധികം ആയിരുന്നു. ഗൂഗിൾ സേർച്ച് ചെയ്തു ഡൽഹിയിൽ രണ്ടു ദിവസമായി നടന്ന ഡാൻസ് പ്രോഗ്രാമുകൾ കണ്ടുപിടിച്ചു. ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിൽ തന്നെ, ‘IndiArt Foundation’ നടത്തിയ ‘നൃത്യ ദർപൺ’ എന്ന പ്രോഗ്രാം മാത്രം ആണ് നോയിഡയിൽ നടന്നത്.
ഉടനെ തന്നെ IndiArt Foundation-ൻ്റെ ഇൻസ്റ്റഗ്രാം ഹാൻഡിൽ കണ്ട് പിടിച്ച് പുതുതായി അപ്ലോഡ് ചെയ്ത ഫോട്ടോസ് തപ്പി നോക്കി. അധികം സ്ക്രോൾ ചെയ്യാതെ തന്നെ ഞാൻ തേടിയ മുഖം ഭാരതനാട്യ വേഷത്തിൽ എൻ്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കി. നേരിട്ട് കാണുന്നപോലെ തന്നെ ആ വേഷത്തിൽ കാണാൻ നല്ല ഐശ്വര്യം ഉണ്ട്. മാത്രമല്ല നല്ല ഭംഗിയായി ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്. എൻ്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് അവളുടെ ഐഡി അതിൽ ടാഗ് ചെയ്തിരുന്നു.