ആതിരയും ഞാനും അന്ത്യമില്ലാത്ത യാത്ര – 2 1


ഹായ് വായനക്കാരേ, ഞാന്‍ വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു എന്നറിയാം. ക്ഷമാപണം നടത്തുകയാണ് വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വൈകിയതാണ്. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പാര്‍ട്ടുകള്‍ക്ക് വേണ്ട പ്രോത്സാഹനം നല്‍കിയവരുണ്ട്. നന്ദി അറിയിക്കുന്നു. ചെറുതാണ് ഈ ഭാഗവും.

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ആ അതിമനോഹരമായ ഫോറസ്റ്റ് റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഊര്‍ജദായിയായ പുണ്യതീര്‍ഥം ആവോളം കുടിച്ചതിനാലാണോ അതോ ആ കാടിന്റെ ശുദ്ധവായു പകര്‍ന്നു നല്‍കിയ ഊര്‍ജമാണോ എന്നറിയില്ല ആതിര വലിയ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. ബൈക്ക് ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കിങ് ഏരിയയില്‍ വെച്ചു റിസപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു. ചുറ്റും കാടാണ്. മലയണ്ണാന്റെയും കുരങ്ങുകളുടെയും മയിലുകളുടെയും ശബ്ദങ്ങള്‍ വനത്തിനുള്ളിലൂടെ കടന്നുവരുന്ന കാറ്റിന്റെ ഹൂങ്കാര ശബ്ദത്തിനൊപ്പം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലയടിക്കുന്നുണ്ട്.

ബൈക്ക് പാര്‍ക്കിങ് ഏരിയയില്‍ വെച്ച് ഞങ്ങള്‍ റിസപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു. ഞങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാന്‍ ഒരു യുവാവും പെണ്‍കുട്ടിയും ആണുണ്ടായിരുന്നത്. മധുരമുള്ളൊരു പാനീയം അവര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുടിക്കാന്‍ തന്നു. അത് വാങ്ങി കുടിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കവെ അവര്‍ ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് റിസപ്ഷനിലെത്തി.

സുന്ദരിയായൊരു യുവതിയായിരുന്നു റിസപ്ഷനിസ്റ്റ്. ഇരുപത്തിയാറ് ഇരുപത്തേഴ് വയസു കാണും. ഞങ്ങളെ കണ്ടതും നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ അവള്‍ ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും നോക്കി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

‘ഗുഡ് ഇവനിങ് സര്‍….ഗുഡ് ഇവനിങ് മാഡം..’

ഞങ്ങളും പറഞ്ഞു. ‘ഗുഡ് ഇവനിങ്…’

‘ഞാന്‍ മാലതി, ഓണ്‍ലൈന്‍ ബുക്കിങ് ആണോ അതോ നേരിട്ട് ചെയ്യുന്നതാണോ? ‘

‘ഓണ്‍ലൈന്‍ ചെയ്തിരുന്നു ഞാന്‍ പ്രീമിയം കോട്ടേജുകളില്‍ സ്ട്രീം വ്യൂ ആയിട്ടുള്ള ഒന്നുണ്ടല്ലോ അത്.’

ഒക്കെ സര്‍ ലെറ്റ്മി ചെക്ക് , സാറിന്റെ പേര് ഒന്ന് പറയാമോ?

‘രാകേഷ്’ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

രാകേഷ് ആന്റ് ആതിര അല്ലേ?

അതെ!

എത്ര ദിവസം ഇവിടുണ്ടാവും സര്‍? തുടുത്ത ചുണ്ടുമലര്‍ത്തിയുള്ള ചിരിയോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു

മൂന്ന് ദിവസം ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി തന്നെ ഞാന്‍ മറുപടി നല്‍കി

ബുക്കിങ് എല്ലാം വേഗം തന്നെ കഴിഞ്ഞു. കോട്ടേജ് അറേഞ്ച് ചെയ്യാനായി അല്‍പനേരം കാത്തിരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളോട്.
ആതിര ചുറ്റും നടന്ന് കാണുകയായിരുന്നു. കാടിന്റെ ഭംഗി അവള്‍ക്ക് നന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യര്‍ അങ്ങനെയാണ് കാട് അവനെ എന്നും ആകര്‍ഷിക്കും. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും വരവ് ഈ കാടുകളില്‍ നിന്നായിരുന്നല്ലോ? തലമുറകള്‍ക്കപ്പുറം പൂര്‍വികര്‍ പാര്‍ത്തിരുന്ന ആ വലിയ വീടിന്റെ ഗൃഹാതുരത്വം കാലങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ ജീനുകളില്‍ മായാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടാവണം. അതാവണം അറിയപ്പെടാത്തെ എന്തോ ഒരു അനുഭൂതി കാടുകള്‍ക്കുള്ളിലൂടെയുള്ള യാത്രകള്‍ മനുഷ്യന് നല്‍കുന്നത്.

ഞാന്‍ ആതിരയെ നോക്കി അവളുടെ ജീന്‍സില്‍ തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന അവളുടെ ചന്തി അവളുടെ നടത്തത്തില്‍ തുളുമ്പുന്നുണ്ട്. വരും മണിക്കൂറുകളില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന മദനകേളികളുടെ പ്രതീഷാനിര്‍ഭരമായ ആവേശത്തില്‍ ആ ചന്തിയും തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന മുലകളും അവളറിയാതെ നോക്കി നില്‍ക്കെ ആരോ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കയ്യനക്കി.

മാലതി!

ക്ഷമിക്കണം! കാഴ്ച തടസപ്പെടുത്തിയെങ്കില്‍ സോറി. ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണവള്‍ പറഞ്ഞത്.

ഇറ്റ്‌സ് ഓകെ! സാരിക്കുള്ളില്‍ തള്ളില്‍ നില്‍ക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങളിലേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാന്‍ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല.

കോട്ടേജ് ശരിയായിട്ടുണ്ട്. അവിടേക്ക് പോവാം!

ബാലേട്ടാ! ഈ ബാഗുകള്‍ എടുത്തോളു. 115 ലേക്കാ…

ചെടിനനച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്‌കനായ ജീവനക്കാരന്‍ ഓടിവന്ന് ബാഗുകള്‍ എടുത്ത് മുന്നില്‍ നടന്നു. ഞാന്‍ ആതിരയെ വിളിച്ചു. മാലതിയും ഞങ്ങളെ അനുഗമിച്ചു. ആതിര എന്തൊക്കെയോ അവളോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ അവര്‍ക്ക് പിറകിലായി നടന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *