അവൻ അവളിലേക്ക് വീർത്തുനിക്കുന്ന കന്ത് തലോടാനായി ആഞ്ഞു. അവൾ അവൻ്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “വേണ്ട, എൻ്റെ ചെക്കൻ അവൻ്റെ സ്നേഹം മുഴുവൻ ഉള്ളിൽ തന്നിട്ടുണ്ട്. അത് മതി ഇന്ന് എനിക്ക്. ബാക്കി മൂന്നാറിൽ ചെന്നിട്ട്.” അവൾ അവളുടെ നീളൻ കണ്ണിറുക്കി അവനോട് പറഞ്ഞു.
അവൾ എഴുന്നേറ്റ് നടന്ന് പോകുമ്പോൾ അവളുടെ പൂറിതളുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി അവൻ്റെ കുണ്ണപ്പാൽ അവളുടെ തുടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് അവൻ കണ്ടു .
അവൾ അവൻ്റെ തളർന്ന കുണ്ണ നോക്കി ഒരു കുസൃതി ചിരി ചിരിച്ച് അവനോട് പറഞ്ഞു, “കണ്ടോടാ എൻ്റെ ചെക്കൻ്റെ സ്നേഹം.”
ആർദ്ര, അവൻ്റെ കാമദേവത അവൻ്റെ പാലും ഒലിപ്പിച്ച് നടന്നകലുന്നത് ആരാധനയോടെ അവൻ നോക്കിക്കിടന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ..
“എടാ, എഴുന്നേൽക്ക്.” ആർദ്ര ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന അനുരാഗിനെ വിളിച്ചു. “ദേ, കാർത്തിക്കിൻ്റെ കോൾ, ഫോൺ എടുക്ക്.”
അനുരാഗ് ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണുതിരുമ്മി. “എടീ, നീ എടുത്ത് എന്താണെന്ന് ചോദിക്ക്.”
ആർദ്ര മുരണ്ടു, “ഇവൻ്റെ ഒരു കാര്യം”.
“ഹലോ, കാർത്തിക്.”
“ഹലോ, ചേച്ചിയാണോ, രാഗേട്ടൻ എവിടെ?”
“അവൻ ഉറങ്ങുവാ. എന്തുപറ്റി?”
“ഒന്നുമില്ല, ഞങ്ങൾ ഇവിടെന്നിറങ്ങി, ഒരു വൺ അവറിൽ അവിടെയെത്തും, നിങ്ങൾ റെഡിയായോന്നറിയാൻ വിളിച്ചതാ.”
“അയ്യോ, നിങ്ങൾ ഇറങ്ങിയോ?”
“ചേച്ചി, വിഷമിക്കേണ്ട, പതുക്കെ റെഡി ആയാ മതി, ഞങ്ങൾ അവിടെയെത്തിയാലും കുഴപ്പമില്ല, വെയിറ്റ് ചെയ്തോളാം.”
“ഓക്കേ കാർത്തിക്, നിങ്ങൾ വല്ലതും കഴിച്ചാണോ വരുന്നത്? സമയമുണ്ടെങ്കിൽ ഇവിടുന്ന് കഴിച്ചേച്ചും പോകാം.”
“പോകുന്ന വഴിക്ക് കഴിക്കാമെന്നാ വിചാരിച്ചത്, ഇനി ഇപ്പൊ ചേച്ചി ചോദിച്ച സ്ഥിതിക്ക് കഴിച്ചേച്ചേ പോകുന്നുള്ളൂ.” കാർത്തിക് ചിരിച്ചു.
ആർദ്ര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് “ആഹാ, എന്നാൽ ഇങ്ങുപോരെ, ഞങ്ങൾ അപ്പോഴേക്കും റെഡി ആവാം.”
“ശരി, ചേച്ചി.”
“എന്തൊരു സ്വീറ്റ് വോയിസ് ആടാ ചേച്ചി പെണ്ണിൻ്റെ”, കാർത്തിക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുകയായിരുന്ന അർജുനോട് പറഞ്ഞു.
കാർത്തിക് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യാൻ വൈകിയതുകൊണ്ട്, ആർദ്ര അത് ഫോണിലൂടെ കേട്ടു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അനുരാഗ് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ഇങ്ങനെ.
അവൾ അനുരാഗിനെ നോക്കി, അവൻ അപ്പോഴും പുതച്ചുമൂടി കിടപ്പാണ്.
“ടാ, അവർ ഇങ്ങെത്തി, എഴുന്നേൽക്ക്.”
അനുരാഗ് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. “എവിടെ?”
ആർദ്ര ആർത്തുചിരിച്ചുകൊണ്ട്, “എടാ, ഒരു മണിക്കൂറാകും അവർ എത്താൻ, ഞാൻ ഫ്രഷ് ആകട്ടെ. രാഗേട്ടൻ എഴുന്നേൽക്ക്, അവർ നിന്നെ ഇങ്ങനെയാ വിളിക്കുന്നെ.” ആർദ്ര കളിയാക്കിചിരിച്ചു. “അവർക്കുള്ള ബ്രേക്ഫാസ്റ്റും കരുതണം.”
“എന്നാലും രാഗേട്ടൻ്റെ ഒരു ഭാഗ്യം” അർജുൻ കാർത്തിക്കിനോട് പറഞ്ഞു. കാർത്തിക് അപ്പോഴും ഫോണും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ആർദ്രയുടെ, മൊഴി മാധുര്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിപ്പാണ്.
“ഫോണിലൂടെ, ഇത്ര സ്വീറ്റ് ആണെങ്കിൽ, നേരിട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ, ഹോ, കുളിര് കോരുന്നു മച്ചാനെ.” കാർത്തിക്ക് സീറ്റിൽ ഇരുന്നു ഞെരിപിരികൊണ്ടു.
“നമ്മൾ ചേച്ചിയെ ഒരു പ്രാവശ്യമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു അല്ലെ, ഓഫീസ് പാർട്ടിക്ക്.” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
“അതെ, അന്ന് ചേച്ചി ആയിരുന്നല്ലോ താരം.” അർജുൻ പറഞ്ഞു.
“അന്ന്, ആ റെഡ് സാരിയിൽ, ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് ഒരു ദേവതയായിരുന്നല്ലെടാ?” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
“അതെ. സത്യം പറ മച്ചാനെ, നീ അന്നെത്രണ്ണം വിട്ടു ചേച്ചിയെ ആലോചിച്ച്?” അർജുൻ ചോദിച്ചു.
“ശേ, നീയെന്ത് മനുഷ്യനാടാ? നമ്മുടെ രാഗേട്ടൻ്റെ പെണ്ണല്ലേ അവർ, ഞാൻ എങ്ങനെയാ എണ്ണം ഒക്കെ വെക്കുന്നെ? ഇന്നലെ കൂടെ വിട്ടുള്ളു ഒരണ്ണം, ഇന്ന് ചേച്ചിയെ കാണുന്ന എക്സൈറ്റ്മെന്റിൽ.” രണ്ടുപേരും ആർത്തുചിരിച്ചു.
“പോരാഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് ഒരു പ്രാവശ്യം എൻ്റെ പാല് കളഞ്ഞു ബെഡ് ആകെ നനച്ചു, അതാണെങ്കിൽ എൻ്റെ കാന്താരി അനിയത്തി കാണുകേം ചെയ്തു, അവൾക്ക് മനസ്സിലായോന്നറിയില്ല. അവള് ചോദിക്കുവോ ഏട്ടൻ ബെഡിൽ മുള്ളിയോ എന്ന്. ഞാൻ ഒരുവിധം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു രക്ഷപ്പെട്ടു. നമ്മൾ ആണുങ്ങളുടെ കഷ്ട്ടപ്പാടുണ്ടോ ഇവർക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു.”