“” ചേച്ചിക്ക് എന്നും അസുഖങ്ങൾ തന്നെ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചേട്ടൻ ജോലി ചെയ്യുന്നതു തന്നെ അവൾക്ക് മരുന്നു വാങ്ങാനായിരുന്നു… “
ഗിരി അവളുടെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു…
“” ഞങ്ങൾ നാല് പെൺമക്കളാ… ബാക്കിയുള്ള രണ്ടു പേര് നാട്ടിലുണ്ട്… ചേച്ചിക്ക് സുഖമില്ലാത്തതിനാൽ ഞങ്ങളായിരുന്നു തറവാട്ടിൽ… അച്ഛൻ നേരത്തെ മരിച്ചിരുന്നു……….പിന്നെ അമ്മയും………..””
ഗിരി അവരുടെ ജീവിത പശ്ചാത്തലം ഊഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു…
“ എനിക്ക് ചൊവ്വാദോഷമാ……….. ഒരു കണക്കിന് അത് നന്നായി.. ഉമയെ ചെറുപ്പം മുതൽ നോക്കിയത് ഞാനാ…””
കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദമായി കടന്നുപോയി…
“ ചേച്ചി മരിക്കുമ്പോൾ അമ്പൂട്ടൻ എന്നിൽ ……..””
ബാക്കി പറയാതെ കസേര ഒന്ന് നിരക്കി ഗിരിക്ക് പെട്ടെന്ന് മുഖം കിട്ടാത്ത രീതിയിൽ മല്ലിക ഇരുന്നു ….
“” അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയി…… ആകെ നാണക്കേടായിരുന്നു… ചേട്ടനെന്നെ കെട്ടാന്നൊക്കെ ഒരുപാട് പറഞ്ഞതാ… ഈ ദോഷം കാരണം ഞാനാ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞത്……….എന്നിട്ടും……..?:
വിങ്ങലിന്റെ ഒരു ചീള് ഗിരിയുടെ കാതിൽ വന്നു വീണു…
“” ആദ്യമൊക്കെ ഉമ വലിയ ബഹളമായിരുന്നു… അവളവിടെ കുറച്ചു കാലം നഴ്സിംഗ് പഠിക്കാനൊക്കെ നിന്നതാ… അതും ഇല്ലാതായി… “
“ ഇപ്പോൾ എന്റെ പഴയ അവസ്ഥയിലാ അവള്…..””
വാക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തിട്ട് കസേരയിലേക്ക്, മല്ലിക ശിരസ്സു ചായ്ക്കുന്നത് ഗിരി കണ്ടു…
പാവങ്ങൾ……………..!
ഇവരുടെ ഒരേ ഒരു പ്രതീക്ഷയാണ് ഒറ്റയടിക്ക് അണഞ്ഞു പോയത്…
മല്ലികയുടെ നെഞ്ചകം വിങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗിരി ദൃഷ്ടികൾ പുറത്തേക്ക് മാറ്റി…
“ ഇരുപത്തെട്ടു കഴിഞ്ഞു അവൾക്ക്… …. “
മല്ലിക പതിയെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി…
“” ഉമയ്ക്കും ദോഷമാണോ… ?””
ഗിരി മുഖം തിരിച്ചു ചോദിച്ചു…
“”ങ്ങും… …. പണമില്ലാത്ത ദോഷം… “
കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ മല്ലിക പുഞ്ചിരിച്ചു…
“” ഒന്ന് രണ്ട് കൂട്ടര് കാണാൻ വന്നതാ… അവള് ഇഷ്ടായീല്ലാന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടു…… “”
ഗിരി ചോദ്യഭാവത്തിൽ മല്ലികയെ നോക്കി…
“” ഞങ്ങളെ ഒറ്റക്കാക്കി പോകാനുള്ള മടി കൊണ്ടാ… …. “
പറഞ്ഞതും മല്ലിക എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി… ….
അവർ അകത്തേക്ക് പോയത് എന്തിനാണെന്ന് ഗിരിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു..
ആരുമില്ലാത്ത ജൻമങ്ങൾ… ….!
ഉദയവും അസ്തമയവും മാത്രം കണ്ട് ജീവിതമൊടുങ്ങാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ… !
നാലഞ്ചു നിമിഷം കഴിഞ്ഞാണ് മല്ലിക പുറത്തേക്ക് വന്നത്…
വീണ്ടും അവൾ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു…
“” പഴയതൊന്നും ഓർക്കാറില്ലായിരുന്നു…ഗിരിയോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ്… …. “
“ എനിക്കു മനസ്സിലാകും ചേച്ചീ… ഇതൊന്നും എന്നോട് സുധാകരേട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല…… “
ഗിരി മല്ലികയെ നോക്കി…
അവളുടെ മിഴികളിലെ നീർത്തിളക്കം അവൻ കണ്ടു…
“” എല്ലാം ശരിയാകും………. “
അവൻ ആശ്വാസവാക്ക് മൊഴിഞ്ഞു…
“” അങ്ങനെ തന്നെയാ ഇത്രനാളും കഴിഞ്ഞത്… ഇപ്പോഴാ പ്രതീക്ഷയും നശിച്ചു തുടങ്ങി… “
മല്ലിക പറഞ്ഞു…
“” ഉമ പോകും… അമ്പൂട്ടനും പോകും… തൊഴിലുറപ്പൊന്നും ഇല്ലാത്ത സമയം ഇതിനകത്തിങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച്… …. “
മല്ലിക കസേരയുടെ കൈപ്പിടിയിൽ പതിയെ നഖം കൊണ്ട് പോറിത്തുടങ്ങി……
“” ജീവിക്കാനുള്ള ആശ മരിച്ചതാ… പിന്നെ ഉമയേയും അമ്പൂട്ടനെയും ഓർത്തിട്ടാ… “
ഗിരി ഒരക്ഷരം ശബ്ദിച്ചില്ല…
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞു പോയി……
“ വാഴകൃഷി ചെയ്യാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ…… ?””
ഒടുവിൽ മല്ലിക തന്നെ മൗനം ഭേദിച്ചു…
“” പിന്നല്ലാതെ… ഏതായാലും സോമന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമുണ്ടാക്കണം…… അതിനിവിടെ കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്കണം..എന്നാൽപിന്നെ പത്തു വാഴ വെച്ചേക്കാമെന്ന് കരുതി… “
ഗിരി ചിരിച്ചു…
“” പന്നി കുത്തിക്കളയാതിരുന്നാൽ ഭാഗ്യം… “
മല്ലികയും ചിരിച്ചു……
“” അതിനൊക്കെ വഴിയുണ്ട് ചേച്ചി… നമുക്ക് നോക്കാമെന്ന്………. “
“” ഞാൻ കരുതി ഗിരി ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണെന്നാ… “
“” ഏതായാലും ഇവിടെ നിൽക്കുകയല്ലേ… നിങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും കാര്യമാകുമല്ലോ… “
ഗിരി പതിയെ അരഭിത്തിയിൽ നിന്നിറങ്ങി……
“” ഏതായാലും ഇവിടെ വന്ന് സ്ഥലം വാങ്ങിയ നിങ്ങളെ സമ്മതിക്കണം…… “