റീനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം വാങ്ങിക്കൊടുക്കും.. പൊന്നുപോലെയാണ് അവളെ നോക്കുന്നത്..
വിജയനിപ്പോ കരീംക്കാന്റെ നാലഞ്ച് മാനേജർമാരിൽ ഒരാളാണ്..പണിയൊന്നും ചെയ്യണ്ട..നോക്കി നടത്തിയാമാത്രം മതി. നേരത്തേതിനേക്കാൾ കൂലിയുമുണ്ട്..
സുകുമാരനതിൽ അൽപം അമ്പരപ്പുണ്ട്..തന്റെ കൂടെ പണി ചെയ്തിരുന്ന വിജയേട്ടൻ എങ്ങിനെ ഒറ്റയടിക്ക് മാനേജരായി എന്നവന്
മനസിലായില്ല.. എന്നാലും കൂടുതലൊന്നും അവൻ അതേ പറ്റി ചിന്തിച്ചില്ല.. പണി കഴിഞ്ഞ് ചെല്ലുമ്പോ ബാറടക്കരുത്.. അത് മാത്രമേ അവന് ചിന്തയുള്ളൂ..
റീനയും, ഭർത്താവിനോട് നല്ല സ്നേഹത്തിലാണ്.. തനിക്ക് വേണ്ടതിലധികം സുഖം കിട്ടുന്നതും, തന്റെ ജീവിത നിലവാരം മാറിയതും ഏട്ടന്റെ വിശാലമനസ് കൊണ്ടാണ്.. അവനെ സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിക്കാൻ അവൾക്കിപ്പോ സന്തോഷമാണ്..
വീട്ടിലേക്ക് കയറി വരുന്ന വിജയന്റെ കയ്യിൽ രണ്ട് മൂന്ന് കവറുകൾ കണ്ട് അതെന്താണെന്ന് റീന ചോദിച്ചില്ല.. വീട്ട് സാധനങ്ങളടങ്ങിയ കവർ അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് ബാക്കിയുള്ളതുമായി അവൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. റീന ചായയെടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്കും..
“വിജയേട്ടാ… ചായ…”
ഉത്തമയായ കുടുംബിനിയെപ്പോലെ,
ഭർത്താവിനെ ദൈവതുല്യമായി കാണുന്ന പതിവൃതയായ ഭാര്യയെപ്പോലെ റീന, ബെഡിലിരിക്കുകയായിരുന്ന വിജയന് ചായ നീട്ടി..
വിജയൻ ചായ വാങ്ങാതെ വലിയ കവറെടുത്ത് റീനയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു..
“ഇത് സിന്ധൂന് കൊടുക്കാൻ ഇക്ക തന്നതാ… ഇത് നിനക്കും…”
റീന, സിന്ധൂനുള്ള കവർ കിടക്കയിലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു.. നാലഞ്ച് പാക്കറ്റുകൾ… അവൾ വലുതെടുത്ത് പൊട്ടിച്ചു..
മനോഹരമായൊരു സാരി.. റീനയുടെ കണ്ണ് തള്ളി..
അടിപ്പാവട, ബ്രാകൾ, പാന്റീസുകൾ, എല്ലാം വില കൂടിയവ.. അതി മനോഹരവും..
വീട്ടിലിടുന്ന രണ്ട് നൈറ്റി, രാത്രിയിലിടാൻ നൈറ്റ് ഡ്രസ്, അതിന് മാച്ചാവുന്ന നിറത്തിലുള്ള ചെറിയ പാന്റി..
എല്ലാമുണ്ട്… തനിക്കും ഇതെല്ലാം ഇക്ക വാങ്ങിത്തന്നിട്ടുണ്ട്.. എന്നാൽ ഇതിൽ സാരിയുമുണ്ട്… തനിക്കിത് വരെ സാരി കിട്ടിയിട്ടില്ല..
ചെറിയൊരു കവറ് കൂടി അവൾ പൊട്ടിച്ചു.. പുതിയ മോഡലിലുള്ള ഒരു സ്മാർട്ട് ഫോൺ… എല്ലാം കണ്ട് അവളുടെ കിളി പോയി..എന്തൊക്കെയാണ് ഇക്ക വാങ്ങിയത്… എത്രയായിരം രൂപയായിക്കാണും ഇതിനെല്ലാം കൂടി..
അവൾക്കുള്ള കവറും അവൾ പൊട്ടിച്ച് നോക്കി.. സിന്ധൂന്റെ സാരിയുടെ അതേ ഡിസൈനിലുള്ള വേറൊരു സാരി.. അവളുടേത് ഇളം പച്ചയും, തന്റേത് റോസ് നിറവും.. ദേഹത്ത് ഒഴുകിക്കിടക്കുന്ന സാരി..
വേറൊരു കവറിൽ ഒരു മൊബൈൽ.. രണ്ടും ഒരേ മോഡൽ..
റീന ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി.. അവനും അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയാണ്.. പോരാൻ നേരം ഇക്ക കുറച്ച് കവറുകൾ തന്നെന്നല്ലാതെ അതെന്താണെന്ന് അവനും അറിയില്ലായിരുന്നു..
“ഇക്ക സ്നേഹമുള്ളവനാ….അല്ലേ ഏട്ടാ… ?”
സന്തോഷത്തോടെ റീനചോദിച്ചു..
“ഉം… ഇന്നിക്ക വരാന്ന് പറഞ്ഞോ… ?”
ആ ചോദ്യത്തിലുള്ള കൊതി റീനക്ക് മനസിലായി..
ഇക്ക വരുന്നത് അവനോട് പറയാറില്ല.. റീനക്കാണ് അയാൾ വിളിച്ച് പറയാറ്..
“ഇല്ലേട്ടാ… ഇക്കയിന്ന് രാത്രി ബാംഗ്ലൂർക്ക് പോകും.. ഇനി മറ്റന്നാളേ വരൂ…”
അത് കേട്ട് വിജയന്റെ മുഖം നിരാശയിൽ മങ്ങിയത് റീന ശ്രദ്ധിച്ചു..
“ മറ്റന്നാൾ വന്നാലും നടക്കില്ലേട്ടാ… അന്ന് സിന്ധൂനുള്ളതാ… നമുക്ക് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടക്കേണ്ടിവരും…”
വിജയൻ തീർത്തും തളർന്നു.. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം… ഒന്നും കാണാതെ… ചെയ്യാതെ… എങ്ങിനെ…
അവന്റെ നിരാശ റീനക്ക് മനസിലായി..
“സാരമില്ല ഏട്ടാ… ഇനി രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം ഏട്ടനെനിക്ക് കളിച്ച് തരണം…ഇപ്പോൾ ഏട്ടനെല്ലാം അറിയാലോ…ഒക്കെ കണ്ട് മനസിലാക്കിയില്ലേ…”
റീന സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു..
അവൻ തലയാട്ടി.. മുഖത്ത് സന്തോഷം തെളിയുകയും ചെയ്തു.
“ഏതായാലും ഇതിപ്പത്തന്നെ സിന്ധൂന് കൊടുക്കാം… ഞാനൊന്ന് വിളിച്ച് നോക്കട്ടെ…”
റീന, സിന്ധൂന് ഫോൺ ചെയ്തു..
പഴയതാണെങ്കിലും വാട്സാപ്പൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്ന മൊബൈലാണ് റീനയുടെ..അതൊന്ന് മാറ്റാൻ കാലങ്ങളായി അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.