ഹാളിലെ കസേരയിലേക്ക് സിന്ധു ഇക്കാനെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തിയപ്പോഴാണ് അയാൾ സുകൂനെ നോക്കിയത് തന്നെ…
“എന്താടാ സുകൂ… നീ നേരത്തേ പണി നിർത്തിപ്പോന്നൂന്ന് വിജയൻ പറഞ്ഞല്ലോ…. എന്ത് പറ്റി… ?”..
ചിരിയോടെ ഇക്ക ചോദിച്ചു..
“അത്… എനിക്കൊരു തലവേദന…”
തലയുയർത്തിത്തന്നെയാണ് സുകു മറുപടി പറഞ്ഞത്..
“ എന്നിട്ട് തലവേദന മാറിയോ… ?”..
“അതൊക്കെ അപ്പത്തന്നെ മാറി ഇക്കാ… ഇപ്പോ ഒരു വേദനയുമില്ല,..”
ചിരിച്ച് കൊണ്ട് സിന്ധുവാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്..
കുറച്ചപ്പുറെ മാറി മേശയിൽ ചാരി നിൽക്കുകയായിരുന്ന സുകൂനെ,ഇക്ക കൈ നീട്ടിവലിച്ച് അടുത്തിരുത്തി..
“നിനക്കെന്തേലും വിഷമമുണ്ടോടാ… ?”.
അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു..
അവൻ ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ…
“ഏട്ടന് ഒരു വിഷമവുമില്ലിക്കാ…. സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ,,. അല്ലേ ഏട്ടാ… ?”..
സിന്ധൂന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവൻ തലയാട്ടി…
“നാളെ മുതൽ രാവിലെ വന്ന് ഓഫീസ് തുറക്കുക… ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അവരോട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുക…
ഫോൺ വന്നാൽ കാര്യം ചോദിച്ച് കൃത്യമായി മറുപടി പറയുക… ഇതൊക്കെയാണ് ഇനി നിന്റെ പണി… അത് ചെയ്യാൻ നിനക്കെന്തേലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ..?”..
സുകുവും, സിന്ധുവും ഒരുമിച്ച് ഞെട്ടി..
സുകുമാരന് വിശ്വാസം വന്നില്ല..
ഫുൾ എസി യുള്ള മുറിയാണ് ഓഫീസ്..അതിൽ വൈകുന്നേരം വരെ ഇരിക്കുകാന്ന് പറഞ്ഞാൽ തന്നെ അതൊരു ഭാഗ്യമാണ്..
വിജയേട്ടന് കിട്ടിയതിനേക്കാൾ എത്രയോ ഉയർന്ന ജോലിയാണിത്.. തനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും കഴിയാത്തത്..
“കുറേ ആയില്ലേടാ ഉയരത്ത് കയറി വെയിലും കൊണ്ട് പണിയെടുക്കുന്നു…
ഇനി തണലിത്തിരുന്ന് ജോലി ചെയ്യ്… അല്ലേടീ മോളേ…?”..
സിന്ധു നന്ദിയോടെ ഇക്കാനെ നോക്കി..
സുകു നോക്കിയത്, സിന്ധൂന്റെ മുറുകിക്കിടക്കുന്ന നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ഉന്തി നിൽക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്കാണ്..
ആ ഒരൊറ്റ അവയവമാണ് തന്റെ ജോലിക്കയറ്റത്തിന്റെ കാരണം എന്നവന് മനസിലായി..
പെട്ടന്ന് വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ട് മൂന്നാളും പരസ്പരം നോക്കി..
സിന്ധു വേഗം ഇക്കാനെ അകത്തേമുറിയിലേക്ക് കയറ്റാൻ ആലോചിച്ചതും, പുറത്ത് നിന്ന് വിളി കേട്ടു..
“സിന്ധൂ…. ഇത് ഞാനാടീ… വാതില് തുറക്ക്…”
റീനയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് എല്ലാർക്കും ആശ്വാസമായി… സിന്ധു വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു..
ആദ്യം റീനയും, പിന്നാലെ വിജയനും അകത്തേക്ക് കയറി..
സിന്ധു വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു..
“ എന്താ മോളേ… ഈ നേരത്ത്… ?”..
ഇക്ക റീനയോട് ചോദിച്ചു…
“ ഒന്നുമില്ലിക്കാ… ഞങ്ങള് വെറുതേ വന്നതാ… ഇക്കാനെയൊന്ന് കണ്ട് പോകാന്ന് കരുതി… “
കൊഞ്ചലോടെ റീന പറഞ്ഞു..
“വിജയേട്ടാ… ഇങ്ങോട്ടിരിക്ക്…”
സുകു, സോഫയിൽ നിന്നൽപം നീങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
വിജയൻ ഇരുന്നു…
സുകു, റീനയെ ഒന്ന് നോക്കി..
ഇതെന്താണ്… ?.. നെയ്യലുവയോ… ?..
ഈ വെണ്ണക്കട്ടിയെ താനിത് വരെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ട് പോലുമില്ലല്ലോ… ?..
സിന്ധു ധരിച്ചത് പോലെത്തന്നെയുള്ള കയ്യില്ലാത്ത ഇളം മഞ്ഞ നൈറ്റിയാണ് റീനയുടെ വേഷം..
ഉള്ളിലുള്ള ചുവപ്പ് ബ്രായും, പാന്റിയും, കൊഴുത്ത വെണ്ണത്തുടകളും വരെ പുറത്ത് കാണാം…
ഈ മാദളക്കനി തന്റെ അയൽപക്കത്ത് ഇത്ര നാളും ജീവിച്ചിരുന്നോ എന്നവന് വിശ്വാസം വന്നില്ല..
എന്തൊരു ശരീരമാണിത്… എന്തൊരു നിറമാണിവൾക്ക്…
അസൽ നെയ്യലുവ… അസൽ വെണ്ണക്കട്ടി…
പൂർണ നഗ്നമായ ആ വെളുത്ത് കൊഴുത്ത കൈ മാത്രം കണ്ടാൽ മതി അവളുടെ മാദകത്വം അളക്കാൻ..
“ നീയിന്ന് കുടിച്ചൊന്നുമില്ലേടാ സുകൂ…?..
കണ്ടിട്ട് നോർമലാണല്ലോ…”
ഇക്കാന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സുകു ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി..
“ഇക്കാ… ഏട്ടനിനി കുടിച്ച് വീട്ടിലേക്കൊന്നും വരില്ല… അല്ലേ ഏട്ടാ…?”..
എല്ലാരുടേയും മുന്നിൽ വെച്ച് സിന്ധുവത് പറഞ്ഞപ്പോ അവന് മൂളാതെ തരമില്ലായിരുന്നു..
“നീയോടാ വിജയാ… നീ കുടി നിർത്തിയോ.. ?..””
ഇക്ക, വിജയനോട് ചോദിച്ചു..
“നിർത്തിയ പോലെത്തന്നെയാ ഇക്കാ… ഇപ്പോ വല്ലപ്പോഴുമേ ഉളളൂ..,”
വിജയൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു..