അനാവശ്യ ചിന്തയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും അനാവശ്യ ഇടപെടൽ ചിലപ്പോൾ വേണ്ടാത്ത ചിന്തയിലേയ്ക്ക് നയിക്കും.
അതിന് വലിയ ഉദാഹരണമാണ് ഇന്നത്തെയനുഭവം.
എന്താ അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചാല്?
ആരാ ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ അറിയ്വാ?
കൂടുതൽ ചിന്തിച്ച് കാടുകയറിയ മാലിക്ക് സൽമയുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി. അവൾ വേദനയൊക്ക് കുറഞ്ഞ് ശാന്തമായി കിടക്കുകയാണ്.
“ഉമ്മാ, വേദനണ്ടാ പ്പോ?”
“കൊറവ്ണ്ടടാ ഇയ്യിരിക്ക്.” അതും പറഞ്ഞ് അവളവനെ കട്ടിലിന്റെ ഓരം പിടിച്ചിരുത്തി. വെളുത്ത് കനം കുറഞ്ഞ നൈറ്റിയിൽ പൊതിഞ്ഞ സൗന്ദര്യ ദേവതയുടെ അടുത്തിരുന്ന റ്റ്മാലിക്കിന്റെ അടിയിൽ ഉയരാൻ തുടങ്ങി. ഉച്ചയിലെ അരയോളം നഗ്നമായിരുന്ന ആ രൂപം തികട്ടി വന്നപ്പോഴൊക്കെ മടിയിൽ കനം വരാൻ തുടങ്ങി. മുപ്പത്തഞ്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഇനിയും മാഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത മൂന്നുനാലു ചുവന്ന മുഖക്കുരുക്കൾ വെളുത്ത് തുടുത്ത കവിളിന് അഴക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. തുടുത്ത് മലർന്ന ചോരച്ചുണ്ട് ഉമ്മയോടുള്ള അവന്റെ അഭിനിവേശം വർദ്ധിപ്പുച്ചു. കീഴ്ച്ചുണ്ടിനു താഴെ ഒരു മോഹക്കുരു ഇനിയും മോഹിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ മുൻപും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്നെന്തോ അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ജുമാനയാവണം കാരണം. അല്ലെങ്കിൽ ആ അപകടം.
“മോന് വെഷ്മിക്കണ്ടട്ടാ ഓള്ക്ക് എന്താ പറ്യേണ്ട്യേന്ന് ഒര് ലൈസൻസൂല്ല. അത് കേട്ട്ട്ട് ഉമ്മാടെ കുട്ടിക്ക് ഓളോടൊന്നും തോന്നണ്ടട്ടാ.” അതും പറഞ്ഞ് അവനഭിമുഖമായി കിടന്ന സൽമ അവന്റെ വയറ്റിൽ കൈചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. മാലിക്ക് ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് മുഖം ചായ്ച്ചിരുന്നു. പതുത്ത മുഖം ഇന്നാദ്യമായി എന്തെന്നില്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. അവനിൽ ചൂടുപിടിക്കുന്നത് സൽമ അറിഞ്ഞതേയില്ല.
“ഉമ്മാക്ക് ഇപ്പൊ വേദനണ്ടാ?”
“ഇല്ല ഇപ്പൊ കൊറവ്ണ്ട്”
“നോക്കട്ടെ കാണട്ടെ” അവനത് പറഞ്ഞ് കഴിയുന്നതിന് മുൻപേ സൽമ തന്റെ നൈറ്റി മുട്ടോളം കയറ്റിക്കൊടുത്തു.
വെളുത്ത കാലിൽ മുകളിൽ നിന്ന് കീഴറ്റം വരെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. ജുമാനയുടെ സമയോജിത ഇടപെടൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അത് വീർത്ത് പൊട്ടിയേനെ. അവനതിൽ തൊട്ടു നോക്കി , നല്ല മിനുസം.
“ഏത് വെരെ പൊള്ളീണ്ട്?”
“ഇത് വരെ” അവൾ അരയിൽ തൊട്ട് കാണിച്ചു.
“കാണിച്ചേ നോക്കട്ടെ?”
“വേണ്ട വേണ്ട ആവശ്യല്ലാത്തോട്ത്തൊക്കെ ഇയ്യെന്തിനാ കാണ്’ണേ? തന്ന്യെല്ല, ആ പെണ്ണെങ്ങാനും കണ്ട് വന്നാ മതി അന്നെ കൊല്ലും ഓള്.”
“അത് ശരി ഞാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങളിതൊക്കെ അങ്ങ്ട്ട് തൊറന്നെച്ച് കൊടുക്ക്വോ?” ആ ചോദ്യം കേട്ട് രണ്ട് പേരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. വാതിൽക്കലുണ്ട് ജുമാന അരയ്ക്കു കൈയ്യും കൊടുത്ത് പല്ലിറുക്കി നിൽക്കുന്നു. അവളെക്കണ്ടതും മാലിക്ക് സൽമയുടെ കാലിൽ നിന്നും കൈയെടുത്തതും സൽമ അവന്റെ അരയിൽ നിന്ന് കൈ വലിച്ചതും ഒപ്പമായിരുന്നു
ഇതെന്ത് സാധനം? ‘ശ്രീധന്യ’യുടെ പകർപ്പ് തന്നെ. ഒരു നാണവുമില്ലാത്ത പ്രകൃതം.
“എന്താടീ വായടക്കെടീ അസത്തേ ഇയ്യ്”
സൽമ കോപിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് മാലിക്ക് കാണുന്നത്. ആ കോപം പോലും അവരുടെ ഭംഗി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
“ഓ ഇപ്പൊ ഞാനായി കുറ്റക്കാരി, ഇങ്ങളെല്ലേന്നൂ ഓൻക്ക് തുണി പൊക്ക്യെച്ച് കൊട്ത്തത്? ഇങ്ങളെല്ലേ ഇന്നെക്കണ്ടപ്പോ പേടിച്ചിട്ട് ഓന്റെ മേൽന്ന് കൈയിട്ത്തത്? അങ്ങനൊന്നു ഇല്ലങ്കി എന്തിനാ ഇന്നെക്കണ്ടപ്പോ ഇങ്ങള് പേടിച്ചത്? പറയീൻ…രണ്ടാളും പറയീൻ.”
അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വല്ലാത്ത മൂർച്ച. രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
‘അത് ശരിയാണവൾ പറഞ്ഞത് എന്തിനാണ് ഞാൻ പേടിച്ചത്?’ സൽമയുടെ ഉള്ളിൽ അറിയാതെന്തോ മൊട്ടിട്ടുവോ? അവൾ ഒന്ന് പരിഭവിച്ച് മുഖം വീർപ്പിച്ച് തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു. മാലിക്കിന് അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. അവന്റെ കണ്ണ് ചുവന്ന് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി. കയറിയവളുടെ മുടിക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് കഴുത്തിൽ കുത്തി ചുവരിൽ ചാരി നിർത്തി.
“താത്താ ഇഞ്ഞി വേണ്ടാത്ത വർത്താനം പറഞ്ഞാൽ ഇന്റേന്ന് കിട്ടും ആ..” അവനത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ കുതറി കഴുത്തിൽ നിന്ന് കൈ വിടുവിച്ചു. മുടിയിൽ നിന്നവൻ വിടുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട് അവൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ കടിച്ചു. ആ പതർച്ചയിൽ അവൻ കൈയെടുത്തു. അവൾ കടി വിട്ടതും രണ്ടു പേരും മൽപ്പിടുത്തത്തിൽ കല്ലൻ മുലയിൽ കൈയ്യുരസിയത് അവനെ ദുർബ്ബലനാക്കി. കൈ വീണ്ടും അവുടെയെത്തിക്കാൻ ഒരുമിച്ച് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് തോന്നി സൽമയ്ക്ക്.