കട്ടിലിൽ നിന്നും എല്ലാം വലിച്ചു വാരി താഴെ ഇട്ടു. ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു. ഫോൺ എടുത്തു ചാർജ് ചെയ്തു കൊണ്ട് വാട്സ്ആപ്പ് നോക്കി. കുറെ മെസ്സേജുകൾ ഒന്നും ഇല്ല. അല്ലെങ്കിലും പ്ലസ് ടു കാരനായ എനിക്ക് കൂടുതൽ എന്ത് മെസ്സേജ് വരാൻ. പക്ഷെ രേഷ്മയുടെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചോ എന്നായിരുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവൾ കല്യാണത്തിന് വന്നില്ലാലോ എന്ന് അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ആലോചിച്ചേ. അവൾ വരേണ്ടതാണല്ലോ വേഗം അവൾക്കു റിപ്ലൈ നൽകി.
ആടീ നല്ല ക്ഷീണം. അല്ല നീയെന്താ ഇന്ന് വരാഞ്ഞേ. അവൾ മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ടില്ല. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ വന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചു കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു. വിശപ്പിന്റെ വിളി അപ്പോഴാണ് ഞാനും അറിഞ്ഞത്. ഉച്ചക്കത്തെ സാമ്പാറും ചോറും പപ്പടവും കൂട്ടി ഇത്തിരി പായസവും അടിച്ചു വീണ്ടും റൂമിൽ വന്ന് കിടന്നു. രേഷ്മയുടെ മെസ്സേജ് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
രേഷ്മ : എന്റെ കാലിൽ കത്തി കൊണ്ട് മുറിവായി അതാ.
ഞാൻ ഉടനെ റിപ്ലൈ നൽകി. അവൾ ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ : അയ്യോ എന്നിട്ടിപ്പോഴാണ് പറയുന്നേ. കൊരങ്ങതി. ഞാൻ ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ അവളെ അങ്ങനെ വിളിക്കും അവൾ എന്നെയും.
രേഷ്മ : ഒന്നുല്ലെടാ അത് അപ്പോൾ തന്നെ അമ്മമ്മ കുറച്ചു ചായപ്പൊടി മുറിയുടെ മേളിൽ വച്ചു. അത് മാറി.
ഞാൻ : നീ ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചേ. എനിക്കെന്തോ സങ്കടം ആയി. അത്രക്ക് ഉണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്.
അവൾ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഫോട്ടോ അയച്ചു.
ഞാൻ : ഫോട്ടോ ഓപ്പൺ ആക്കി. ഭാഗ്യം ചെറിയ മുറിവാണ്. എടീ വേദനയൊന്നുമില്ലല്ലോ.
രേഷ്മ : ഇല്ല കൊരങ്ങാ. നീ കല്ല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു ഇരിക്കുകയല്ലേ. പോയി ഉറങ്ങിക്കോ. നാളെ ക്ലാസ്സിൽ കാണാം.
ഞാൻ : നീ കാല് വെള്ളത്തിൽ തട്ടിക്കണ്ട. പോയി കിടന്നുറങ്ങു. ഞാൻ നാളെ ക്ലാസ്സിൽ കണ്ടോളാം.
രേഷ്മ : ഒക്കെ, നീ കല്യാണത്തിന്റെ എന്തേലും ഫോട്ടോസ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അയക്കു.
സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഫോട്ടോസ് ഒന്നും എടുത്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. വേഗം മറ്റുള്ളവരെ സ്റ്റാറ്റസ് ഓൺ ആകി സ്ക്രീൻ ഷോട്ട് എടുത്തു ക്രോപ് ചെയ്ത് അവൾക്കു അയച്ചു.
ഞാൻ : ഗുഡ് നൈറ്റ്.
രേഷ്മ : ഗുഡ് നൈറ്റ് ടാ.
ഓരോ ഫോട്ടോയും നോക്കുന്നതിനിടയിൽ രേഷ്മ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തോ അവനെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ആയി കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യം. എന്തൊരു കേറിങ് ആണ്. 8 ക്ലാസ്സ് മുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാ. എന്താവിശ്യത്തിനും അവൻ കൂടെയുണ്ടാവും എന്റെ ഭാഗ്യം അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. പതിയെ കിടന്നുറങ്ങി.
ഈ സമയം രാജീവിന്റെ വീട്ടിൽ. അവനു ആണെങ്കിൽ കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വരുന്നില്ല. പുറത്തെ വയലിലേക്ക് അവൻ ഇരുന്നു. അവന്റെ മനസ് അപ്പോഴും മാമിയുടെ അടുത്തായിരുന്നു. അവളുടെ സൗന്ദര്യം മനസിൽ നിന്നും പോകുന്നില്ല. മാമന്റെയും മാമിയുടെയും ആദ്യ രാത്രി ആണല്ലോ ഇന്ന്.
ഞാൻ എന്തിനു ഇങ്ങനെ എല്ലാം ചിന്തിക്കുന്നു. എന്റെ മനസ് അവളിലേക്ക് മാത്രം സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവരുടെ ആദ്യ രാത്രിയിൽ മാമൻ ഇന്ന് അവളെ….. അവനു അത് ആലോചിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ നിറകുടത്തെ കാണാൻ അവൻ വീണ്ടും ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ എങ്ങനെ. ഇനി കാണണമെങ്കിൽ അങ്ങോട്ട് പോകണം. അല്ലെങ്കിൽ മാമി ഇങ്ങോട്ട് വരണം. എന്തായാലും നോക്കാം. അവൻ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.
ആഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞു. മാമിയുടെ വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നും ആരും പറയുന്നുമില്ല. സ്കൂളും കാര്യങ്ങളുമായി ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. മുറ്റത്തെ തിണ്ണയിലിരുന്നു മൊബൈലിൽ ഷോർട്സും കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് സിറ്റൗട്ടിൽ പത്രം വായിച്ചിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് അമ്മ വരുന്നത്. ദേ മനുഷ്യ നമുക്ക് കിച്ചുവിനെയും അനുവിനെയും ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കണ്ടേ.
എന്തോ അത്ഭുതം കേട്ട പോലെ ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെവി കൂർപ്പിച്ചു. നീ വിളിച്ചോ പെണ്ണെ നീ ഇപ്പോൾ എന്നോട് ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ. അച്ഛൻ അങ്ങനെയാണ് എല്ലാത്തിനും എപ്പോഴും അമ്മയോടൊപ്പം ഉണ്ടാവും. അതല്ല മനുഷ്യ. അമ്മ വീണ്ടും തുടങ്ങി.