സഫിയ…
മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാൻ കണ്ടത് സഫിയയെ ആണ്. അവരെ കണ്ടതും ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്ന് പോയി. അവർ എല്ലാം കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എങ്ങനെ എങ്കിലും അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടാ മതി എന്നായി എനിക്ക്. ഞാൻ വേഗം ഡോറിനു അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോൾ സഫിയാത്ത എഴുന്നേറ്റു എന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.
സഫിയ : എങ്ങോട്ടാ നീ ഓടി പോകുന്നേ?
ഞാൻ : സോറി ഇത്താ… പറ്റി പോയതാണ്.
സഫിയ : എത്ര നാളായി ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട്?
ഞാൻ : ഇന്ന് ആദ്യം ആയാണ്.
സഫിയ : വിശ്വസിക്കാമല്ലോ?
ഞാൻ : സത്യം ആയിട്ടും.
സഫിയ : എന്നാ ഇനി ഇത് ആവർത്തിക്കരുത്. ആരെങ്കിലും കാണുന്നതിനു മുൻപ് വേഗം പോയ്കോ. പിന്നെ… ഞാൻ ഇതൊക്കെ കണ്ടു എന്ന് റുബീ അറിയണ്ട.
സഫിയ : ശരി ഇത്താ.. ഇനി ഉണ്ടാവില്ല.
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ വേഗം പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി. സത്യം പറഞ്ഞാ ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ച തരത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പ്രതികരണം അല്ല സഫിയാത്തയുടെ അടുത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായത്. അതിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ നിന്നില്ല. എന്തായാലും കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാതെ രക്ഷ പെട്ടല്ലോ. അത് മതി.
രാത്രി ആയപ്പോ റുബീന വിളിച്ചു.
റുബീന : നീ എപ്പോഴാ പോയത്.
ഞാൻ : ഞാൻ ഒരു രണ്ടു മണി ആയപ്പോ പോന്നു.
റുബീന : ആ… നീ പോയത് നന്നായി. സഫിയാത്ത വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആണെന്ന് ഉമ്മ ഇത്തയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഇത്ത എന്നെ നോക്കാൻ വന്നതാ. ഇത്ത വന്നപ്പോ എങ്ങാനും നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ… എന്റെ റബ്ബേ… എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
റുബീന : എന്താടാ.. നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? എനിക്ക് അറിയാം. നിനക്ക് മതിയായില്ല അല്ലെ.. സാരമില്ല… അടുത്ത തവണ നിന്റെ കൊതി എല്ലാം ഞാൻ തീർത്തു തരാം.
അവളോട് എന്ത് പറയണമെന്നു എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.
റുബീന : എന്തൊക്കെ ആണെടാ നീ ചെയ്തു കൂട്ടിയത്. എന്റെ ഇക്ക പോലും ഇത് പോലെ എന്നെ സുഖിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ ഞാൻ ടാബ്ലെറ്റ് കഴിച്ചു. ഇനി നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ടാട്ടോ.
ഞാൻ ആ എന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ എന്റെ പേടി അതൊന്നും അല്ല എന്ന് അവളോട് പറയാൻ പറ്റുമോ?
റുബീന : എന്നാ ശരിടാ.. ഇത്താ ഇവിടെ ഉണ്ട്. ആരും കാണാതെ വിളിച്ചതാ. നമുക്ക് നാളെ കാണാം. ഉമ്മ…
അതും പറഞ്ഞു അവൾ ഫോണ് വച്ചു.
റുബീന ഫോണ് വച്ചതിനു ശേഷം എന്റെ ചിന്ത വീണ്ടും ഇത്ര വലിയ സംഭവം ആയിട്ടും എന്ത് കൊണ്ട് സഫിയാത്ത ആരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്നതായി. കിടന്നിട്ടു എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നതേ ഇല്ല. അവസാനം അതിനുള്ള ഉത്തരം ഇത്തയോടു തന്നെ ചോദിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേ ദിവസം. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനെ വെട്ടി കൊലപ്പെടുത്തിയതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചു പാർട്ടി മിന്നൽ ഹർത്താൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഞാൻ ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഫാത്തിമ ഇത്ത ഫോണ് വിളിച്ചു തിരക്കില്ലെങ്കിൽ എന്നോട് അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ഭയമായി. സഫിയാത്ത എങ്ങാനും ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു കാണോ. എന്തെകിലും ആവട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം മാറി അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ സഫിയാത്ത ഒരുങ്ങി നില്കുന്നുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഫാത്തിമ ഇത്ത വന്നു എന്നോട് സഫിയാത്തയെ ഒന്ന് വീട് വരെ കൊണ്ട് ചെന്ന് ആക്കി കൊടുക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഇക്ക വരാം എന്ന് പറഞ്ഞത് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരു ലോഡ് വരുന്നുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് ഇപ്പോ വരാൻ പറ്റില്ലാന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഇക്കയാ പറഞ്ഞത് നിന്നെ വിളിക്കാൻ. നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഇല്ലാലോ. ഞാൻ ഇല്ലാന്ന് പറഞ്ഞു. ശരിക്കും പറഞ്ഞാ സഫിയ ഇത്തയോടു ചോദിക്കാൻ നല്ല ഒരു അവസരം നോക്കി ഇരിക്കായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോ ഈ അവസരം പാഴാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കോ? എന്തായാലും ഇത്രയും പെട്ടന്ന് അതിനു അവസരം കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.