ഷൈലജഅമ്മായി: എടാ കഴുവേറി നീ എന്റെ കുണ്ടിടെ അളവ് വരെ നോക്കി വച്ചേക്കുവാണോ. പിന്നെ ഞാൻ ഈ വയസ്സാംകാലത്തിനി കൂതിടെ വണ്ണം കുറയ്ക്കാൻ പോവല്ലേ.
ഞാൻ: കൈ പിടിക്കുന്ന കാലം മുതലേ തുടങ്ങിയതാ എന്റെ ഷൈലജ ചരക്കിനോട് തോന്നിയ കഴപ്പ്.
ഷൈലജഅമ്മായി: ഡാ മൈരേ കഴപ്പ് മൂത്ത് നീ എന്നെ വല്ലതും ചെയ്യോ. എടാ അതിയാനും ചെറുക്കനും ഒക്കെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ അറിയാതെപോലും വായിൽ നിന്ന് ഒന്നും വീഴല്ലേ കേട്ടോ! അതുപോലെനേരത്തെ ഞാൻ പുള്ളിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ നീ ചെയ്തത് പോലെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
ഞാൻ: അവര് ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പറയാലോ അല്ലേ.!! അവർ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ഇതുപോലെ ഒന്നും ചെയ്യാലോ അല്ലേ എന്നും പറഞ്ഞ് ( മുഴുത്ത കുണ്ടിക്ക് ഒരു അടി കൊടുത്തു) ഷൈലജഅമ്മായി: എടാ മൈരേ ചെറുക്കാ എനിക്ക് നല്ലോണം വേദനിച്ചു. നിനക്ക് ഞാൻ തരാം വീട്ടിലെത്തട്ടെ. “എന്നാ അടിയാണ് കുണ്ണ അടിച്ചത്.” ഓഹ് വേദനിക്കുന്നു. ( അമ്മായി ഒരു കൈ കൊണ്ട് കുണ്ടിയും തിരുമ്മി നടന്നു.)
ഞാൻ: അതിനു ഞാൻ കുണ്ണ കൊണ്ട് അല്ലല്ലോ അടിച്ചത് കൈ കൊണ്ടല്ലേ..!
ഷൈലജഅമ്മായി: പൂറിമോനെ നിന്റെ ആന പറി…… കുണ്ണകൊണ്ട് അടിക്കാൻ നടക്കുന്ന ഒരു കളിക്കാരൻ.
ഞാൻ: അതെ. കളിക്കാൻ അറിഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ ഗ്രൗണ്ട് വേണ്ടേ കളിക്കാൻ.
ഷൈലജഅമ്മായി: 17 വയസ്സല്ലേ ആയുള്ളൂ കുറച്ചുകൂടി മൂക്കട്ടെ അപ്പോഴേക്കും ഗ്രൗണ്ടുകൾ ഒക്കെ വന്നോളും. നിന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കണ കരിമൂർഖനെ കാണിച്ചാൽ വളയാത്ത ഒരു പെണ്ണും ഉണ്ടാവില്ല. അത് ഇളംപൂറികൾ ആണേലും കറവ വറ്റിയ മുതുപൂറികൾ ആയാലും. ഏതു കൊമ്പത്ത് അവള് ആണേലും. നിന്റെ ഈ ആനപറി കണ്ടാൽ. ആരുടെ കാലിനിടയിൽ ഒരു നനവ് വരാതിരിക്കില്ല. (അമ്മായി പറഞ്ഞതൊക്കെ കെട്ട് കുണ്ണക്ക് വീണ്ടും ബർമുഡക്ക് മുന്നിൽ കൂടാരം പണിയാനുള്ള പുറപ്പാടിലാണ്.)
ഞാൻ: അമ്മായി ഒരു സംശയം?
ഷൈലജഅമ്മായി: എന്താ?
ഞാൻ: അമ്മായി പറഞ്ഞ ഈ കാര്യത്തിൽ അമ്മായിയെയും കൂട്ടിയാണോ?
ഷൈലജഅമ്മായി: ‘അതെന്താടാ പൂരി മോനെ ഞാൻ പെണ്ണല്ലേ!` എന്നെ എന്താ കല്ലുകൊണ്ടാണോ ഉണ്ടാക്കിയത്. ഒരു കൊണച്ച സംശയം?
അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ നടന്ന് വീട്ടിലെത്താറായി. ഷൈലജഅമ്മായി: ( ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ) എടാ അതിയാൻ എഴുന്നേറ്റു കാണും. പിന്നെ ഇനി പതുക്കെ സംസാരിക്കണം അയാൾ വല്ലതും കേട്ടാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.
ഞാൻ: അല്ല ഇപ്പോൾ എന്താ ഒരു മാറ്റം?
ഷൈലജഅമ്മായി: എന്നത് എന്നാ മാറ്റം.
ഞാൻ: നേരത്തെ പറഞ്ഞത് വീട്ടിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ അങ്ങനെയുള്ള സംസാരം വേണ്ടന്ന് ഇപ്പോൾ പറയുന്നു പതിയെ പറഞ്ഞാൽ മതിയെന്ന് മതിയെന്ന്.
ഷൈലജഅമ്മായി: ഈ കഴുവേറി എന്നെക്കൊണ്ട് തെറി പറയിപ്പിച്ച് അടങ്ങും. വേഗം ആസിറ്റോട്ടിൽ പോയി നോക്കിയേ പുള്ളി അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ടോ. ( ഞാൻ ഉമറാത്ത് ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ആട് കിടന്നെടുത്ത് പൂട പോലുമില്ല. പുള്ളിക്കാരന്റെ ബൈക്കും കാണുന്നില്ല. ഞാൻ തിരിച്ചു അടുക്കളയിൽ തിരിച്ചു കേറുമ്പോൾ അമ്മായി എന്തോ പണിയിലാണ്. ഷെൽഫിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ തട്ടിലിരിക്കുന്ന എന്തോ സാധനം എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. തടിയും വണ്ണവും ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ പൊക്കമില്ല പുള്ളിക്കാരിക്ക്. ശരിക്കും ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയാന. ഞാൻ: എന്താ എടുക്കണ്ടേ? ഞാൻ എടുത്തു തരാം മാറി നിക്ക്.
ഷൈലജഅമ്മായി: അത് നിനക്ക് നോക്കിയാൽ അറിയില്ല. അരി പൊടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ അരിപ്പയാണ്. അത് മൂന്നാല് തരമുണ്ട് അതിന് എനിക്ക് വേണ്ടതാണ് എടുക്കേണ്ടത്.
ഞാൻ: അമ്മായി ഇവിടെനിന്നും നോക്കിയിട്ട് അത് കാണുന്ന പോലുമില്ല പിന്നെ എങ്ങനെ എടുക്കാനാ. എന്താണൊരു വഴി. അമ്മായി തന്നെ എടുത്താൽ ഏത് ശരിയാകത്തുള്ളൂ അമ്മയ്ക്ക് അത് കാണുകയും വേണം.
ഷൈലജഅമ്മായി: അതിന് വഴിയൊക്കെ ഉണ്ട്.
ഞാൻ: എന്തു വഴി?
ഷൈലജഅമ്മായി: അതിയാൻ അവിടെ കിടപ്പുണ്ടോ? അതോ പോയോ?
ഞാൻ: അവിടെ ചേട്ടനുമില്ല ബൈക്കും ഇല്ല.
ഷൈലജഅമ്മായി: കള്ളുകുടിക്കാൻ ഓടിയതായിരിക്കും. അതങ്ങനെ ഒരു മൈരൻ. നീ എവിടെ നിക്ക് ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം. ( അതും പറഞ്ഞു അമ്മായി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മായി ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നു. വാതിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ജനലിലൂടെ കർട്ടൻ മാറ്റി പുറത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ നോക്കിയിട്ട്. അമ്മായി തിരിച്ചടയ്ക്കയിലേക്ക് വന്നു.