“ഇത്താത്താ,,,,,”
“എന്താ ഷാനു,???”
“ഇത്താത്ത ഉറങ്ങാറായോ??”
“ദാ ഇപ്പോ ഉറങ്ങും??? എന്താ മോനെ??”
“ഒന്നുല്ല,,,”
“എന്താട എൻ്റെ ഖൽബിന്??? ”
“അത് ഇത്താ,,,,! ”
“ഉം മോൻ പറ,,,,,,! ”
“എനിക്ക് ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ പേടിയാ,,”
“അതിനെന്താ ഇത്താത്ത ഈ തലക്കലുണ്ടല്ലോ,,, പിന്നെന്തിനാ ൻ്റെ ഖൽബ് പേടിക്കണെ,,,? ”
“എനിക്ക് പേടിയാ ഇത്താത്ത,,, എന്താന്നറിയില്ല.”
“ഒരു സെയ്താനും എൻ്റെ മോനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, ഇത്താത്തയില്ലെ അടുത്ത്.അപ്പുറത്ത് റൂമിൽ വല്ലുമ്മയും വല്ലുപ്പയുമുണ്ട് പിന്നെന്താ ,???”
എനിക്ക് ഇത്താത്തയെ കെട്ടിപിടിച്ച് കെടക്കണം. ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് കിടക്കാൻ ഇപ്പോൾ പേടിയാ,,, അതാ മെയിനായിട്ട് ഞാൻ തറവാട്ടിലേക്ക് വരാഞ്ഞെ,,,
“അച്ചോട,,,, എന്നാ മോനുവിനെ ചുമരിന് അരികിൽ കെടത്തിയിട്ട് എൻ്റെ ഖൽബ് നടുക്ക് ഇത്താത്താൻ്റെ അരികിൽ കിടന്നോട്ടാ,,,! “
“ഉം” എന്ന് മൂളി ചെറിയ ചിരിയും ഒപ്പം പേടിയും അഭിനയിച്ച് ഞാൻ തന്നെ മോനൂനെ മെല്ലെ നിരക്കി കട്ടിലിൻ്റെ അരികത്ത് ചുമരിനോട് ചേർത്ത് കിടത്തി.
“ഡാ പതുക്കെ നീക്ക് അതിനെ.. ചെറുക്കൻ എഴുന്നേറ്റാൽ കരച്ചിൽ നിർത്തില്ല. പാലുകുടി നിർത്തിയിട്ട് ഒരു മാസം ആവണെയുളളൂ,…”
ഞാൻ ഒന്ന് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ചെറു ചിരി പാസാക്കി വിറച്ച ശരീരത്തോടെ ഇത്താത്തയുടെ അരികിലായ് കിടന്നു.
ഒരു തരം ക്യൂട്ടി കുറാ പൗഡറിൻ്റേയും നേരിയ വിയർപ്പിൻ്റേയും മൂത്രം ഒഴിച്ച ശേഷം ബാക്കി പാൻ്റിന് പുറത്ത് വീണതിൻ്റേയും പെൺമണം എൻ്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ച് കയറാൻ തുടങ്ങി.
എൻ്റെ കോവക്കാ പരുവത്തിലുള്ള ലഗാൻ പിന്നേയും ശക്തിയായി കമ്പിയടിച്ച് ജട്ടിക്കുള്ളിൽ വീർപ്പ് മുട്ടി നിന്നു.
ഇത്താത്ത മെല്ലേ എനിക്കഭിമുഖമായി ചെരിഞ് കിടന്നതും പേടിയോടെ എൻ്റെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു.
[തുടരും]