.
.
അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ ആരോ എന്റെ അടുത്ത് വരുന്നത് ഞാൻ ശ്രെടിച്ചു…. അതെ അവളുടെ
അമ്മയാണ്…. അവരുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ വീണുകൊണ്ട് ഇരുന്നു…. അവർ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു…”
മോന് ഈ കല്യാണം ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം , വെറുതെ മറ്റ് ആളുകളുടെ വാക്
കേട്ട് മോൻ ഒന്നും തീരുമാനം എടുക്കേണ്ട.. ഇത് അവളുടെ
വിധിയാണെന്ന് കരുതി അവൾ ജീവിച്ച് കൊള്ളാം
അവർ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ ഇരുന്നു…. അമ്മേ എന്റെ മാത്രം സമ്മതം പോറല്ലോ.. ചേച്ചിടെ സമ്മതം കൂടെ വേണ്ടേ… മോനെ.. “അവൾക്ക് സമ്മതമാണ്… മോൻ ആലോചിച് ഒരു തീരുമാനം എടുക്ക് അവർ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു…..”
ചെകുത്താന്റെറെ യും കടലിൻ്റെ യും നടുക്ക് പെട്ടത് പോലെ ആയി എന്റെ കാര്യം….
അതിനെ കുറിച് ആലോചിക്കുമ്പോ അമ്മയുടെ മുഖമാണ് ഓർമ്മ വരുന്നത്… പിന്നെ അവളുടെയും….
.
.
.
“”എനിക്ക് സമ്മതമാണ് “”
തുടരണോ…..