ഓരോ പാടവും മനസിലാക്കി പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു മനസിലാക്കാനും ഓരോ ചാറ്പ്പർ കഴിയുമ്പോ അതിലെ ചോദ്യ ഉത്തരങ്ങൾ ചോദിച്ചഞം ഞാൻ അവർക്കു മനസിലാക്കാൻ വഴി ഒരുക്കി.
ഇടക്ക് അവൻജ് ഒരു നോട്ടം ഉണ്ട് എന്റെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക്ജ പിന്നീട് ആണ് ഞാൻ അത് മനസിലാക്കിയത്. കുട്ടികൾ ഇരിക്കുന്നത്കൊണ്ട് ചിലപ്പോഴൊക്കെ പാന്റ് ഇട്ട് അല്ലെ മാക്സി ഉടുത്താണ് ഇരിക്കാര്.
എന്റെ തുടുത്ത തുടയും വലിപ്പം ഉള്ള മാറും കുറച്ചു തള്ളി നിൽക്കുന്ന ബാക്കും അത് മറക്കാൻ പറ്റില്ല 38വയസ്സിലും ഞാനിപ്പോ ഒരു മദാലാസ ആണെന്ന ഇക്ക പറയാറ്.
അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ ദിവസം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോ അവന്റെ അച്ഛൻ വന്നു ഗേറ്റിനു പുറത്തു നിന്ന് അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.
പിറ്റേ ദിവസവും അങ്ങനെ തന്നെ അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് അരുണിന്റെ അച്ഛൻ കെറി വന്നു അത്യാവശ്യം വണ്ണവും പൊക്കവും ഉള്ള ആളാണ് പ്രായം ഉണ്ട് മുടി ചെറുതായി നരച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ക്ലീൻ ഷേവ് ആണ്.
അങ്ങനെ ആളെ പരിചയ പെട്ടു വിനോദ്. ജോലി ഡ്രൈവർ ആണ് ഓട്ടോ ഓടിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവന്റെ പഠിത്തത്തെ കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ വന്നതാണ് ഞാൻ കുഴപ്പമില്ല പഠിക്കുന്നണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു.
നല്ല മാന്യമായ സംസാരം നല്ല ശബദ്ധം എല്ലാം കൊണ്ടും നികും കുഴപ്പമില്ലെന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ മൂന്നാല് ദിവസം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പരിചയപെട്ടു.
എന്തേലും ആവശ്യം ഉണ്ടായാൽ ഓട്ടം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു ആൾ എനിക്ക് നമ്പർ തന്നു.
ഫോൺ നമ്പർ തന്നെങ്കിലും ഞാൻ അത് സേവ് ചെയ്യാനോ ഒന്നും പോയില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാഞ് അവൻ ജോലി ചെയ്ത്ന്നിടത്തു വച്ചു കാർ ഒന്ന് ഇടിച്ചു കാറിനു ചെറിയ പരിക്ക് ഉണ്ട് മടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവനെ അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് ആക്കിയ ശേഷം ആണ് എന്നെ വിളിച്ചു പറയുന്നത്.
അങ്ങനെ ഞാൻ പോകാൻ ആയി റെഡി ആയി നിന്ന് ആ വഴി ബസ് കുറയാവയ്കൊണ്ടു സിറ്റിയിൽ ചെന്നിട്ട് വേണം ബസ് കിട്ടാൻ.
ഓട്ടോ വല്ലോം കിട്ടുമോന്നു അറിയാൻ ആയി ഞാൻ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും വണ്ടി ഒന്നും കാണുന്നില്ല എനിക്ക് ദേഷ്യവും അമർഷവും സങ്കടവും തോന്നി അപ്പോൾ.
അപ്പോഴാണ് അരുണിന്റെ അച്ഛൻ ഓട്ടോ ആയി വരുന്നത് കാണുന്നെ . ഞാൻ കൈ കാണിച്ചു പക്ഷെ ആൾ കുറച്ചു മാറി യാണ് നിർത്തിയത് ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു .
ഞാൻ : ചേട്ടാ അത്യാവശ്യം ആയി എന്നെ ടൗണിൽ ഒന്നിരാക്കമോ
വിനോദ് : ഞാൻ ആ വഴിക്കു പോകുന്നില്ലല്ലോ
ഞാൻ കെഞ്ചി
ഞാൻ : ചേട്ടാ പ്ലീസ് ചേട്ടാ അത്യാവശ്യം ആയത്കൊണ്ട് ആണ് പൈസ എത്രെ ആണേലും സാരല്ല.
വിനോദ് : ഞാൻ വേറൊരു വഴിക്കു പോകുവായിരുന്നു
ഞാൻ : വിനോദേട്ട പ്ലീസ് അങ്ങനെ പറയല്ലേ എനിക്ക് വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ആണ്.😥
വിനോദ് : എന്റെ പേര് എങ്ങനെ അറിയാം നിങ്ങൾ ആരാണ്
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുഖം മറച്ചു വച്ച തുണി പൊക്കി കാണിച്ചപ്പോഴാനഹ് വിനോദേട്ടന് എന്നെ മനസിലായത്
വിനോദ് : താനോ എന്താടോ കാര്യം
ഞാൻ : മോൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ് 😥 വേഗം എത്തിക്കാമോ.
വിനോദ് : ആഹ് കേറിക്കോ. ഞാൻ വേഗം കേറി
വിനോദേട്ടൻ വേഗം തന്നെ വണ്ടി എടുത്തു
വിനോദ് : മോൻ എന്ത് പറ്റി
ഞാൻ : അറിയില്ല ചേട്ടാ അവൻ ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്തു നിന്നു വിളിച്ചു അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്നെ പറഞ്ഞുള്ളു.
പിന്നെ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ ആൾ നിന്നില്ല എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ മനസിലായിട്ടാവും.
പക്ഷെ ആൾ നേരെ എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായതു ടൗണിൽ വിട്ടാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും കേട്ടില്ല ബസ് അല്ലെ വൈകും എന്ന് പറഞ്ഞു അത് എനിക്കൊരു ആശ്വാസം ആയി.
ഇക്ക എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോ 8കൊല്ലം ആയി അവിടെ ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റക്കും ഒരു ആൺ തുണ ഇല്ലേ എന്തേലും വന്നു പോയാൽ ഒന്ന് ഓടി വരാൻ ആരൂല്ലേൽ ബുദ്ധിമുട്ട് വരും എന്ന് പോകുന്ന വഴി എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്കും അത് സത്യം ആണെന്ന് തോന്നി.
ഹോസ്പിറ്റലിൽ കേറിയിട്ടാണ് വിനോദേട്ടൻ പോയത്. പൈസ വല്ലോം വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു വേണ്ടാന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്ത് ആവശ്യം വന്നാലും വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു. നമ്പർ ഇല്ലേ വിളിച്ചാ മതി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഇന്നത്തെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസിലാക്കിയത്.