കവിത : അതാണോ കാര്യം. അത് സാറിനു ഒന്ന് പറഞ്ഞൂടെ.
അവൾ എഴുന്നേറ്റു സാരി എല്ലാം ശരിക്ക് ഇട്ടു.
സച്ചിൻ : അത് വേണ്ടായിരുന്നു.
കവിത : കൊച്ചു കള്ളൻ. അപ്പോൾ അത് കണ്ടു ഇരിക്കാൻ ആയിരുന്നു അല്ലെ?
സച്ചിൻ : അത് പിന്നെ ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള മുലകൾ കണ്ടാൽ ആരാ കണ്ടോണ്ടിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തത്.
കവിത : വീണ്ടും കളിയാക്കല്ലേ സാറേ. അത്രക്ക് ഭംഗി ഒന്നും ഇല്ല.
സച്ചിൻ : വിശ്വസിക്കാമെങ്കിൽ വിശ്വസിച്ച മതി.
കവിത : സാർ കാര്യമായി പറഞ്ഞത് ആണോ?
സച്ചിൻ : അതേ ടീച്ചറെ…
പെട്ടന്ന് സ്കൂളിലെ പ്യൂൺ അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. അതോടെ അവരുടെ സംസാരവും മുറിഞ്ഞു. ഹെഡ് മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞിട്ട് അവരെ സഹായിക്കാൻ എത്തിയത് ആയിരുന്നു അയാൾ. പിന്നെ പെട്ടന്ന് മൂന്നു പേരും കൂടി പണികൾ ഒക്കെ അവസാനിപ്പിച്ചു. പോകുന്നതിനു മുൻപ് കവിത ടീച്ചർ സച്ചിനെ കാമത്തോട് കൂടിയ ഒരു നോട്ടവും ചിരിയും സമ്മാനിച്ചു. ഇതിപ്പോൾ കവിത ടീച്ചറെ വളക്കാൻ താൻ നോക്കിയിട്ട് ടീച്ചർ തന്നെ വളക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ ആണ് സച്ചിന് തോന്നിയത്. എന്തായാലും കവിത ടീച്ചറെ പ്രാപിക്കണം എന്ന അവന്റെ ആഗ്രഹം അധികം പണിയെടുക്കാതെ തന്നെ നടപ്പിലാകും എന്ന് അവനു മനസ്സിലായി.
അന്ന് രാത്രി പതിവ് പോലെ കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു രണ്ടെണ്ണം അടിക്കാൻ വേണ്ടി ഒഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് മൊബൈലിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്. അവൻ മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കി. പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു നമ്പറിൽ നിന്നും ഒരു ഹായ്… അവൻ ആ നമ്പറിലേക്ക് റിപ്ലൈ അയച്ചു.
സച്ചിൻ : who is this?
കവിത : സച്ചിൻ അല്ലേ?
സച്ചിൻ : അതേ? ഇതാരാണ്.
കവിത : നമ്മളെ ഒക്കെ മറന്നു അല്ലേ?
സച്ചിൻ : കളിക്കാതെ ആരാണെന്ന് പറ.
കവിത : പകൽ എന്തൊരു നോട്ടം ആയിരുന്നു. രാത്രി ആയപ്പോൾ ആളെ വേണ്ടാതായി അല്ലേ?
സച്ചിൻ : ഓ… കവിത ടീച്ചർ ആണോ?
കവിത : അതെ. എന്താ ബുദ്ധിമുട്ടായോ?
സച്ചിൻ : ഒരിക്കലും ഇല്ല. എന്താ ടീച്ചർ പ്രതേകിച്ചു.
കവിത : എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം മെസ്സേജ് അയക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്നുണ്ടോ?
സച്ചിൻ : ഹേയ്… അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല.
കവിത : ഹമ്… ഓക്കേ. എന്താ പരിപാടി?
സച്ചിൻ : ഒന്നുമില്ല ടീച്ചറെ. കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നു. ഇനി ഫുഡ് കഴിക്കണം. കിടക്കണം. എന്താ ടീച്ചറെ ഹസ്ബൻഡ് വന്നില്ലേ?
കവിത : ഇല്ല. ചേട്ടൻ വരുമ്പോൾ 11 ഒക്കെ ആവും. പിന്നെ ഒരു കാര്യം. എന്നെ കവിത എന്ന് വിളിച്ച മതി. ടീച്ചർ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു അടുപ്പ കുറവ് പോലെ.
സച്ചിൻ : അതിനു നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇത് വരെ അടുത്തില്ലല്ലോ.
കവിത : ഓ… അങ്ങനെ ആണോ? എന്ന ശരി ഞാൻ പോവാ.
സച്ചിൻ : പിണങ്ങല്ലേ ടീച്ചറെ. ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ.
കവിത : ഹമ്മ്. ഓക്കേ. രാത്രി കഴിക്കാൻ എന്താ?
സച്ചിൻ : ചപ്പാത്തി ഉണ്ട്. പിന്നെ കറി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കണം.
കവിത : എന്നും രാത്രി ചപ്പാത്തി ആണോ?
സച്ചിൻ : വേറെ എന്ത് കഴിക്കാൻ ആണ്. ബാച്ചലർ ആയി പോയില്ലേ.
കവിത : ഇടക്ക് എന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ ഒക്കെ കഴിക്കണം.
സച്ചിൻ : അതെ… ഇന്ന് ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം കഴിക്കണം എന്ന് കരുതിയതാ. പക്ഷെ കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
കവിത : അത് എന്ത് പറ്റി സാറേ. കഴിക്കായിരുന്നില്ലേ?
സച്ചിൻ : അത് കയ്യിലുള്ള ആളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ എങ്ങനാ എടുത്തു കഴിക്കുന്നത്?
കവിത : ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ ആളോട് ചോദിക്കണം. ആള് തരുക ആണെങ്കിൽ ധൈര്യമായി കഴിക്കാലോ?
സച്ചിൻ : എന്നാ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?
കവിത : പറയ്…
സച്ചിൻ : ആ സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റം ഉള്ളത് ടീച്ചറുടെ കയ്യിലാ.
കവിത : ഓഹോ? അത് എന്ത് ഐറ്റം?
സച്ചിൻ : ഇന്ന് ഓഫീസിൽ വച്ച് എന്നെ കാണിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചില്ലേ. അത്…
കവിത : ആഹാ… അത്രക്ക് കൊതി ആണോ?
സച്ചിൻ : ഹമ്മ്… എന്താ തരുമോ?
കവിത : എനിക്ക് സമ്മതം ആണ്.
സച്ചിൻ : ആഹാ… എനിക്ക് കടിച്ചു തിന്നാൻ കൊതിയായി. എപ്പോഴാ വരേണ്ടത്?
കവിത : എന്താ അത് മാത്രം മതിയോ? വേറെ ഒന്നും വേണ്ടേ?
സച്ചിൻ : എല്ലാം വേണം. എന്റെ ടീച്ചറെ… അല്ല… എന്റെ കവിതയെ എനിക്ക് മുഴുവനായി വേണം.