ഞാൻ വാ പൊളിച്ചു. രവിയണ്ണൻ മുൻപ് വിരൽ കൊണ്ട് എൻറെ പിന്നിൽ ചില ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയത് ഞാനോർത്തു.
എനിക്ക് നോവില്ലേ? ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നിന്നേ ഞാൻ നോവിക്കുമോടാ. രവിയണ്ണൻ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു. അണ്ണാ.. അത്.
പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് രവിയേട്ടൻ എന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു. പിന്നേ. വീണ്ടും അതിഗാഢമായ ചുമ്പനം. നാവുകൾ തമ്മിലുരസി. ഉമിനീർ പുഴകളൊന്നായി. എൻറെ പോക്കിളിൻറെ ആഴങ്ങൾ വീണ്ടും ജലാശയമായി രവിയണ്ണനെന്ന മതസ്സും അതിൻറെ ആഴങ്ങളിൽ നീന്തിത്തുടിച്ചു. ആ പ്രയാണത്തിൻറെ അലയോലികളായി ആ തണുത്ത തറയിൽ. എൻറെ ഉടുതുണിയില്ലാത്ത ശരീരം രവിയേട്ടൻറെ കരുത്തിൻറെ തീരങ്ങളിൽ ഓളപ്പരപ്പുകൾ തീർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
തുടരും.
