കുറച്ച സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജേഷം മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോൾ സന്ധ്യ ബാത്തറൂമിലായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞവൾ പുറത്ത് വന്നു. അപ്പോൾ അരണ്ടവെളിച്ചത്തിൽ രാജേഷ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബാത്തറൂമിൽനിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ അവളെ അവൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “എന്റെ കരളേ…” എന്നും പറഞ്ഞവൻ അവളെ ആഞ്ഞ്,പുൽകി “എട്ടാ…’ എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടവളും അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
“മോളേ.നിനക്കേട്ടന്നോട് പിണക്കമുണ്ടോ..?
“പിണക്കമോ? എന്തിന്..? ഏട്ടൻ എനിക്ക് സുഖമല്ലെ തന്നത്. എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ള.” അവൾ പറഞ്ഞു, “എട്ടൻ നേരത്തെ അച്ചന്റേയും അമ്മയുടേയും മുറിയിൽ എത്തിനോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു.’ അത് കേട്ട അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി.
“എട്ടൻ ഇന്നല്ലേ കണ്ടുള്ള. ഞാൻ എന്നും കാണുന്നതാ. അച്ചനിത ഒരു ദിവസം പോലും ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല’
“അപ്പോൾ നീ ദിവസവും കാണാറുണ്ടോ’ അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഹം ആ പിന്നെ ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ഏട്ടൻ അരോടെങ്കിലും പറയോ ?
“ഇല്ലടീ.നീ പറ.’
“അത് നമ്മുടെ ചിറ്റയില്ലെ സൗദാമിനിച്ചിറ്റ, അമ്മയ്ക്കു സുഖമില്ലാത്തപ്പോൾ ചിറ്റ ഒരു മാസത്തിൽ കൂടുതൽ ഇവിടെ നിന്നിരുന്നില്ലെ’
“ഉം.നിന്നിരുന്നു. സൗദാമിനിയും സരോജിനിയും അച്ചന്റെ രണ്ട് പെങ്ങന്മാരാണ്. ആറ് മാസം മുഖമ്പ മാലതി സുഖമില്ലേതെ ഒരു മാസത്തോളം ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. അപ്പോൾ വീട്ടിൽ നിന്നത് ഭാസ്കരൻ നായരുടെ ഇളയ അനിയത്തി സൗദാമിനിയായിരുന്നു.
സരോജിനി വിവാഹം കഴിഞ്ഞു് ഭാർത്താവ മക്കളുമായും സുഖം ആയി ജീവിക്കുന്നു . സൗദാമിനിക്ക് ഇതുവരെ മംഗല്യ ഭാഗ്യം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇനി ഈ ജീവlതത്തിൽ ഒരു വിവാഹം വേണ്ടാ എന്നവളും തീരുമാനിച്ചതാ. ഇതുവരെ വിവാഹം പോലും കഴിയാത്ത കൊച്ചു പെങ്ങളെ ഭാസ്കരൻ നായർക്ക് വല്യ ഇഷ്ടമാണ്. അതൊകൊണ്ടയാൾ എല്ലാ ആഴ്ചയിലും പെങ്ങളെകാണാൻ തറവാട്ടിലേക്ക്
പോകും. ചിലപ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കക്കവൾ എട്ടന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു താമസിക്കും. എട്ടന്റെ മക്കളേയും അവൾക്ക് സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ ഇഷട്ടമാണ്.
“ചേട്ടാ ഞാൻ പറയുന്നത് സത്യമാ…’ സന്ധ്യ അവനോട് പറഞ്ഞു. “അതിന് നീ പറയെടി എന്ത് സത്യം..?
“അന്ന് അമ്മ ആശുപ്രതിയിലായിരുന്ന സമയത്ത് വല്യേച്ചിയായിരുന്നു അമ്മയുടെ കൂടെ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നിരുന്നത്. ചിറ്റയും ഞങ്ങളുമൊക്കെ ഒരുമിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ രാത്രിയിൽ മൂത്രമൊഴിക്കാനായിട്ടെണീറ്റു. ഉറങ്ങുന്നവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാകുന്നത്കൊണ്ട് ഞാൻ ലൈറ്റിടാതെ ബാത്തറൂമിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് അച്ചന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്…(തുടരും)