നേട്ടവുമുണ്ടായാൽ അതിന് തന്നെ പ്രശംസിക്കാറുണ്ട്. സമ്മാനങ്ങൾ തരാറുണ്ട്. പുതുമകൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നല്ല ആസ്വാദ്യമായ ലൈംഗീക സുഖവും തരുന്നുണ്ട്. തന്നെ ഇത് വരെ വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റുള്ള സ്ത്രീകൾ പറയുന്ന പോലെ വീട്ടിലെ പണികൾ മൊത്തം എടുപ്പിച്ചു തന്നെ കഷ്ടത്തിലാക്കറില്ല.
“സ്ത്രീയും പുരുഷനും തുല്യരാണ്.. സ്ത്രീക്ക് മാത്രമായി അല്ലെങ്കിൽ പുരുഷന് മാത്രമായി ഈ ഭൂമിയിൽ ഒന്നുമില്ല… എല്ലാം പരസ്പ്പരം പങ്കുവെക്കാനുള്ളതാണ്..” എന്നാണ് ഏട്ടൻറെ ഭാഷ്യം. അടുക്കളയിൽ തൻറെ കൂടെ സഹായിക്കും. തൻറെ വസ്ത്രങ്ങൾ അലക്കിയുണക്കി തരും. മുറ്റത്തു തൻറെ കൂടെ ചെടികൾ നാടും. തൻറെ കൂടെ ഷട്ടിൽ കളിക്കും. എല്ലാത്തിനും തൻറെ കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തന്നെ മനസ്സറിഞ്ഞു സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ‘ടീച്ചറെ..’ എന്നെ വിളിക്കാറുള്ളു. അയാളേക്കാൾ പ്രായം കുറവാണെങ്കിലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞത് മുതൽ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്. ആദ്യമൊക്കെ ഏട്ടൻ അങ്ങനെ വിളിക്കൊമ്പോൾ തനിക്ക് നാണം വരുമായിരുന്നു..
“എന്നെ ഏട്ടൻ അങ്ങനെ വിളിക്കണ്ട..” അവൾ ആദ്യമൊക്കെ അയാളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
“അതെന്താ..”
“ഏട്ടൻ വിളിക്കണ്ട… എനിക്ക് നാണം വരും..”
“നാണിക്കുന്നത് എന്തിനാ… ടീച്ചറെ എന്ന വിളിയെക്കാൾ റാസ്പെക്ട് ഉള്ള മറ്റോരു വിളിയും ഈ ലോകത്തില്ല..”
“എന്നാലും… ഏട്ടൻ വിളിക്കുമ്പോൾ..ഒരിത്..”
“ഞാൻ ആ റെസ്പെക്ട് തന്നാലേ… മറ്റുള്ളവരും നിനക്ക് ആ റെസ്പെക്ട് തരൂ.. so.. ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിക്കൂ.”
ആ മനുഷ്യനെയാണ് താൻ ഇന്നലെ…. അവളുടെ മനസ്സിടറി…
താൻ ഇന്നലെ ചെയ്തതൊക്കെ അയാളോട് ചെയുന്ന മഹാപാപമാണ്. അവളുടെ മനസ്സ് കലങ്ങി മറഞ്ഞിരുന്നു. കണ്ണ് നിറയുമെന്നു തോന്നി. കൈ തണ്ടയിൽ കണ്ണ് തുടച്ചു അവൾ വസ്ത്രങ്ങൾ തേക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ചിന്തകളെ അവൾ മനപ്പൂർവം മനസ്സിൽ നിന്നോടിച്ചു. താനൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു ബോധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ കണ്ണടച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു. തേച്ചു വെച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ അങ്ങറിൽ തൂക്കി വെക്കുമ്പോൾ അനുപ് മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. അയാളുടെ കയ്യിൽ കുറെ അടലാസുകളുണ്ടായിരുന്നു.
“ടീച്ചറെ.. ഇതൊന്ന് നോക്കിയേ വല്ല ഗ്രാമർ മിസ്റ്റയ്ക്കും ഉണ്ടോന്ന്… അപ്പോയെക്കും ഞാൻ ഫ്രഷാവട്ടെ..”
“ഒകെ ഏട്ടൻ പൊയ്ക്കോ ഞാൻ നോക്കി വെക്കാം..”ദൃതി പിടിച്ച് അനൂപിനെ യാത്രയ്ക്കൊരുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് മറ്റെവിടെയോ അലഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു. തൻറെ ചുവന്ന വോൾസ്വാഗൻ പോളോയിൽ അയാൾ കയറി ഗെയിറ്റ് കടന്ന് പോയിട്ടും അവൾ എന്തോ ആലോചിച്ചെന്ന പോലെ ആ വാതിൽ പടിയിൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഡൈനിങ് ഹാളിലെ ചുമരിൽ പെൻഡുലം ഘടിപ്പിച്ച ഒരു പഴയ ഘടികാരം എട്ട്മണിയടിച്ചു. അതിന്റെ എട്ട് തവണയുള്ള ശബ്ദ പ്രഹരം അനിതയുടെ കാതുകളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
“ആയോ.. ” സമയം പോയിരിക്കുന്നു. 9 ആവുമ്പോയേക്കും കോളേജിൽ എത്തണം. ഫാസ്റ്റവർ ക്ലാസുണ്ട്.
പിന്നെ എല്ലാം വേഗത്തിലായിരുന്നു. കുളിയും ചായ കുടിയും കഴഴിഞ്ഞു, അവൾ മുറിയിലെ അലമാരയുടെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വന്ന് തൻറെ ശരീരത്തിൽ അകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ നൈറ്റി ഊരി മാറ്റി. കണ്ണാടി ചില്ലിൽ അവൾ അവളെ തന്നെ നഗ്നമായി കണ്ടു. തൻറെ ബാഹ്യ സൗന്ദര്യത്തെ ഒരു നിമിഷം ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി. തൻറെ ഭർത്താവും ഇന്നലെ അർജുനും ആവേശത്തോടെ നുകർന്ന ശരീരം.
“എന്റെ ശരീരത്തിലെ എന്തായിരിക്കും അവരെ എന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നത്?” ഒരു നിമിഷം അവൾ അവളോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
“നിൻറെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ഒരാളെ മയാക്കാനുള്ള ആകര്ഷണമുണ്ട് .” അനുപേട്ടൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത് അവളോർത്തു.
“എന്താണ് അർജുനെ മയാക്കിയത്, ഇരുട്ട് വീണ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയിൽ മതിൽ ചാടി തൻറെ വീടിൻറെ വാതിലുകൾ ബേധിച്ച് തന്നെ പുണരാൻ അവനെ മയക്കുന്ന എന്താണ് തന്നിൽ… ..”
“അനുപേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ തുടുത്ത് ചുമന്ന ചുണ്ടുകളാണോ… ” അവൾ സ്വയം കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ കൂട്ടി പിടിച്ചു. അവ പഴുത്ത സ്ട്രോബെറി പഴങ്ങളെ ഞെക്കിയപോലെ പിളർന്നു.
“അതോ.. മുഴുത്തു തുടുത്ത് നിൽക്കിന്ന ഈ മാമ്പഴങ്ങളാണോ ..ഹ ഹ ഹ” തൻറെ മുലകളെ രണ്ടു കൈകളിലും താങ്ങി, പിന്നെ പതുക്കി. കണ്ണിയിൽ ഞെക്കി വിട്ടു.ഇടക്കിടക്കുള്ള ആലോചനകളെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അലമാര തുറന്നു. അതിൽ നിന്നും ചുവന്ന പാന്റിയും ചുവപ്പിൽ വെള്ള പുള്ളികളുള്ള ബ്രായും എടുത്തിട്ടൂ. സാരിയും ഉടുത്തു. വീട് പൂട്ടി ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് ബാഗിൽ കിടന്ന ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.
“ഹലോ..”
“ആഹ് ടീച്ചറെ.. ഞാൻ ബസ്റ്റോപ്പിൽ ഉണ്ട്.. ഇറങ്ങിയോ..?”
“ആഹ് ഇറങ്ങി ഇപ്പൊ എത്തും..”വിളിച്ചത് ബീന മിസ്സാണ്. അനിതയുടെ കോളേജിലെ തന്നെ മറ്റൊരു അദ്ധ്യാപിക. അവർ രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചാണ് കോളേജിൽ പോകുന്നതും വരുന്നതും. അതും അനിതയുടെ ഡിയോ സ്കൂട്ടറിൽ. അനിത സ്കൂട്ടേറെടുത്ത് ഗെയിറ്റ് പൂട്ടിയിറങ്ങി. ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും ബിനാമിസ്സിനെയും എടുത്ത് അനിത കോളേജിൽ എത്തുമ്പോൾ കുട്ടികൾ വന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ആർച് രൂപത്തിലുള്ള വലിയ ഗെയിറ്റ് കടന്ന് ചെല്ലുമ്പോൾ കാണുന്ന വലിയ പുരാതനമായ ഒരു സമുച്ചയമാണ് കോളേജ്. പല ഡിപ്പാർട്ട്മണ്ടുകളായി ചെറുതും വലുതുമായ കെട്ടിടങ്ങൾ. വലിയ മരങ്ങൾ ചില്ലകൾ വിടർത്തി കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് തണൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂര്യവെളിച്ചം ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും എത്തി നോക്കുന്നു. മരങ്ങളുടെയും കെട്ടിടങ്ങളുടെയും നിഴലിൽ കോളേജിനകത്തേക്കുള്ള പാതകൾ ഇരുട്ട് വീണു കിടക്കുന്നു. മരങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും കെട്ടിയ തിണ്ണകളിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ കൂട്ടമായും ഒറ്റക്കും ഇരിക്കുന്നു. ഗെയിറ്റ് കടന്ന് വരുന്നവരും നേരത്തെ വന്നവരുമായി മുറ്റം തിരക്കിലാണ്. അനിത നീട്ടിയുള്ള ഹോൺ അടിച്ച് കൊണ്ട് ഗെയിറ്റ് കടന്നു. കുട്ടികൾ അനിതയ്ക്ക് വഴി ഒരുക്കി.
കോളേജ് കാന്റീൻ പിറകിലുള്ള പാർക്കിങ്ങിൽ സ്കൂട്ടർ വെച്ച് ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ്, കെന്റിന് മുന്നിലെ ചീന മരത്തിൻറെ തിണ്ണയിൽ അർജുനും കൂട്ടുകാരും ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. ഭയംകൊണ്ടോ നാണം കൊണ്ടോ എന്നറിയാതെ അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു. ഹെൽമെറ്റ് ഊരുന്നു എന്ന വ്യാജ്യേനെ അവൾ അവനെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. അവൻ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു.