ഏദേൻസിലെ പൂപാറ്റകൾ – 9 1

“മ്മ്…” കുറച്ച് നേരത്തെ അർജുനുമായുള്ള സംസാരം അനിതടീച്ചറിൽ ഒരു ആശ്വാസം വരുത്തിയിരുന്നു. ടീച്ചറുടെ മുഖത്തെ തെളിച്ചം കണ്ടപ്പോൾ അവളെ തന്റെ ശീരീരത്തിൽ നിന്നും മാറ്റി കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി.

“ടീച്ചർ ഒന്ന് കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട ഞാനില്ലേ കൂടെ…” അർജുൻ അവളെ
സമാധാനിപ്പിച്ചു.

“മ്മ്..”

“ഞാൻ ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ..” എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ തന്റെ ഷോട്സ് അഴിച്ചു. അവന്റെ നഗ്നമായി നിന്ന കുണ്ണയിലേക്കായിരുന്നു ടീച്ചറുടെ കണ്ണ് പോയത്. അതിന്റെ ചുവപ്പും തുടിപ്പും അൽപ്പം കൂടിയത് പോലെ ടീച്ചർക്ക് തോന്നി. ടീച്ചർ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

അനിതടീച്ചർ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് അവനെ തെന്റെ നേരെ തിരിച്ച് നിർത്തി.

“എന്തെ..?” അർജുൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ടീച്ചർ അവൻ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിട്ട്. അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കുഴഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന കുണ്ണയെ കൈയിലെടുത്ത് മണത്തു. എണ്ണയുടെയും പൂറിന്റെയും മണം അവൾക്ക് കിട്ടി.

“നീ എവിടെയായിരുന്നു ഇത് വരെ..” ടീച്ചർ എഴുനേറ്റ് കൊണ്ട് അവനെ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അത്.. ഞ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ..” അവൻ ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു. അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ടീച്ചർക്ക് കാര്യം മനസിലായി.

“ആരാ.. നാരായണിയോ..?” ടീച്ചർ കണ്ണുയർത്തി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“മ്മ്.മ്..” അവൻ നിഷേധഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി.

“പിന്നെ…” ടീച്ചർ കണ്ണ് മിഴിച്ച് ചോദിച്ചു.

“ക കണ്ണമ്മ…” അർജുൻ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് ടീച്ചർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

“നീ കാണുന്നോരെ ഒക്കെ കളിക്കണല്ലോ…” ടീച്ചർ അവനെ കളിയാക്കി. അവൻ നാണത്തോടെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് തലതാഴ്ത്തി.

“ചെക്കന്റെ നാണം കണ്ടാ…പോയ് കുളിച്ച് വാ..”

അർജുൻ കുളിക്കാൻ കയറി. അനിത ടീച്ചർ വെറുതെ കിടക്കയിൽ കിടന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് കഴിഞ്ഞ ദിനങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്ത് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും കോൾമയിർ കൊള്ളൂകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് ഭർത്താവ് അനൂപിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത്. അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. സമയം 9 .30 ആയിരുന്നു. അനൂപിന്റെ നമ്പർ കണക്ട് ആവാതെ കോൾ കട്ടായി . അവൾ പലതവണ വിളിച്ചെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല. വീണ്ടും ചിന്തളുടെ മേച്ചിൽ പുറങ്ങളിലേക്ക് അവളുടെ മനസ്സ് പാഞ്ഞു. ജീവിതത്തിനും മനസ്സിനും ഒരു ലാഘവം വന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി..

******

ബ്രേക് ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാൻ ഒരേ മേശയിൽ എല്ലാവരും കൂടെ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു ഇരുന്നിരുന്നത്. കണ്ണമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ പുട്ടും കടലയും നാരായണിയും കണ്ണമ്മയും കൂടെ വിളമ്പി. അനിതടീച്ചർക്ക് തന്റെ തൊട്ട് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ജോണിസാറേ നോക്കാൻ വല്ലാതെ നാണം തോന്നി. ടീച്ചർ പ്ലേറ്റിലേക്ക് തല താഴ്ത്തി തന്നെ
കഴിച്ചു. ആരും പരസ്പ്പരം സംസാരിക്കാൻ തുനിയാതിരുന്നതിൽ ടീച്ചർക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. എന്നാൽ ടീച്ചർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന നാണം നാരായണിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ഭക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാവര്ക്കും ആവശ്യാനുസരണം വിളമ്പി. ആ സമയം കുട്ടൻ ചെടികൾക്കും പുല്ലുകൾക്കും വെള്ളം നനകാനായി പുറത്ത് പോയിരുന്നു.

“എനിക്ക് ഒരിടം വരെ പോകാനുണ്ട് …. ടീച്ചർ ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നോ? അതോ എന്റെ കൂടെ പോരുന്നോ..?” കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഹട്ടിൽ എത്തിയ ടീച്ചറോട് അർജുൻ ചോദിച്ചു.

“ആയോ.. നീ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് ഇവിടെ നിൽകൂല … ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ വരാം..”

“നാരായണിയില്ലേ ടീച്ചർക്ക് കൂട്ടിന്..”

“അത് ശെരിയാവൂല അർജു.. ഞാനും വരാം..”

“മ്മ്..”

പുറത്തു പോകാൻ വേണ്ടി ഹട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് വരാന്തയിൽ ജോണി സാറും ഫാമിലിയും നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ടീച്ചർ അർജുൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി.

“ആഹ്.. അർജുൻ നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു…” അർജുനെ കണ്ടപ്പോൾ ജോണി സാർ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“സാറെ ശിൽപയുടെ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു കിഡ്‌നി ഡോണറെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതൊന്ന് പോയി അന്വേഷിക്കണം..”

“ഇതിനിടക്ക് അർജുൻ സേവന പരിപാടികളും കൂടെ ഉണ്ടല്ലേ…” ജെനി ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എല്ലാം വേണല്ലോ ചേച്ചി..” അർജുൻ ഒരു ചിരിയോടെ തിരിച്ച് പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *