ഏഴു വർണങ്ങളും വിരിയട്ടെ – 1 16അടിപൊളി 

 

 

“” ആദ്യം രണ്ടാളും സ്റ്റേജിൽ കയറി അവരുടെ കൂടെ നിന്ന് ഫോട്ടോയെടുക്ക്… എന്നിട്ടാവാം ഭക്ഷണം…””..

 

 

അച്ചായൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രണ്ടാളും സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി..

നാല് പടികളുള്ള സ്റ്റേജിലേക്ക് ഓരോ കാലെടുത്ത് വെച്ച് പല്ലവി കയറുമ്പോ അച്ചായന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രമല്ല അവിടെ കൂടിയ എല്ലാ ആണുങ്ങളുടെയും കണ്ണുകൾ പല്ലവിയുടെ കയറിയിറങ്ങുന്ന ചന്തിയിലായിരുന്നു..

 

 

അവർ കൊണ്ടുവന്ന ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് വധുവിന് കൊടുത്ത് അവരുടെ ഒപ്പം നിന്ന് ഫോട്ടോയെടുക്കുമ്പോ, ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാർക്ക് ചാകരയായിരുന്നു…

പല്ലവിയുടേയും,വരദയുടേയും ഓരോ ഉയർച്ച താഴ്ചകളും അവർ ക്യാമറയിലൂടെ ഒപ്പിയെടുത്തു..

പല്ലവി അറിയാത്ത മട്ടിൽ ഇടക്കിടെ കൈ പൊക്കി തന്റെ വാക്സ് ചെയ്ത വെണ്ണക്കക്ഷം ക്യാമറക്ക് നേരേ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു..

ഫ്ലാഷുകൾ ഇടതടവില്ലാതെ മിന്നി..

ഇത്ര നേരമായിട്ടും ഇത് പോലുള്ള ചരക്കുകൾ അവരുടെ ക്യാമറക്ക് മുന്നിൽ വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു..

 

 

തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോ പല്ലവിയുടെ വിശാലമായ വെളുത്ത പുറവും, ബ്ലൗസിന്റെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന ചുവന്ന ബ്രായും ചില വിരുതൻമാർ സൂം ചെയ്ത് ക്യാമറയിലാക്കി..

പടികളിറങ്ങുമ്പോ അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന ചന്തിയുടെ ക്ലോസപ് ഷോട്ട് വരെ അവരെടുത്തു..

ഈ വെണ്ണച്ചരക്ക് പാന്റീസ് ഇട്ടിട്ടില്ലേന്ന് ഒരു ക്യാമറാമാൻ അമ്പരപ്പോടെ ഓർത്തു..

 

 

അവർ സ്റ്റേജിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും അച്ചായൻ വന്ന് അവരെ ഡൈനിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു..

ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങളുടെ ധാരാളിത്തമായിരുന്നു ബുഫേ ടേബിളിൽ..

 

 

പല്ലവിയും,വരദയും അവർക്ക് വേണ്ടത് എടുത്ത് കുറച്ചപ്പുറെ നിരത്തിയിട്ട ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു…

ചുറ്റുമുളള ടേബിളുകളിലും ആളുണ്ട്..

എല്ലാവരുടേയും നോട്ടം തന്റെ നേരെയാണെന്ന് പല്ലവിയറിഞ്ഞു..

 

 

ഒരു ഭാഗത്ത് പ്രത്യേക കൗണ്ടറുണ്ടാക്കി മദ്യം വിളമ്പുന്നുണ്ട്..

അവിടെയാണ് കൂടുതൽ തിരക്ക്..

 

 

“” പല്ലൂ… നമുക്ക് രണ്ട് പെഗ്ഗടിച്ചാലോ… ?..

 

 

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തീർന്നപ്പോ വരദ ചോദിച്ചു..

 

 

“” പോടീ മൈരേ…

ഞാനില്ല…

നിനക്ക് വേണേൽ അടിച്ചോ… “..

 

 

“” ഞാനടിക്കും… നിനക്ക് വേണേൽ വാ..””

 

 

“”വേണ്ടേ… നീ ചെല്ല്… “..

 

 

വരദ എണീറ്റ് പോയി..

പല്ലവി നോക്കുമ്പോ,മദ്യ കൗണ്ടറിൽ കൂടുതലും സ്ത്രീകളാണ്..

എല്ലാരും കുടിക്കുന്നുണ്ട്..

പല്ലവിയും കുടിക്കുമെങ്കിലും ഇന്നെന്തോ ഒരു മടുപ്പ്..

മാത്രവുമല്ല, വരദ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ രണ്ടിലൊന്നും നിർത്തില്ല..

വണ്ടിയോടിച്ച് അവളെ വീട്ടിലാക്കേണ്ടിവരും..

 

 

പല്ലവി പാർട്ടിക്ക് വന്നവരെയെല്ലാം വീക്ഷിച്ച് അവിടെത്തന്നെയിരുന്നു..

 

 

“ഹലോ മാഡം… “..

 

 

മധുരമായൊരു പുരുഷ ശബ്ദം കേട്ട് പല്ലവി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി..

സുമുഖനായൊരു ചെറുപ്പക്കരൻ..

ബ്ലാക്ക് പാന്റും,വൈറ്റ് ഷർട്ടും..

ഒരു കറുത്ത കോട്ടുമുണ്ട്..

ഒരു മുപ്പത് വയസ് മതിക്കും..

എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പല്ലവിക്ക് അവനെ പരിചയമില്ല.. എങ്കിലും അവൾ ചിരിയോടെ ഹലോ പറഞ്ഞു…

 

 

“”മാഡം… ഞാൻ വിവേക്മാധവൻ..

ഇവിടുത്തെ ഫുഡ് മാജിക് റസ്റ്റോറന്റ് എന്റേതാണ്…””..

 

 

അവൻ പല്ലവിക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

 

 

പല്ലവിക്ക് ആളെ മനസിലായി..

അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ അവന് കൈ കൊടുത്തു..

 

 

ടൗണിലെ മൊത്തം ഹോട്ടലുകളിലേയും ബിസിനസ് ഒറ്റയടിക്ക് തന്റേതാക്കിയ വിരുതനാണ് ഈ നിൽക്കുന്ന വിവേക്..

വിദേശത്ത് പോയി ഹോട്ടൽ മാനേജ്മെന്റും, ഷെഫ് കോഴ്സും പൂർത്തിയാക്കി നാട്ടിൽ വന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് ഫുഡ് മാജിക് റസ്റ്റോറന്റ്..

രണ്ട് വർഷം മുൻപ് തുടങ്ങിയ അതിന്റെ കുതിപ്പ് ഇപ്പഴും തുടരുകയാണ്..

കഠിനാധ്വാനിയാണ് വിവേക്..

ഏതെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കാരൻ അവധിയായാൽ ആ പണി ഏറ്റെടുക്കാൻ അവന് ഒരു മടിയുമില്ല..