ഒരു കൈ സഹായം
Oru Kai Sahayam | Author : Ambi
കഴിഞ്ഞ തവണ എൻ്റെ പേരിൽ ചെറിയ തെറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു (അക്ഷരത്തെറ്റ്)
കഥയിൽ ബലാത്സംഗം, റേപ്പ് ഒന്നും ഇല്ല
ഞാൻ രജിത
സ്കൂളിലെ സ്പോർട്സ് ടീച്ചർ ആണ്
പണ്ട് ഓട്ടത്തിലും ചാട്ടത്തിലും എല്ലാം പങ്കെടുത്തത് കൊണ്ടും അത്യാവശ്യം പഠിക്കുന്നത് കൊണ്ടും ഇന്നൊരു ടീച്ചർ ആവാൻ പറ്റി
സ്കൂൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പ്ലസ് ടു വരെ ഉണ്ട്,
വീട് ഒരു മലയോര മേഖലയിൽ ആണ് നാട് നല്ലൊരു ടൂറിസ്റ്റ് സ്ഥലം ആണ് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം ഒരു ബസ് പോലും മര്യാദക്ക് ഓടില്ല
രാത്രി ആയാൽ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ ശല്യം അത് വേറെയും
വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു അധികം ദൂരം ഉണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അടുത്ത് ഒരു ഹോസ്റ്റലിൽ ആണ് ഇപ്പൊ താമസം
വീട്ടിൽ ഭർത്താവും രണ്ട് കുട്ടികളും ആണ് ഉള്ളത്
മൂത്തത് മോനും രണ്ടാമത്തേത് മോളും
കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് കൊല്ലം 12 ആയി ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സിൽ ആയിരുന്നു കല്യാണം
ഭർത്താവ് നാട്ടിൽ കൃഷിപ്പണി ആണ്
ഈ ജോലി ഉള്ളത് കാരണം ആണ് മര്യാദക്ക് ജീവിച്ചു പോകുന്നത്
ഭർത്താവിന് സെക്സിൽ വല്യ താല്പര്യം ഒന്നും ഇല്ല, നാട്ടിൻ പുറത്തുകാരൻ ആയത്കൊണ്ട് തന്നെ താല്പര്യം ഒകെ കുറവാണ്
രണ്ട് പെറ്റപ്പോൾ തീരെ ഇല്ല
എന്നെ കാണാൻ നല്ല വെളുത്തിട്ടല്ല സ്പോർട്സ് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ നല്ലോണം വെയിൽ കൊള്ളണം
ഇരു നിറം ആണ്, പണ്ട് ബോഡി നല്ല ഷേപ്പ് ആയിരുന്നു
ആദ്യത്തെ പ്രസവത്തിന് ശേഷം നല്ലോണം എക്സസൈസ് ഒകെ ചെയ്ത് ബോഡി ഏകദേശം പഴയ പോലെ ആക്കി
പക്ഷെ രണ്ടാമത്തേത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തടിച്ചു
തടിച്ചപ്പോൾ മൂടും മുലയും ഒകെ കുറച്ചു കൂടി
തടി കുറയ്ക്കാൻ ഒരു മനസ് വന്നില്ല
ഇടക്ക് പിള്ളേരെ വയർ കാണിച്ചും, ബസ്സിൽ ജാക്കി വെക്കാൻ നിന്ന് കൊടുത്തും ഞാൻ എന്റെ വികാരം ആസ്വദിച്ചു
സ്കൂളിൽ കുറെ മുതുക്കന്മാർ ഉണ്ട്, അത്യാവശ്യം വയസ്സായി പ്ലസ് ടു വിൽ ആണ് എല്ലാം
സ്കൂളിലെ ആ ഗ്യാങ് പിള്ളേർ നല്ല നോട്ടം ആണ്, സ്കൂളിൽ ഫോണ് കയറ്റാൻ പാടില്ല അല്ലെങ്കിൽ ആകെ എന്റെ പടം മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ അതിൽ
ഞാൻ ഉള്ളത്കൊണ്ടായിരിക്കും സ്കൂളിലെ സ്പോർട്സ് പരിപാടിക്ക് ഒകെ എന്റെ കൂടെ തന്നെ ആയിരിക്കും, ഇത്തിരി സ്വാതന്ത്രം കൊടുക്കാറുണ്ട് ഞാനും തൊളിൽ എല്ലാം കൈ വെക്കാവുന്ന ഒരു സ്വാതന്ത്രം
ഇന്ന് വെള്ളി നാളെ രണ്ടാം ശനി പിറ്റേന്ന് ഞായർ തിങ്കൾ പൊതു അവധി
അതുകൊണ്ട് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് റെഡി ആയി ഇറങ്ങാൻ നിന്നു
വീട്ടിലേക്ക് 4 മണിക്കൂർ യാത്ര ഉണ്ട്
ഓട്ടോ വിളിച്ചു നേരെ സ്റ്റാന്റിലേക്ക് വിട്ടു
അവിടുന്ന് വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള ബസ് പിടിച്ചു
അധികം ആളുകൾ ഒന്നും ഇല്ല
ബസും എപ്പോഴും ഉണ്ടാവില്ല, ജീപ്പാണ് ആശ്രയം
വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ഇന്ന് ഇവിടെ എത്താൻ രാത്രി ആവും അത് കൊണ്ട് നാളെ വന്നാൽ മതിയെന്നാണ് പറഞ്ഞത്
സീറ്റിൽ കിടന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് മയങ്ങി
കുറച്ചു ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള സംസാരം കേട്ടാണ് ഞെട്ടി ഉണർന്നത് ഞാൻ
ബസ് സൈഡിൽ നിർത്തി ഇട്ടിരിക്കാണ്
ഞാൻ മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി
വണ്ടി ബ്രെക്ക്ഡൗണ് ആയത് ആണ് ഇനി മെക്കാനിക്ക് വന്നിട്ടെ എടുക്കാൻ പറ്റുള്ളോ
പകരം വേറെ ബസ് അയക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നും പറഞ്ഞു
ഫോണ് എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ നെറ്റവർക്കും ഇല്ല ആരെയും വിളിക്കാനും വഴിയില്ല
ഇറങ്ങി വരാൻ കണ്ട നിമിഷത്തെ ഞാൻ മനസ്സറിഞ്ഞു ശപിച്ചു
ഇനിപ്പോ വല്ല ജീപ്പും വരണം
കൂരാ കൂരിരുട്ടാണ്, ദൂരെ ആനയുടെ ചിന്നം വിളിയെല്ലാം കേൾക്കാം
വീട്ടിലേക്ക് ഇനിയും മുപ്പത് കിലോമീറ്റർ പോവണം
പെട്ടന്ന് ഒരു ജീപ്പ് വന്നു
അതിൽ യാത്രക്കാർ ഉണ്ട്, എന്നാലും കൂടെ ഉള്ള ആളുകൾ അതിൽ താങ്ങി പിടിച്ചു എങ്ങനെയോ കേറി
ഇനി സൂചി കുത്താൻ ഇടമില്ല
വണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു ചേച്ചി ഇവിടെ നിന്നോ പിന്നാലെ വേറെ വണ്ടി വരുന്നുണ്ട് അതിൽ കേറി പൊന്നാളാൻ
കുറച്ചു നേരം ഞാൻ അവിടെ നിന്നു.
ബസ്സിലെ ഡ്രൈവറും കണ്ടെക്ടറും കൂടി എങ്ങോട്ടോ നടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു
