“കുട്ടി വിഷമിക്കണ്ട ശെരിയാകും…എല്ലാം ശെരിയാകും…” പോസ്റ്മാന്റെ സംസാരം കേട്ടിട്ട് അയാൾ നല്ലൊരാളാണെന്നു സവിതക്കു മനസിലായി.
പോസ്റ്മാൻ ഇറങ്ങാൻ നേരം സവിത അയാളെ വിളിച്ചു കുറച്ചു വെള്ളം എങ്കിലും കുടിച്ചിട്ട് പോകാം എന്ന് ചോദിച്ചു.
“വിയലത്തു കുടി ഒരുപാട് നടന്നു ഈ ഒരു കത്ത് കൊടുക്കാൻ വേറെ ആർക്കും കത്തുകൾ ഒന്നും ഇ പ്രദേശത്ത് വേണ്ട. ” പോസ്റ്മാൻ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞു.
തന്റെ ഒരു കത്ത് തരാൻ വേണ്ടി മാത്രം എത്രെ ദൂരം വന്ന പോസ്റ്മാനെ കണ്ടു സവിതക്കും വിഷമം തോന്നി. സവിത അകത്തു പോയി ഒരു കപ്പിൽ കുറച്ചു വെള്ളമായി വന്നു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന പോസ്റ്മാന് കൊടുത്തു.
“അന്നത്തെ വീഴ്ച യിൽ എന്തെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നു??”
“അന്ന് കാലിനു കുറച്ചു വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ കുറച്ചു എണ്ണ പുരട്ടി അന്ന് തന്നെ മാറിയത്.”
തുടവരെ നീരുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു സവിത ഉടുത്തിരുന്ന നൈറ്റി തുടവരെ കാണുന്ന രീതിയിൽ പൊക്കി കാണിച്ചു
പക്ഷെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന പോസ്റ്മാന് തുടക്കു മുകളിലും കാണാൻ സാധിച്ചു
“അത്രെയും പൊക്കിയത് മതി ഇപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് അതിൽ കൂടുതൽ കാണാൻ പറ്റി ” പോസ്റ്മാൻ സവിതയോടായി പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ സവിതക്കു നാണമായി പക്ഷെ സവിത വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു “എനിക്കൊരു കുഴപ്പവും ഇല്ല താങ്കൾ കണ്ടെന്നു കരുതി, താങ്കൾ എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാനൊന്നും പോകുന്നില്ല എന്നറിയാം” എന്നും പറഞ്ഞു സവിത ഉടുത്തിരുന്ന നൈറ്റി തലവഴി ഊരി കട്ടിലിൽ ഇട്ടു.
തൻ്റെ മുന്നിൽ ഒന്നും ഇടാതെ നിൽക്കുന്ന സവിതയെ കണ്ടതും പോസ്റ്മാൻ ഒരു എക്കിൾ വന്നു അതുപോലെ ശിരസ്സിൽ കയറിയപ്പോലെ ഒരുപാട് ചുമച്ചു വെള്ളം തുപ്പിക്കളയേണ്ടി വന്നു .
സവിത ചെന്ന് പോസ്റ്മാന്റെ തലയിൽ പയ്യെ അടിച്ചു മുകളിലോട്ടു നോക്കാൻ പറഞ്ഞു ശിരസ്സിൽ കയറിയത് പെട്ടെന്നു ഇറങ്ങിക്കോളും അങ്ങനെ ചെയ്താൽ.
“താൻ ബോൾഡായ കുട്ടി ആണെല്ലോ ഞാൻ പ്രദീക്ഷച്ചതിലും കൂടുതലാണല്ലോ” പോസ്റ്മാൻ സവിതയുടെ പൂറിലൂടെ ഒലിക്കുന്ന തേൻ നോക്കി പറഞ്ഞു.
തൻ്റെ കാലിലൂടെ ഒഴുകുന്ന തേനാണ് പോസ്റ്മാന്റെ ശ്രെധ എന്ന് മനസിലാക്കിയ സവിത ” മ് ഇത് ഞാൻ കുറച്ചു മുൻപ് ഒന്ന് വിരൽ ഇട്ടതാ, ഭത്താവ് പോയിട്ടു എത്രെ നാളയെന്നറിയുമോ?? എനിക്കിപ്പോൾ ഈ വിരലും പച്ചക്കറിയൊക്കെയാണ് ശരണം . അതിനിടക്കളെ താങ്കൾ കയറിവന്നത് അതോടെ അതും പാതിയിൽ നിന്നുപോയി ”
“ക്ഷെമിക്കണം എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു” പോസ്റ്മാൻ ഇത്രേ ഓപ്പണായി സംസാരിച്ച സവിതയെ നോക്കി ഒരു അത്ഭുദഭാവത്തിൽ നോക്കി
“എനിക്കത് തീർക്കണം താങ്കൾ ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യാമോ ഇവിടെ ഒന്ന് ഇരുന്നു തന്നാൽ മതി ഞാൻ ചെയുന്ന നോക്കിയിരുന്നാൽ മതി. ചെയ്യുമോ??? സവിത പോസ്റ്മാനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ക്ഷെമിക്കണം എനിക്കൊരു ഭാര്യ ഉണ്ട് രണ്ടു കുട്ടികളും ഞാൻ ഒരിക്കലും അവളെ വഞ്ചിക്കില്ല കാമം പോലുള്ളവയെല്ലാം എൻ്റെ നിയത്രണത്തിൽ തന്നെ യാണിപ്പോഴും, ” പോസ്റ്മാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പോയി.
“കുഴപ്പം ഇല്ല താങ്കളെ അന്ന് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു താങ്കൾ ഒരു നല്ല ആളാണെന്നു. ഞാൻ അങ്ങനെ ചോതിച്ചതിൽ എന്നോട് ക്ഷെമിക്കണം അതുപോലെ ഇനിയും വരണം ഇ ഇ ചോദിച്ചത് കൊണ്ട് വരാതിരിക്കരുത്.” സവിതയുടെ ആഗ്രഹം നടന്നില്ലെങ്കിലും സവിതക്കു മനസ്സിൽ ഒരു കുളിമഴ പെയ്തപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“പിന്നെ ഞാൻ വരില്ലേ…എപ്പോ കത്ത് വരുന്നോ അപ്പൊ ഇവിടെ എത്തും അന്ന് സവിത തുണി ഉടുത്തോ അല്ലാതെയോ കത്ത് വാങ്ങിക്കോ എനിക്കൊരു പ്രേശ്നവും ഇല്ല” എന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോസ്റ്മാൻ പറഞ്ഞു.
പോകുമ്പോൾ എല്ലാം ശെരിയാകും ഭർത്താവു ഉടനെ വരും ഒരുപാട് കാശുണ്ടാകും എല്ലാ പ്രേശ്നങ്ങളും മാറുമെന്ന് പറഞ്ഞു പോസ്റ്മാൻ നടന്നു നീങ്ങി
ദൂരെ മറഞ്ഞുപോകുന്നവരെ സവിത നോക്കിയിരുന്നു (തുടരും….)