എന്റെ ഈ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയിലും അവളെ ഞാൻ പഴയ പോലെ സ്നേഹിക്കാനും പരിചരിക്കാനും തുടങ്ങി ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി ..
അന്നൊരു ശനീയാഴ്ച ദിവസമായിരുന്നു ഞാൻ പതിവ് പോലെ പൂജയുടേ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു പൂജ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിയിരിന്നില്ല. കയ്യിലെ ബാഗ് താഴേക്കു വെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തുള്ള സ്പെയർ കീ വെച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കാൻ നേരമായിരുന്നു.വാതിലിനു മുന്നിൽ തന്നെ ഒരു കൊറിയർ ബോക്സ് കണ്ടത്.
അത് കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ ആകാംഷയായി.
ഇതെന്താ പൂജ മേടിച്ചതു???
ഡ്രസ്സ്?? അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും??
ഞാൻ സ്വയം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ആ ബോക്സ് പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി..
പേരൊന്നും കാണുന്നില്ല എന്താ ഇതു അല്ല ഇതു അഡ്രെസ്സ് അല്ലെ???
ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് അതിലെ അഡ്രെസ്സ് പരിശോദിച്ചു.
“നാറി”
ഒരു ദിർഹനിശ്വാസവും തെറിയും എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു…
ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി റിയാസിന്റെ പേരിലാണ് കൊറിയർ വന്നിരിക്കുന്നത് ഉറപ്പായും അവൻ തന്നെയാകണം ഈ ബോക്സ് ഇവിടെ കൊണ്ടു വച്ചിരിക്കുന്നതും.
അവനെന്തു ഭവിച്ചാ തന്റെ പെണ്ണിനെ വിട്ടൂടെ കൊല്ലും നിന്നെ ഞാൻ കലികൊണ്ടു വിറച്ചു..
എന്നാലും എന്താണ് അതിന്റെ ഉള്ളിലെന്നു അറിയാൻ എനിക്ക് നല്ല ആകാംഷയുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും ആ ബോക്സ് തുറന്നാൽ അവളറിയാൻ ചാൻസ്സുണ്ടെന്ന ഭയത്തിൽ ഞാൻ അത് തുറന്നില്ല
.
ഞാൻ പയ്യെ ഡോർ തുറന്നു ആ ബോക്സ് എടുത്തു കൊണ്ടു പോയി ഹാളിൽ വെച്ചു പിന്നെ ഒരു ചായ ഇടുവാൻ വേണ്ടി കിച്ചണിൽ പോയ സമയതായിരുന്നു പൂജ വന്നത്.
എന്നെ കണ്ടതും പ്രേതിഷിക്കാതെ വന്നത് പോലെ അവളൊന്നു ഞെട്ടി. എങ്കിലും പിന്നെ എന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
“എപ്പോൾ എത്തി”.
കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നുകൊണ്ട് അവൾ മൊഴിഞ്ഞു…
“ഇതേ ഇപ്പോൾ വന്നതേ ഉള്ളു”
ഉള്ളിൽ ഉള്ള ദേഷ്യം ഒരു നിമിഷം മാറ്റി കൊണ്ടുഞാൻ പറഞ്ഞു…
“ആണോ”
“എന്താ പൂജ മുഖത്തൊരു വാട്ടം”
നിരാശജനകവും നന്നേ ഷിണിതമായ അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു….
“ഏയ്യ് ഒന്നുവില്ല ഏട്ടാ ഓഫീസിൽ നല്ല വർക്കുണ്ടായിരുന്നു അതിന്റെ ഷിണവാ”
“ ആണോ എന്നാൽ വേഗം കുളിച്ച് റസ്റ്റ് എടുക്ക്”
“ഏയ് റസ്റ്റ് എടുക്കുവാൻ സമയമില്ല ഒന്ന് പുറത്തുപോണം”
“എന്തിന്”
ഞാൻ എന്റെ നെറ്റി ചുളിച്ചു…
“അജിസാറിന്റെ ചിലവുണ്ട് ഇന്ന് ”
“ അജി സാറോ??എന്ത് ചിലവ്??”
“പുള്ളിക്ക് ഒരു ആൺകുട്ടി പിറന്നു അതിന്റെ ചിലവാ”
“ഓ അതാണോ എല്ലാരുമുണ്ടോ”
“ഏയ് എനിക്കും റിയാസ്സിനും മാത്രം”
വീണ്ടും റിയാസ് എന്ന് കേട്ടതും എനിക്ക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒരുമിച്ചു വന്നു അവൻ വീണ്ടും തങ്ങൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് വന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ അവനെ ഞാൻ മനസ്സാലെ ശപിച്ചു…
“അതെന്താ ചിലവ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഓഫീസിൽ എല്ലാർക്കും ചെയ്യണ്ടേ”
ഞാൻ നെറ്റി വീണ്ടും ചുളിച്ചു.
ആ ചോദ്യത്തിൽ പൂജയുടേ മുഖത്ത് ഒരു തരം ഭയമപ്പോൾ ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചു ഇവളെന്തിനാ അവനെ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത് എന്നത് എന്നെ തീർത്തും ആസ്വസ്ത്ഥനാക്കി .അവൾ വീണ്ടും തുടർന്നു…
“മറ്റു സ്റ്റാഫോന്നും മലയാളികൾ അല്ലല്ലോ ഏട്ടാ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരല്ലേ ഈ ബ്രാഞ്ചിൽ ഉള്ളു അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം ചിലവ് ചെയ്യുന്നേ”
“അണോ”
“അതെ”
“മ്മ് നിനക്ക് ഒരു കൊറിയർ ഉണ്ട്”
“എ….. എന്താ…….???”
പൂജ ഞെട്ടി കൊണ്ട് ചുറ്റിലും നോക്കി അവളുടെ വെപ്രാളവും ഭയവും കണ്ട് ഞാൻ തന്നെ പേടിച്ചു എന്നതാണ് സത്യം….
“എവിടെ”
“കൊറിയർ അതാ ഇരിക്കുന്നു കാണുന്നില്ലേ നീ ”
“ഓ കണ്ടു ഏട്ടാ”.
“എന്താ അത്”
ഉള്ളിലെ സംശയം തീർക്കുവാൻ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഓ അതാണോ ഞനൊരു ചുരിദാർ ഓഡർ ചെയ്തിരുന്നു ബ്രാഞ്ചിന്റെ വാർഷിക പരുപാടി വരുന്നുണ്ട് അതിന് ഇടാൻ വേണ്ടിയാ എടുത്തു വെക്കട്ടെ ഞാൻ”