നിറഞ്ഞ സല്ലാപങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ നേരിയ സമയം അവിടെ ശാന്തമായി….
ടേബിളിന് ചുറ്റും കുറച്ചു നേരം വല്ലാത്ത മൂകത തളം കെട്ടി നിന്നു അതിനെ ബേധിച്ചു ഷാരോൺ അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തി.
” എന്നാ പിന്നെ ഫുഡ് കഴിച്ചാലോ ? ”
വിശക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ അവൻ വയർ തിരുമി എല്ലാരെയും കാണിച്ചു.
നിമിഷ നേരങ്ങൾ കൊണ്ട് അവരുടെ ഡിന്നർ ടേബിൾ നിറഞ്ഞു. പകുതിയും പുറത്തു നിന്നും ഓർഡർ ചെയ്ത് വിഭവങ്ങൾ ആണ്. ബട്ടർ നാനും പെപ്പർ ചിക്കനും പൊറോട്ടയും ആണ് പ്രധാന ഐറ്റം. അതിന്റെ കൂടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ചപ്പാത്തിയും എല്ലാം കൂടെ സഭക്ക് നല്ലോരു ഓളം നൽകിയിരുന്നു.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ജീവ തന്നെ മാത്രം നോക്കുന്നതായി അനഘക്ക് മനസിലായി എങ്കിലും അവൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് ശ്രെദ്ധിച്ചില്ല.
മറ്റുള്ളവർ ഭക്ഷണം പങ്കിട്ട് കഴിക്കുന്ന തിരക്കിൽ രണ്ട് പേർ മാത്രം ഒരു തുരുത്തിൽ ഒറ്റ പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു..
ഇടക്ക് എപ്പോഴോ ജീവയുടെ കണ്ണുകളുമായി അവളുടെ കണ്ണ് ഉടക്കി.. അനഘയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ക്രെമേണ കൂടാൻ തുടങ്ങി.. കൈകൾ വിറക്കുന്നു..!!
പുറകിലേക് നീട്ടി വളർത്തിയ മുടിയും കുറ്റി താടിയും ഉള്ള ഒരു യുവാവ് ഏത് പെണ്ണും കൊതിക്കുന്ന അവന്റെ ചാര കണ്ണുകൾ ഒരു കുടുംബിനിയായ തന്നിൽ ഉടക്കുന്നത് അനഘക്ക് ഇപ്പോൾ എതിർക്കാനോ ആസ്വദിക്കാണോ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആണ്..
കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോകുകയാണോ?
ഈ ടേബിളിൽ ഇപ്പോൾ തങ്ങൾ രണ്ട് പേർ മാത്രം ആണോ എന്ന് വരെ അവൾക്ക് തോന്നി പോയി..!
അവന്റെ മിഴിയിൽ പ്രണയമാണോ കാമമാണോ എന്നവൾക്കിപ്പോ തിരിച്ചു അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകൾ അസാധാരണമായ എന്തിലോ ഒന്ന് ഉടക്കിയ പോലെ അവന്റെ നോട്ടം തന്നെ തളർത്തുന്നു.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കൊതിയോടെ ഉള്ള നോട്ടങ്ങളിൽ നിന്നും എത്രത്തോളം തന്നെ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നവൾക്ക് മനസിലായി..
ഒരു നിമിഷം താനും മറ്റെല്ലാം മറക്കുന്നു എന്നവൾക്ക് തോന്നി.. ഇത് ശരിയാവില്ല ഇച്ചായൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ശ്രെദ്ധിക്കാം.
അവൾ പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞു.
അനഘയുടെ കണ്ണുകൾ തന്നെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് കണ്ട ജീവ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു ശേഷം പതിയെ അവൻ ടേബിളിനു അടിയിൽ കൂടി തന്റെ കാലുകൾ അവളുടെ കാലുകളുമായി കോർക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു..
അത് മനസിലാക്കിയ അവൾ തന്റെ കാലുകൾ മാറ്റി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ജീവയുടെ ചില ശ്രെമങ്ങൾ വക്കോളാം എത്തി പരാജയപ്പെട്ടു.
” നീ എന്നാ കളിക്കണേ.. വല്ലോം പറ്റിയോ ? അടങ്ങി ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ ഉള്ളെന്..!! ”
ജസ്റ്റിന്റെ പെട്ടെന്ന് ഉള്ള ചോദ്യത്തിൽ അനഘ ഒന്ന് ഞെട്ടി പിന്നെ സ്വബോധം വന്ന പോലെ കാലുകൾ അടക്കി വച്ചു.
ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ ആ നിമിഷം തന്നെ ജീവ അവളുടെ ഒതുക്കി വച്ച കാലുകളെ തന്റേ രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാലുകളുമായി കോർത്തു.
ഉഫ് പെണ്ണെ നിന്റെ ചൂട്.. ഈ നിമിഷം പോലും എനിക്ക് വിജയം ആണ്.. നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി എങ്കിലും പ്രേത്യകിച്ച് ഭാവ വിത്യാസങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ കണ്ടില്ല.
‘ എന്നെ നോക്ക് അനഘ…എന്നെ നോക്ക് പ്ലീസ്..! ‘
അവൻ മനസ്സിൽ ഉരു വിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു.
അവൾ മനപ്പൂർവ്വം ശ്രെദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടത്തും ജീവ തന്റെ വലത് കാൽ പാദം മെല്ലെ ഉയർത്തി കാലിന് പുറകിൽ ആയുള്ള പഞ്ഞി പോലുള്ള മാംസത്തെ ഉരച്ചു..
ശേഷം പതിയെ അവളുടെ വെള്ള പാവാടക്ക് ഇടയിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്താൻ തുടങ്ങി..
ആ തടിച്ച മിനുസമുള്ള തുടകൾ അകത്തിയാൽ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗം അവൻ മനസിൽ കണ്ടു..
പതിയെ കാലിന് ബലം നൽകി അവളുടെ വെളുത്ത പാൽ നിറമുള്ള തുടകളെ അവൻ കാൽ പാദം കൊണ്ട് അകത്താൻ ശ്രെമിച്ചു. ഉൾ തുടകളുടെ ചൂട് അവന് നേരിയ തോതിൽ അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി..
ഭർത്താവ് തൊട്ട് അടുത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ.. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരയുന്ന ചൂട്..
മാർദ്ദവമുള്ള പെണ്ണിന്റെ ചൂട് അവനിലേക്കു
വരാൻ തുടങ്ങി അതിനൊത്ത് അവന്റെ പാന്റീനകത്ത് ഒരാൾ കൂടാരം തീർത്തു തുടങ്ങി..
അവന്റെ വലത് കാല്പാദം അവളുടെ തുടകൾ ക്കിടയിലൂടെ കൂടുതൽ ഉള്ളിലെക്ക് കടന്നു..
അനഘയുടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടയുന്നത് കണ്ട് അവൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു..
ജീവ വളരെ സാവധാനം കാൽ വീണ്ടും ഓരോ പടിയായി ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി.. ഇപ്പോൾ അവളുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്ത് നിന്നും ചെറിയ വിത്യാസത്തിൽ മാത്രം ആണ് താൻ എന്ന് അവൻ രോമാഞ്ചത്തോടെ തിരിച്ച് അറിഞ്ഞു.
ഒരു അനക്കം കൂടി.. മുന്നിലേക്ക് അവൻ നീട്ടാൻ തുടങ്ങിയതും അവരുടെ കണ്ണുകൾ
തമ്മിൽ ഒരു നിമിഷം ഉടക്കി.
പൊടുന്നനെ അനഘ പുറകോട്ട് ആയി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശ്രെദ്ധ അവളിലേക്ക് മാത്രമായി.
ജീവ തന്റെ കാൽ വലിച്ചെടുത്ത് ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ഭക്ഷണത്തിൽ ശ്രെദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു.
” ഞാൻ..ഞാൻ ഇപ്പോ വരാ മാത്തു അകത്തു അല്ലേ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിട്ട് വരാം ഇച്ചായാ ”
” എടി ഇത് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ
പോരേ നീ അവിടെ ഇരിക്ക് ”
ജസ്റ്റിൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഇരുത്താൻ നോക്കി. എങ്കിലും അവൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
” ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം നിങ്ങൾ കഴിക്ക് ”
അതും പറഞ്ഞ അനഘ വേഗം വീടിന് അകത്തേക്കു നടന്നു..