“എൻ്റെ കണ കയറിയാൽ തീരുന്ന വേദനേയുള്ളൂ… ” രവി മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
“പിരീഡ് സമയത്ത് എന്നെ കളിക്കാൻ നിനക്ക് താൽപര്യം ഉണ്ടോ?” ക്ലാര ചോദ്യമെറിഞ്ഞു.
“ഒരു ചോരക്കളി ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.. പക്ഷേ അത് പറയുന്നത് എങ്ങിനെ എന്നായിരുന്നു എൻ്റെ ചിന്ത …” രവി ക്ലാരമാത്രം കേൾക്കത്തക്കവണ്ണം മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
“എങ്കിൽ ഒരു കോണ്ടം വാങ്ങിക്കോളൂ…” ക്ലാര പുഞ്ചിരി തൂകി.
“അതിൻ്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ..” രവി ക്ലാരയുടെ നെറുകിൽ തഴുകി.
“അതില്ലാതെ എന്നെ ഊക്കുന്നതാണോ ഇഷ്ടം…” ക്ലാര പച്ചയ്ക്ക് ചോദിച്ചു
“അതെ… ആ ചോരയിൽ എൻ്റെ കുട്ടനെ ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ചെടുക്കണം…” രവി ക്ലാരയുടെ ചെവിയിൽ ഓതി.
“എന്നാലേ… അതിനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്ക്…” ക്ലാരയുടെ വേദന പമ്പ കടന്നു.
“ഒരുക്കാം പെണ്ണേ…” അതും പറഞ്ഞ് രവി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
“എന്താ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒരു കുശുകുശുപ്പ്..” മീൻ കഴുകിയ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് ഒഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ലാലി ഇടം കണ്ണിട്ട് ചോദിച്ചു.
“തിരിച്ച് പോകുന്ന കാര്യം പറയായിരുന്നു…” രവി പറഞ്ഞു.
“ചോരയുടെ കാര്യം പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ…” ലാലി വിടുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല.
“അത് പിന്നെ… ബീഫ് നല്ലപോലെ കഴുകി ചോര കളയണം.. അല്ലെങ്കിൽ രുചി കുറയും..” രവി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“അത് പിന്നെ പറയണോ… അല്ലെങ്കിലും ചോരയുള്ളപ്പം ഒന്നിനും തിന്നാൻ രുചി കാണില്ല… ” ലാലി ചിരിച്ചു. ഇവർ എന്തോ അർത്ഥം വച്ച് പറയുന്നപോലെ രവിക്ക് തോന്നി.
ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപ് മാത്തു നീറ്റായി മൂന്നെണ്ണം കീറി. രവി തൊട്ടില്ല. ബീഫ് റോസ്റ്റും കരിമീൻ കറിയും കൂട്ടി നാലുപേരും കുശാലായി ഊണ് കഴിച്ച് വൈകാതെ കിട്ടിയ ഇടങ്ങളിൽ ചെരിഞ്ഞു.
നാല് മണിയോടെ ഉറക്കം ഉണർന്ന ലാലി അത്താഴം ഒരുക്കി. തുടർന്ന് ക്ലാരയും ലാലിയും കുളിച്ച് പോകാൻ തയ്യാറായി. ക്ലാരയ്ക്ക് വലിയ താൽപര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും ലാലിയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഉടുത്തൊരുങ്ങി. മാത്തു ഇനിയും എഴുന്നേൽക്കാത്തതിനാൽ, ആറരയോടെ മൂവരും ഇറങ്ങി. അരമണിക്കൂർ നടന്ന് മൂവരും കപ്പേളയിൽ എത്തി. ക്ലാര തിരക്കിൽനിന്നും ഒഴിഞ്ഞ് മാറി ഒരിടത്ത് ഇരുന്നു. ലാലി കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരോടൊപ്പം ചേർന്നു. രവി ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം എന്നും പറഞ്ഞ് മുങ്ങി.
പകലിനെ ഇരുട്ട് പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങി. രവിയുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ വരാൻ പോകുന്ന ഓപറേഷൻ ആയിരുന്നു. കുർബാന സമയം ഒട്ടുമിക്ക ആളുകളും കപ്പേളയിൽ ആകുമെന്ന് രവി കണക്ക് കൂട്ടി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആദ്യം ആൾതാമസം ഇല്ലാത്ത ഇടത്തേക്ക് വച്ചടിച്ചു. അവിടെ എത്തിയതും, ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ച് കയറി പറ്റാനുള്ള പഴുത് അന്വേഷിച്ച രവിക്ക് നിലത്ത് കിടത്തിവച്ച ഒരു ഏണി കണ്ണിൽപെട്ടു. ധരിച്ച വസ്ത്രം അഴിച്ച് മടക്കി ഇറയത്ത് വച്ച്, ഏണിയെടുത്ത് ചാരി നേരെ മുകളിലേക്ക്. പിന്നെ, ഓട് ഇളക്കിമാറ്റി ഒരു അഭ്യാസിയെപ്പോലെ താഴേക്ക് തൂങ്ങി, ജനലിൽ കാല് കുത്തി സൂക്ഷ്മതയോടെ നിലത്ത് ലാൻഡ് ചെയ്തു. തുടർന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ഓരോ ഇഞ്ചും അരിച്ചുപെറുക്കി. മൂന്നുനാല് അലമാരയടക്കം തപ്പാവുന്ന എല്ലായിടവും തപ്പി, പക്ഷേ, ഒന്നും തടഞ്ഞില്ല.
സമയം അതിവേഗം പോകുന്നു. ഇതുവരെയായിട്ടും ഒരു തരി പൊന്നോ, ഒരു നാണയത്തുട്ടോ കണ്ടെത്താൻ ആയില്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരു മണിക്കൂറായി രവിയുടെ സന്തത സഹചാരിയായ കൊച്ചുടോർച്ചിൻ്റെ വെട്ടത്തിൽ ഓരോ മുക്കും മൂലയും അരിച്ചുപെറുക്കിയിട്ടും ഒന്നും തടയാത്തതിൽ രവിയിൽ നേരിയ നിരാശ പടർന്നു. ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് അടുക്കളയും ബാത്റൂമും മാത്രം. അടുത്ത പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ബാത്റൂമും അരിച്ചുനോക്കിയെങ്കിലും ഫലം വീണ്ടും നിരാശ. ഇനി ബാക്കി അടുക്കള മാത്രം. അരികിലെ തുറന്നിരിക്കുന്ന അലമാരിയിൽ നിരയായി ചെറുപാത്രങ്ങൾ. അതിൽ സ്ഥാനം തെറ്റിയ ഒരു പാത്രം രവിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ആ പാത്രം പുറത്തേക്ക് എടുത്ത്, അതിൻ്റെ തൊട്ടുപിന്നിലുള്ള പാത്രത്തിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്തിയ രവിയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. സക്സ്സസ്സ്!!! തൻ്റെ ഉദ്യമം വിജയം കണ്ടിരിക്കുന്നു. (നിര തെറ്റിയ പാത്രം രവി ശ്രദ്ധിച്ചത് ഒരു കള്ളൻ്റെ സൈക്കോളജിക്കൽ മൂവ് ആയിരുന്നു)