മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ടഉറക്കത്തിന് ശേഷം ഞാൻ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ട്രെയിൻ ഏതോ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവിടെ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. എന്റെ സീറ്റിനടത്ത് പുതിയ യാത്രകാരുമുണ്ട്. ഒരു ഫാമിലിയാണ്.
പുറത്ത് യാത്രക്കാരുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചായ, വാട, ബിരിയാണി എന്ന് പറഞ്ഞ് വിൽപ്പനക്കാർ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നു.
സീറ്റിനടത്ത് പുതിയ യാത്രകാരുമുണ്ട്. ഒരു ഫാമിലിയാണ്. പുറത്ത് യാത്രക്കാരുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചായ, വാട, ബിരിയാണി എന്ന് പറഞ്ഞ് വിൽപ്പനക്കാർ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് നടക്കുന്ന
അത് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഒന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്. ബാംഗ്ലൂരിൽനിന്നും ട്രെയിൻ കേറിയതിന് ശേഷം ഒന്നും കഴിച്ചില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ നല്ല വിശപ്പുമുണ്ട്.
ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിൽ പോയി മുഖം കഴുകി. അപ്പോഴാണ് ഒരു ബിരിയാണി വില്പനക്കാരൻ ഹോംമേഡ് ബിരിയാണി എന്ന് വിളിച്ച്പറയുന്നത് കേട്ടത്.ഞാൻ എന്റെ ടവ്വൽ എടുത്ത് മുഖമൊക്കെ തുടച്ചു . അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഒരു ചിക്കൻ ബിരിയാണിയും ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും വാങ്ങി നേരെ എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടന്നു.
സീറ്റിനടത്തെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ സീറ്റിനടത്തുള്ള ഫാമിലിയും ബിരിയാണി കഴിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച് എന്നിട്ട് എന്റെ ബിരിയാണി എടുത്തു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ ട്രെയിൻ മെല്ലെ നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച് ഞാൻ സീറ്റിൽ മെല്ലെ ചാരിയിരുന്നു. ട്രെയിൻ യാത്ര ആയത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഒരു ക്ഷീണംപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് മയങ്ങാമെന്ന് കരുതി കണ്ണുകൾ അടച്ചുകിടന്നു.
ട്രെയിനിന്റെ ചൂളം വിളിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ എണീറ്റത്. നോക്കിയപ്പോ ട്രെയിൻ വേഗത്തിൽ പോവുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. സമയം 4 മണിയാവാൻ പോവുന്നു. ഇരുട്ടായതിനാൽ എവിടെ എത്തിയെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ഞാൻ ഫോണെടുത്തു എന്നിട്ട് ട്രെയിന്റെ ഒഫീ ആപ്പിൽ കേറി വണ്ടി എവിടെയത്തീന്നു ലൊക്കേഷൻ നോക്കി. “പരപ്പനങ്ങാടികഴിഞ്ഞു.. ഇനി ആകെ കൊറച്ചു സ്റ്റോപ്പ്കൂടെ ഉള്ളു കോഴിക്കോടെത്താൻ.. അതുകൊണ്ട് ഇനി ഉറങ്ങണ്ടാന്ന്
ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ.. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലും എഫ് ബിയിലും ഒന്ന് കേറാമെന്ന് കരുതി.കൊറേ നേരം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ റീൽസ് കണ്ടിരുന്നു. ഫോട്ടോകൾ എല്ലാം ഒന്ന് ലൈക്ക് ചെയ്തു.. അങ്ങനെ ഇൻസ്റ്റായും എഫ് ബിയും കഴിഞ്ഞു വാട്സ്ആപ്പ് ഒന്ന് ഓപ്പണാക്കി ഗ്രൂപ്പിൽ കൊറേ മെസ്സേജ് വന്നിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ബാംഗ്ലൂർ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ വക കൊറെ ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ് മെസ്സേജുകൾ..
താഴേക്ക് സ്ക്രോൾ ചെയ്തപ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടത് 7.10pm ന് അയച്ചതാണ്.. ഞാനത് ഓപ്പണാക്കി. മെസേജ് (അമ്മ ): മോനെ എവിടെയെത്തീ.. നിന്നെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലാലോ… സംഭവം, വരുന്നവഴി ഫോൺ ചാര്ജറിൽ ഇടാൻ മറന്നു.. അത്കൊണ്ട് ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്ത് വെച്ചിരിക്കയായിരുന്നു.
അങ്ങനെ അമ്മയ്ക്കുള്ള റിപ്ലെ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്ന നേരം ഞാൻ അമ്മയുടെ ചാറ്റിലേക്ക് ഒന്നുടെ നോക്കിഅമ്പോ ഇത്രേനേരം ഉറങ്ങാതെ ഈ അമ്മക്ക് എന്താ വാട്സാപ്പിൽ പണി..!! ആാ എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി ഇനി അതിന്റെ പിറകെ പോവാനൊന്നും വയ്യ. അമ്മ രാത്രി എണീറ്റപ്പോ കേറിയതാവും.
അങ്ങനെ ഫോണിൽ ഓരോന്ന് തോണ്ടി തോണ്ടി സമയം കടന്ന് പോയി. ഒരു 4.40 ഒക്കെ ആയപ്പോ ട്രെയിൻ കോഴിക്കോട് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ബാഗുമായി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോ ആകെ കുറച്ച് ഓട്ടോകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അതിലാണേൽ ആരൊക്കയോ കേറിട്ടുണ്ട്.ഞാൻ ഓട്ടോ സ്റ്റാന്റിലേക്ക് നടന്നു. ഓട്ടോയിൽ കേറി ബസ്സ്സ്റ്റാൻഡിലേക്ക്. അവിടെ എത്തി വൈകാതെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് വന്നു.
സൈഡ് സീറ്റിലായത്കൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്തെക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പല മാറ്റങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചത്, മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് ഇവിടുന്ന് പോവുമ്പോഴുള്ള നാടല്ല ഇപ്പൊ.. വല്ലാണ്ട് മാറിപ്പോയി. കാട് പിടിച്ച് കിടന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ റെസ്റ്റോറന്റുകളും ഫുട്ബോൾ ഗ്രൗണ്ടുമൊക്കെയായി. അതൊക്കെ കണ്ട് ബസ് യാത്ര തുടർന്നു..