കാനഡ – 1 43

അപ്പോളേക്കും ഒരു പ്ലേറ്റ് ബീഫ് ഫ്രയുമായി ചേച്ചിയും കയറി വന്നു.

സുനിത: എന്താ ചേട്ടനും അനിയനും കൂടി ഒരു ഗൂഢാലോചന?

ഹരി: ഹഹ, ഞങ്ങൾ എന്ന് ഗോവ പോയ ഫോട്ടോ ഒക്കെ നോക്കുക ആയിരുന്നു.

സുനിത: അയ്യേ, ഇപ്പൊൾ ആണോ ഇതൊക്കെ നോക്കുന്നത്?

ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നാണം ഞാൻ കണ്ടു. അന്ന് ഒരു നാണവും ഇല്ലാതെ എക്സ്പ്ലോർ ചെയ്തെങ്കിലും അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇത്രയും നാളായല്ലോ. അതിനെ പറ്റി പിന്നീട് സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായതും ഇല്ല.

ഹരി: നീ എവിടെ ആയിരുന്നു ഇത്ര നേരം?

സുനിത: നിങ്ങളുടെ അമ്മ ആയി സംസരിച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു.

ഞാൻ: അമ്മായിയമ്മക്ക് മരുമകളെ വല്ലപ്പോഴും അല്ലെ കയ്യിൽ കിട്ടുന്നത്.

സുനിത: ആഹ്, അത്കൊണ്ട് കിട്ടുന്ന സമയം മുഴുവൻ ഉപദേശം ആണ്.

ഞാൻ: എന്താ ഇത്ര ഉപദേശിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നത്?

ഹരി: ഹഹ, അത് നിനക്ക് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മനസിലാകും. കെട്ടി ഒരു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ തൊട്ട് വീട്ടുകാർക്ക് എന്താ പറയാൻ ഉള്ളത് എന്ന്.

ഞാൻ: അത് എന്താ സംഭവം?

സുനിത: കുഞ്ഞിൻ്റെ കാര്യം തന്നെ. എത്രയും പെട്ടെന്ന് പ്രഗ്നൻ്റ് ആകണം, അത്ര തന്നെ.

ഞാൻ: അത് നല്ല കാര്യമല്ലേ. ആക്ച്വലി നിങ്ങള് ട്രീറ്റ്മെൻ്റ് ഒന്നും എടുക്കുന്നില്ലേ?

ഹരി: ദേ കിടക്കുന്നു. നീയും ബാക്കി ഉള്ളവരെ പോലെ തന്നെ.

ഞാൻ: പിന്നെ ബാക്കി ഉള്ളവരെ പോലെ അല്ലാതെ എനിക്ക് എന്താ കൊമ്പുണ്ടോ?😀

ഹരി: ഹാ, നിൻ്റെ കൊമ്പും വാലും ഒക്കെ ഞങ്ങള് കണ്ടിട്ടുള്ള ആണല്ലോ.😛

ഞാൻ: പോടാ ചേട്ടാ…

സുനിത: ഡാ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. തിങ്ങ് ഇസ്, ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും പേരൻ്റിങ് റെസ്‌പോൺസിബിലിട്ടി താൽപര്യം ഇല്ല. അതൊരു ചെറിയ കാര്യം അല്ല, നമ്മുടെ ജോലിയും സാഹചര്യങ്ങളും ഒക്കെ വെച്ച് നല്ല പാടാ. പിന്നെ ഒരു കുഞ്ഞ് വേണം എന്ന ആഗ്രഹവും അങ്ങനെ ഇല്ല.

ഹരി: നമുക്ക് അതിനോട് വലിയ ആഗ്രഹം ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെ ബോധിപ്പിക്കാൻ ഇത്രയും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം എടുത്ത് തലയിൽ വെക്കണോ?

ഞാൻ: അതും ശരിയാ.

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഇവരെ പറ്റി ആലോചിച്ചു. പറഞ്ഞ കാര്യം അത്രയും ശരി തന്നെ. നമ്മൾ എപ്പോളും മറ്റുള്ളവരെ ബോധിപ്പിക്കാൻ ആണ് ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ. നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, ഇഷ്ടങ്ങൾ ഒക്കെ സൊസൈറ്റി നോക്കി ആണോ ചെയ്യേണ്ടത്. ഇവർ രണ്ടാളും ലൈഫ് ഫ്രീ ആയി എൻജോയ് ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആണ്. ആ ഫ്രീഡം കളയാൻ ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

ഹരി: എന്താ നീ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്നത്?

ഞാൻ: ഒന്നുമില്ല, രണ്ടാഴ്ച കൂടിയെ ഞാൻ ഇനി നാട്ടിൽ ഉള്ളൂ. ഇനി എന്നാണ് വരുന്നത് എന്നറിയില്ല. നമുക്ക് ഒരു ട്രിപ്പ് വിട്ടാലോ?

ഹരി: ഞാനും ആലോചിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളും വന്നിട്ട് എങ്ങോട്ടും പോയില്ലല്ലോ. നീ പിന്നെ പോകാൻ ഉള്ള തിരക്ക് അല്ലെ എന്നോർത്താ പറയാണ്ടിരുന്നത്.

ഞാൻ: അധികം സമയം ഒന്നുമില്ല. നാളെ തന്നെ വിട്ടേക്കാം, സ്റ്റേ പിടിക്കാൻ ഒള്ള സമയമില്ല. രാവിലെ പോയി രാത്രി വരുന്നത് പോലെ വിടാം.

സുനിത: എവിടെ പോകും?

ഞാൻ: മൂന്നാർ സൈഡിൽ എവിടെ എങ്കിലും പോകാം. കോതമംഗലം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടമ്പുഴ വഴി പോകാം അടിപോലെ റൂട്ട് ആണ്. വഴിയിൽ ആന ഒക്കെ കാണും.

ഹരി: അത് കൊള്ളാം. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അതിരാവിലെ തന്നെ പോകണം, ഒരു അഞ്ചു മണി ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ ഇറങ്ങണം.

ഞാൻ: ഒക്കെ, സെറ്റ്.

അങ്ങനെ രാവിലെ പോകേണ്ടത് കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പരിപാടി അന്നേരം തന്നെ സ്റ്റോപ്പ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാനായി പോയി. നാട്ടിൽ ആയത് കൊണ്ടും വീട്ടിൽ ആയത് കൊണ്ടും മുംബൈയിലും ഗോവയിലും ഉള്ള ഇൻ്റിമസി ഒന്നും പുറമെ ഞങ്ങള് കാണിച്ചിരുന്നില്ല.

പ്ലാൻ ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ പിറ്റേന്ന് വെളുപ്പിന് ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു. കൊച്ചിയിൽ നിന്നും നേരെ കോതമംഗലം ചെന്നു അവിടെ നിന്നും കുട്ടമ്പുഴ റൂട്ടിൽ വിട്ട്. പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ വെളുപ്പിനെ ആയത് കൊണ്ട് റോഡ് സൈഡിൽ മൃഗങ്ങളെ ഒക്കെ കണ്ട് ഞങ്ങള് മൂന്നാർ ലക്ഷ്മി എസ്റ്റേറ്റ് അടുത്തുള്ള ഒരു സ്പോട്ടിൽ എത്തി. ഞാൻ പണ്ട് ഫ്രണ്ട്സ് കൂടെ വന്ന ഒരു സ്ഥലമാണ്. അടുത്ത ഇടയ്ക്ക് എൻ്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് പോയത് കൊണ്ട് ആ സ്ഥലത്തെ പറ്റി ഒരു ഐഡിയ തന്നിരുന്നു. ചേട്ടൻ്റെ മഹീന്ദ്ര താർ ആയത് കൊണ്ട് ഓഫ് റോഡ് പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല.