“അതൊന്നും ചിന്തിക്കല്ലേ.ഷണ്മുഖാ.പ്ലീസ്..ഒന്നിൽ തുടങ്ങി പലതാകും. നാളെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ പെണ്ണിനെ കളിക്കേണ്ടതാ.നിന്റെ ഈ നാറിയ ഏർപ്പാടു് അവളെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ…? അവളെങ്ങാനും വീട്ടുകാരോടു പറഞ്ഞാൽ.” “അയ്യോ..എനിക്കത് ആലോചിക്കാൻപോലും വയ്യ. ഇപ്പൊ എന്നെപ്പറ്റി വീട്ടുകാർക്കു സംശയം പോലുമില്ല” ‘എങ്കിൽ മോൻ ചെല്ല്”
അവൻ പോയി. ഞാൻ വീട്ടിലോട്ടു തിരിച്ചു.
തിങ്കളാഴ്ചച്ചു മണിക്കുട്ടി വന്നു. എനിക്കവളെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷമായി. അവൾ അഭിനയക്കാരി ആവട്ടെ, ദുഷ്ടയാവട്ടെ, എനിക്കവളെ ജീവനാണ്; അവൾ എന്റെ മണിക്കുട്ടിയാണ്.
‘ഓ.എന്നെയൊന്നും സാറിനു വേണ്ടല്ലൊ; സരിതയുള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്തിന് അവൾ പരിഭവിച്ചു.
‘സരിത്ര പോയി മണിക്കുട്ടീ, അവൾ ഒരു പണിയു ചെയ്യില്ല. സമയത്തിനു വരത്തില്ല. ഞാനവളെ എന്നേ പറഞ്ഞു വിട്ടു
‘അതുവേണ്ടായിരുന്നു.പാവം സരിതച്ചേച്ചി”
“അതു പോട്ടെ; നീ അകത്തുവാ“ ഞാനവളെ അകത്തെ മുറിയിലേയ്ക്കു ക്ഷണിച്ചു. മടി അഭിനയിച്ച് അവൾ വന്നു.
‘വാടാ കണ്ണാ..ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കട്ടെ നിന്നെ.എത്ര നാളായി” ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ വണ്ണമുള്ള ദേഹത്തൊട്ടി നിൽക്കാൻ നല്ല സുഖം. അവളുടെ മാറിടം എന്റെ മാറോടൊട്ടി നിന്നു. ഞാൻ അവളുടെ പുറകിലൂടെ കയ്യാടിച്ച് അവസാനം അവളുടെ രണ്ടു കുണ്ടികളും കൈകൊണ്ടു പൊത്തിപ്പിടിച്ചു് അവളെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
“ശ്ശോ..ഒന്നു പതുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിക്കു സാറേ, നോവുന്നു”. അവൾ പരിഭവിച്ചു. പത്തുമിനിട്ടോളം ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ഒത്തിരി നാളായിട്ടു. ഈ പൂമേനിയുടെ ചൂടനുഭവിച്ചിട്ടു.
‘വന്ന കാര്യം പറയാൻ എന്നോടൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ” പിടിവിട്ടു മാറിനിന്നു മണിക്കുട്ടി ചോദിച്ചു.
‘എന്താടാ കണ്ണാ?”
‘പിന്നേ..ഞാൻ പഴയ മണിക്കുട്ടി അല്ല. ‘മണിക്കുട്ടീ’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചോ, പക്ഷെ ഞാൻ പഴയ ആളല്ല” “പിന്നെ ആരാ?” ഞാൻ ചിരിച്ചു. “ഞാനിപ്പം സൗമ്യയാ; പഴയപോലെ മസ്സാജും മറ്റു ചീത്ത പരിപാടീം ഒന്നും പറ്റുകേല; അത്യാവശ്യം ഇതുപോലെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചോ, തോളത്തു കൈവച്ചോ.അതൊന്നും തെറ്റല്ല; മറ്റൊന്നും സമ്മതിക്കുകേല; മനസ്സിലായോ ചെറുക്കാ? സമ്മതിച്ചോ? അവൾ എന്റെ കവിളിൽ നുള്ളി ചോദിച്ചു. അവളെന്റെ കൈപിടിച്ചു. ‘കയ്യേലടിച്ചു സത്യം ചെയ്യേ”
‘സൗമ്യേ..എനിക്കെന്റെ പഴയ മണിക്കുട്ടിയെ വേണം.” ‘എന്നാലേ, ഞാനിപ്പം പോകും” അവൾ കുടയും ബാഗുമെടുത്തു. ‘അങ്ങനെ പോകല്ലേ കണ്ണാ’ ഞാനവളെ തടഞ്ഞു. “എനിക്കു സ്നേഹമുള്ളതുകൊണ്ടല്ലോ നിന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതും മറ്റും; നീയില്ലാഞ്ഞു എത്ര നാളാ ഞാൻ വിഷമിച്ചതെന്നറിയാമോ..
‘സത്യമാണോ? എന്നെ ശരിക്കും അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?”
“അതേടാ മുത്തേ” ഞാനവളെ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “നിസ്സാര കാര്യം പറഞ്ഞു നീ ഇങ്ങനെ എന്നെ വിട്ടു പോകരുതു; നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?”
“ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കു…”
‘വാക്കും നോക്കുമൊന്നും വേണ്ടെടാ; നമ്മൾ തമ്മിൽ സ്നേഹമുള്ളപ്പോൾ പിന്നെന്തു വാക്കു? അതെന്താ ആ പ്രമോദ് അറിയുമെന്നു വച്ചാ ഈ പേടി?”
‘ഏയ്ക്ക്..അവൻ എന്റെ കാമുകനൊന്നുമല്ല; വെറും ഫ്രണ്ടാ; എനിക്കാരേയും ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തേണ്ട കാര്യമില്ല”
“അല്ല, സത്യം”
“പിന്നെ നിനക്കെന്താ പ്രശ്നം?” “അതു.ഇതൊക്കെ ചെയ്താൽ ഞാൻ ചീത്ത പെണ്ണാണെന്നു പറയും, ആളുകൾ”
“സരിതയല്ലേ..അവളോടു പോകാൻ പറ്
‘എന്നെക്കണ്ടാൽ ചീത്ത പെണ്ണാണെന്നു തോന്നുമോ? സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയിട്ടു. സത്യം പറ്
‘എന്താടാ മണിക്കുട്ടീ ഇതു്? നീ എത്ര നല്ലവളാ..ആരും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കത്തില്ല. പിന്നെ.നമ്മൾ രണ്ടും മാത്രം.വേറേ ആരുമായും ചെയ്യല്ലേ..തൊട്ടും പിടിച്ചും ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യാൽ അതൊന്നും ഒരു ചീത്ത കാര്യമല്ല പെണ്ണേ”
‘എന്നെ പെണ്ണേന്നു വിളിക്കല്ലേ, എനിക്കതിഷ്ടമല്ല.പിന്നെ..വേണ്ടാത്തതൊക്കെ ചെയ്താലേ, എന്റെ ബോധം പോകും; അതറിയാമല്ലോ; എനിക്കങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്. ആ സിനിമയിലെ വില്ലൻ എന്നെ കൊല്ലാൻ വരുന്നപോലെ തോന്നും. അതുകൊണ്ടു അരുതാത്ത കാര്യം ചെയ്യാനും തോന്നത്തില്ല.” “ഇതു വേണ്ടാത്ത കാര്യമൊന്നുമല്ല; അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ലോകത്തിൽ ആരും ജനിക്കില്ലല്ലോ മോളെ..കല്യാണം കഴിയുന്നതിനു മുമ്പു നിന്റെ ഈ പേടിയൊക്കെ മാറ്റണ്ടേ? കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് നിന്റെ മണവാളൻ നിന്നെ ഓരോന്നു ചെയ്യുമ്പം നിന്റെ ബോധമൊക്കെ പോയാലത്തെ കഥ എന്തായിരിക്കും? അയാൾ എന്നെപ്പോലെ ക്ഷമയൊന്നും കാണിക്കില്ല; നിന്നെ വീട്ടിൽക്കൊണ്ടാക്കി അയാളു പോകും. മണിക്കുട്ടി. ഇതു സീരിയസ് പ്രശ്നമാ.നിനക്കുവേണ്ടിയാ ഞാനിതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.എപ്പഴും പേടിച്ചിരുന്നാ മതിയോ? ഇപ്പൊഴാകുമ്പം നീയും ഞാനും മാത്രമേ കാര്യം അറിയൂ. ഇതിലും നല്ല സന്ദർഭം നിനക്കിനി കിട്ടുല്ല. ബോധം പോകാതെ ഞാൻ നോക്കാം; അടുത്തു ആശുപത്രിയുണ്ട്; നിന്നെ ഞാൻ നന്നായി നോക്കിയിട്ടില്ലേ?”
“വല്ലപ്പോഴും കുഴപ്പമില്ല; ചെറിയ മസ്സാജൊക്കെ; എപ്പഴും അതും വച്ചോണ്ടിരിക്കല്ലേ…അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ പോകും” അവൾ വീണ്ടും ബാഗെടുത്തു.
