അനന്തു: ശ്യാമേട്ടാ….
അനന്തു വന്നതുകൊണ്ട് ശ്യാം അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ശ്യാം: എന്തായി ചെക്കാ വേദന എല്ലാം മാറിയില്ലേ?
അനന്തു: ആ.. മാറി ചേട്ടാ…
ആവണി: ആഹാ… എൻ്റെ കുട്ടൻ ഉഷാറായല്ലോ.
ആവണി ശ്യാമിനെ തള്ളിനീക്കിക്കൊണ്ട് അനന്തുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കവക്കിടയിൽ ശരിക്കും അവൻ്റെ തല മുട്ടിനിന്നത് ശ്യാം കണ്ടു.
അനന്തു: ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല അമ്മേ.
ആവണി: ആ… എന്താ മോനെ ഇവിടെ?? നിക്ക്ട്ടോ, അമ്മക്ക് പണിയുണ്ട്.
അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് വീണ്ടും പാത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അനന്തു അവളെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മാക്സി എടുത്തിരുന്ന അവൾ കുറച്ചു കയറ്റി കുത്തിയാണ് നിൽക്കുന്നത് മുട്ടുവരെ അത് പൊങ്ങി കിടന്നിരുന്നു. അവളുടെ വിടർന്ന് തള്ളിയ ചന്തികൾ നല്ലോണം തള്ളി നിൽക്കുന്നത് ആ മാക്സിയിൽ ശ്യാം നോക്കി നിന്നു.
ചന്തിയുടെ വിടവ് ശരിക്കും അതിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം. അതേ നേരം തന്നെ അനന്തുവിൻ്റെ മുഖം അവിടെ പതിഞ്ഞതും ഞാൻ കണ്ടു. അനന്തു അതേ നേരം അമ്മയുടെ തുടകളിൽ കൂടി ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ചന്തുവിൽ തല വച്ച് നിന്നപ്പോൾ അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ആവണി: മോനെ…. വിടെടാ, അമ്മയ്ക്ക് പണിയുണ്ട്.
അനന്തു: ഞാൻ ഇങ്ങനെ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നോളം, അമ്മ പണി ചെയ്തോ.
ശ്യാം: ഹോ…. ഇവൻ്റെയൊക്കെ ശരിക്കും ഭാഗ്യം അമ്മായി.
ആവണി: അതെന്താടാ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?
ശ്യാം: കറക്റ്റ് സ്ഥാനങ്ങളിൽ അല്ലേ അവൻ്റെ തല ഉയരം.
അപ്പോഴാണ് അവൾ തിരിഞ്ഞ് അനന്തുവിനെ നോക്കിയത്. അവൻ്റെ തലയാണെങ്കിൽ അവളുടെ ചന്തിയിൽ അമർന്നാണ് നിൽക്കുന്നത്.
ആവണി: ശ്യാമേ… വേണ്ടാട്ടോ… നിനക്ക് വികൃതി ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട്. കോളേജിൽ പോയപ്പോൾ തൊട്ട് ചെക്കൻ വഷളായി തുടങ്ങി.
മൃതുല: എന്താടി എൻ്റെ ചെക്കന് കുഴപ്പം?
ആവണി പറഞ്ഞത് കേട്ടാണ് മൃതുല അടുക്കളയിൽ എത്തിയത്.
ആവണി: ഹോ… ഒന്നുമില്ലേ…
അപ്പോൾ തന്നെ അംബികയും അവിടെ വന്നു.
അംബിക: കഴിഞ്ഞില്ലെടി? പണി കുറെ നേരമായല്ലോ ആവണി.
ആവണി: ആ.. കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി…
അംബിക: വാ… ഉമ്മറത്തു പോയി ഇരിക്കാം.
അങ്ങനെ അവരെല്ലാവരും കൂടി ഉമ്മറത്തു പോയി ഇരുന്നു സംസാരിച്ചു. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അംബിക വേഗം കിടക്കാൻ പോയിരുന്നു. ടിവി കണ്ടിരുന്ന അനന്തുവിനെ വിളിച്ച് ആവണിയും റൂമിലേക്ക് പോയി. മൃദുലയും ശ്യാമും അപ്പോഴും ടിവി കണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
ആവണി കുളി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും അനന്തു നല്ല ഉറക്കമായി. പിന്നെ അവനെ അവൾ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി അവളും അങ്ങനെ കിടന്നു. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും അങ്ങനെ ഉറക്കമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന സമയത്താണ് വാതിലിൻ്റെ അടിയിലെ പഴുതിലൂടെ ഹാളിൽ ലൈറ്റ് ഓൺ ആയത് അവൾ കണ്ടത്.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അത് ഓഫ് ആയി. ആരാണെന്നറിയാൻ അവൾ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴാണ് മൃദുലയുടെ മുറിയിൽ വെളിച്ചം കണ്ടത്. വാതിൽ ആണെങ്കിൽ കുറച്ചു തുറന്നിട്ടിട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള സംസാരവും പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള ചിരിയും കേട്ട് ആവണിക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി. നാത്തൂൻ മൃദുലയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ ശരിക്ക് അടയാത്തതുകൊണ്ട് ചെറിയ ഗ്യാപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അതിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയതും അവിടുത്തേ കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി. ബ്രെസിയറും ഷെഡ്ഡിയും ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന മൃദുലയെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ സ്വന്തം മകൻ ശ്യാം നിൽക്കുന്നു. അവനും ഒരു ഷെഡ്ഡി മാത്രമാണ് വേഷം.
പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി മൃദുല കിതച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. ആ കാഴ്ച അവളെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചിരുന്നു. അതിനെ പ്രധാന കാരണം അവർ അമ്മയും മകനും ആണ് എന്നുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ ആലോചനക്കുശേഷം അവൾ പിന്നെയും റൂമിനുള്ളിലേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
ഉള്ളിലേക്ക് പിന്നെയും നോക്കിയപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും അങ്ങനെ തന്നെ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്. മൃദുല ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന വാതിലിൻ്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള അലമാരയിലേക്കാണ് അവർ നോക്കിനിൽക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.