അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ മമ്മിയുടെ മുഖം കണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ട് വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷമുള്ള സമാഗമം. മമ്മിയെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കവിളത്തൊരുമ്മ നൽകി. ജാക്കറ്റും മറ്റും മമ്മി കരുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ മമ്മി ചുരിദാറിന്റെ മുകളിൽ ഒരു നേർത്ത ഓവര്കോട്ടു മാത്രമേ ധരിച്ചിരുന്നുള്ളു. ഇവിടുത്തെ സമ്മർ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഭയങ്കര ചൂട്ടൊന്നുമല്ല, മൂടിപ്പുതച്ചു ജാക്കെട്ടൊക്കെയിട്ട് നടക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യം തണുപ്പുള്ള അവസ്ഥയാണ്. അതുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാവും എന്നെപ്പോലെ വിറയലും കൈക്കൊട്ടിത്തിരുമ്മി ചൂടാക്കളുമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു മമ്മിയ്ക്ക്.
പെട്ടന്ന് വാ ഇനി ട്രെയിൻ പിടിക്കണം എന്ന മമ്മി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഈ നശിച്ച യാത്ര അവസാനിക്കുന്നില്ല എന്നോർത്ത് എനിക്ക് ദേശം വന്നു. എന്റെ ഒരു ബാഗും വാങ്ങി മുന്നേ നടക്കുന്ന മമ്മിയെ ഞാൻ അപ്പോഴാണ് ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇരുണ്ട നിറമുള്ള മമ്മി ദേ വെളുത്ത് തുടുത്തു ചുവന്നിരിക്കുന്നു. ദ്രിതിയിൽ നടക്കുന്ന മമ്മിയുടെ നിതംബങ്ങൾ കോട്ടിനുമുകളിലൂടെ ഇളകിത്തുള്ളുന്നു. ആകെയൊരു മാറ്റം ഒരു പക്ഷെ മമ്മി ഇവിടെ ഒരു കണ്കഷനുണ്ടാക്കിക്കാണുമോ? ഏതെങ്കിലും സായിപ്പുമായി രതികേളികളാടുന്നുണ്ടാകുമോ? ചെ അങ്ങിനെയാണെകിൽ ഞാൻ മമ്മിയ്ക്കൊരു ശല്യമാകില്ലേ, മമ്മിയെന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുക്കാൻ താല്പര്യം കാണിക്കില്ലായിരുന്നല്ലോ. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന ഓർത്തതു ഞാൻ അന്തം വിട്ടു. സ്വന്തം മാതാവിന്റെ ശരീരം ആസ്വദിക്കുകയോ? ചെ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ അപ്പോഴേക്കും തടിച്ചുയർന്നിരുന്നു.അധമ വിചാരങ്ങൾക്കു തടയിട്ടു ഞാൻ മമ്മിയോടൊപ്പം സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കാല് വലിച്ചു വെച്ച് നടന്നു..
