ഗിരിനഗർ.കണ്ടക്ടറുടെ ഒച്ച എന്നെ ഉണർത്തി. ഞാനെണീറ്റ് പിന്നിലെ സ്ത്രീയെ നോക്കാതെ മുനിലെ വാതിലിലൂടെ ഇറങ്ങി. ഈ കോളനിയിൽ ഇനിയും രണ്ടു സ്റ്റോപ്പുകളുണ്ട്. അവരിറങ്ങുന്നത് അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിലായാലോ?
ഞാൻ ചെറിയ കേറ്റത്തിലൂടെ പുസ്തകങ്ങളും പിടിച്ചു നടന്നു. ഒഴിഞ്ഞ വഴി. കുട്ടീ.ഒന്നു നിൽക്കൂ.പിന്നിൽ നിന്നും ആ കൊച്ചുപെണ്ണിന്റെ സ്വരം!
ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. അവരെന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നുവന്നു. നല്ല ഉയരം കൊഴുത്ത മുലകളാണെന്നു തോന്നുന്നു. അരക്കെട്ടും വിരിഞ്ഞത്.ചെലപ്പൊ ഹാൻഡലും സാരി ഉടുത്തതോണ്ടായിരിക്കും അരക്കെട്ടിന്റെ വീതി കൂടുതൽ തോന്നിക്കുന്നത്
അവർ നടന്നു വന്ന് എന്റെ താളിൽ കൈവെച്ചു. ഞാൻ തരിച്ചുപോയി. നല്ല സുഖമുള്ള സ്പർശംl ഞാനവരുടെ മുലകളുടെ മുകൾ വരെ.അത്രേ വരൂ.
ഇങ്ങനെ ഓടിയാലോ? പൈസ വേണ്ടേ? സ്റ്റോപ്പിലെ കടേൽ നിന്ന് വാങ്ങാമെന്നു വെച്ചപ്പൊ കൂട്ടിയെ കണ്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് പിന്നാലെ ഓടണ്ടിവന്നു. അവർ ചിരിച്ചു. പിനെയും ആ കുഞ്ഞു. മൃദുവായ സ്വരവും, സുന്ദരമായ ചിരിയും
ഇനീപ്പം വീട്ടിലോട്ടു വരൂ. അടുത്താ. കുട്ടീടെ വീടെവിടെയാ? മോളിൽ നിന്നും കുറച്ചിറങ്ങണം. ഞാനെങ്ങിനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
വരൂ. അവരെന്റെ തോളിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു. പിന്നെ എന്റെ കൂടെ മെല്ലെ നടന്നു. അവരുടെ കൊഴുത്ത നിന്നും നല്ല ഒരു പ്രസരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ തടിച്ചു തുടകൾ അമ്മാവുടെ തുടകൾ പോലെ ഇറുകി അരയുന്നുണ്ടാവും. ഒരിക്കൽ ചേല കേറ്റിക്കുത്തി അമ്മ കുളിമുറി കഴുകിയിട്ട് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി അടുക്കളയിലേക്കു പോവുന്നത് പിന്നിൽ നിന്നും കണ്ട ഓർമ്മ ഒരിക്കലും മാഞ്ഞുപോവാതി വെള്ളം വീണ് തുണി നനയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി ചന്തികളുടെ തുടക്കം വരെ കേറ്റിക്കുത്തിയ ചേലയുടെ താഴെ റോസ് നിറമുള്ള കൊഴുത്ത തുടകൾ അമർന്നരയുന്നത് കണ്ട സ്കൂളിൽ നിന്നും നേരത്തേ എത്തിയ ഞാൻ അന്തം വിട്ടുനിന്നുപോയി. പിനെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ വെളിയിലിറങ്ങി കോളിങ് ബെല്ലടിച്ചു. .എന്നാലും ആ കദളിവാഴപ്പിണ്ടിത്തുടകൾ ഉരയുന്ന കാഴ്ചച്ച് ഞാനെപ്പടി മറക്കും? മരിക്കും വരെ ഞാപകമിരുക്കും
അവർ ഒരിടവഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഞാനും ഒപ്പം കൂടി.
വെളുത്ത പെയിൻറടിച്ചു ഗേറ്റു തുറന്ന് അവർ അകത്തുകേറി. നല്ല സുന്ദരമായ ഒറ്റനിലക്കെട്ടിടം. ഒരു കുഞ്ഞു ഗാർഡനും ഉണ്ട്. മുല്ലയും റോസയും.
അവർ മുന്നേ നടന്നു. സാരി പിന്നിലെടുത്തു കുത്തിയകാരണം ചന്തികൾ ശരിക്കും കാണാൻ പറ്റിയില്ല. എങ്കിലും വന്ത്..നല്ല കൊഴുപ്പുള്ള പിന്നാടിയാക്കും എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. പൊറകിലേക്ക് തള്ളിനിക്കണ പിൻഭാഗം
വരു കുട്ടീ.എന്താ പേർ? അവരെന്നെ വരാന്തയിലെ ചുമൽ വരിഞ്ഞ് കസേരയിൽ ഇരുത്തി. സുബ്രഹ്മണ്യൻ ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. അവർ ചിരിച്ചു. ഇത്ര വല്യ പേഴ്സ് വിളിക്കാനിത്തിരി പ്രയാസണ്ടക്ടോ. എന്നെ എല്ലാരും സുബു എന്നാണു വിളിക്കുക.ഞാൻ ഡൈര്യം സംഭരിച്ച് പറഞ്ഞു. സുബു.നല്ല പേർ. അവർ പിനെയും ചിരിച്ചു. ഞാനിപ്പോൾ വരാം. അവരകത്തേക്കു പോയി. ഞാൻ തണുപ്പുള്ള വരാന്തയിലിരുന്ന് ഭൂരെ കാണാവുന്ന കുന്നുകളെ നോക്കി അവിടെ ഇരുന്നു. അവരുടെ ചിരിയും, മണവും, കൊഞ്ചിയുള്ള വർത്തമാനവും, എന്റെ മനമങ്ങ് കവർന്നിരുന്നു. ഒരു ട്രയിൽ ആവിപറക്കുന്ന ചായയും പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരുതരം നല്ല ഭംഗിയുള്ള ബിസ്ക്കറ്റും കൊണ്ട് അവർ മെല്ലെ നടന്നുവന്നു. കുനിഞ്ഞ് ഉയരം കുറഞ്ഞ കോഫീടേബിളിൽ അവർ ട്രേ വെച്ചപ്പോൾ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഊർന്നുവീണു. നല്ല കൊഴുത്തുരുണ്ട് മുലകൾ.ബ്ലൗസ് ഇറക്കിവെട്ടിയതായിരുന്നു.മഞ്ഞവെട്ടത്തിൽ സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങിയ മുലക്കുന്നുകൾ.ഞാൻ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി. പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചു. അവർ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ട്രേ വെച്ചിട്ട് സാരിത്തലപ്പ പിടിച്ചിട്ടു. പിന്നെ അടുത്ത കസേരയിലമർന്ന് എന്നെ ഉറ്റുനോക്കി.
ചായ കുടിക്കൂ.
ഞാൻ നല്ല സ്വാദുള്ള തേയില കഴിച്ചു. വീട്ടിലെപ്പോഴും കോഫിയാണു പതിവ്. എനിക്ക് ആ ചായ വളരെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.