ഗോപുവിന്റെ നീന്തൽ പഠനം – 1 4

മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചിന്തകൾ കാടുകയറി..

അവൾ ഏത് പ്രായത്തിൽ തുടങ്ങിക്കാണും?

വിരൽ അകത്തിടുമോ? അതോ കന്തിൽ ഉരയ്ക്കൽ മാത്രമേ ഉള്ളോ?

തന്റെയടുത്തിരുന്നപ്പോൾ ആ ഷഡ്ഡി നനഞ്ഞ് ഒലിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലേ?

ഹൊ അതൊന്ന്‌ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ?

എന്തായിരിക്കും അതിന്റെ മണം.?

അവൾക്ക് തന്റെ സംഭവം വേണമെന്നുണ്ടാകില്ലേ?

തന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ആ നിലത്തിരുന്ന്‌ യോനീ ഇതളുകൾ പൊളിച്ച് നക്കി സുഖിപ്പിക്കുമായിരുന്നല്ലോ?

കസിനാണെന്ന്‌ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവളെ പണ്ണി സുഖിപ്പിക്കാമായിരുന്നു.

അവളും കസിൻ ചേട്ടനാണെന്ന്‌ ചിന്തിക്കാതല്ലേ വിരലിട്ടത്?

അതിൽ കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോകാൻ അവൾ തയ്യാറാകില്ലേ?

ശ്ശെ തനിക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കൈ ഇടാമായിരുന്നു.

ഇനി എപ്പോഴാണ് അവസരം ഉണ്ടാകുക?

കുളത്തിൽ ഒരുമിച്ച് കുളിക്കുന്ന പ്രായമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. അതിനാൽ അത് നടക്കില്ല.

ഒരു കിളുന്ത് പെണ്ണ് തന്നെ മനസിൽ വിചാരിച്ച് സ്വയംഭോഗം ചെയ്തതോർത്ത് അന്ന്‌ ശ്യാം 3 വാണം വിട്ടു.

എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി.

പിറ്റേന്ന്‌ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ഭാവവ്യത്യാസം ഒന്നുമില്ല.

“ഇവൾ ഇന്നെങ്ങിനായിരിക്കും തന്നോട് ഇടപെടുന്നത് എന്ന്‌ ശ്രദ്ധിക്കണം” ശ്യാം മനസിൽ ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ചു.

രാവിലെ പേപ്പർ വായിക്കാൻ സിറ്റൗട്ടിൽ നിവർത്തിയിട്ട് കുനിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ കാപ്പിയുമായി അവൾ വന്ന്‌ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

ഗോപിക : “എന്താ വലിയ വായന?”

ശ്യാം : “ഒരു കുട്ടിത്തേവാങ്ക് സൂവിൽ നിന്നും ചാടിപ്പോയിട്ടുണ്ട്”

ഗോപിക : “ങാ എന്നിട്ടത് അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു കിടന്ന്‌ ഉറങ്ങി”

ശ്യാം ചമ്മി.

ഗോപിക : “എന്താ തോറ്റോ?”

ശ്യാം : “തോറ്റിട്ടൊന്നുമല്ല, കളിയാക്കിയാൽ നീ വീട്ടിൽ പറയില്ലേ അങ്ങിനുള്ളവരോട് അധികം പറയേണ്ടെന്ന്‌ കരുതിയാ”

ഗോപിക : “ഓഹോ”

ശ്യാം : “പിന്നെ ഇന്നെന്താ പരിപാടി?”

ഗോപിക : “ഒന്നുമില്ല”

ശ്യാം : “ഉച്ചയാകുമ്പോൾ ഞാൻ പോകും”

ഗോപിക : “ശ്ശൊ വേണ്ടെന്നേ”

ശ്യാം : “ഉം?”

ഗോപിക : “ശ്യാമേട്ടൻ പോയാൽ പിന്നെ ഒരു രസവുമില്ല”

ശ്യാം : “എന്നിട്ടങ്ങിനല്ലല്ലോ? നീ വല്യ ജാഡ പാർട്ടിയല്ലേ?”

ഗോപിക : “ഞാനോ? എന്നാ പൊക്കോ”

ശ്യാം : “ങാ പോകും”

ഗോപിക : “അയ്യോ പോവേണ്ടെന്നേ”

ശ്യാം : “പിന്നെ എനിക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?”

ഗോപിക : “എന്നാൽ ഞാനും വരുന്നു ശ്യാമേട്ടന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്”

ശ്യാം : “അവിടെ ഇത്രയും പോലും രസമുണ്ടാകില്ല, നിനക്ക് ഇതിലും ബോറഡിക്കും, ഞാൻ എപ്പോഴും പുറത്തും ആയിരിക്കും”

ഗോപിക : “എന്നാൽ പോകേണ്ട, രണ്ട് ദിവസം കഴിയട്ടെ”

ശ്യാം : “എന്തിനാ?”

ഗോപിക : “ചുമ്മാ”

ശ്യാം : “ചുമ്മാ ഇവിടെ നിന്ന്‌ നിന്റെ ചപ്പ് കേൾക്കാൻ?”

ഗോപിക : “ഓ അവിടെ ചെന്നിട്ടും കൂട്ടുകാരുടെ ചപ്പ് കേൾക്കാനല്ലേ?”

അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മായി വന്നു.

ഗോപിക : “അമ്മേ ശ്യാമേട്ടൻ ഇന്ന്‌ പോകുവാന്ന്‌”

അമ്മായി : “ങേ അതെന്താടാ വന്നതേ നീ പോകുന്നത്?, ഇവിടുത്തെ ഫുഡ് പിടിച്ചില്ലേ?”

ശ്യാം : “അയ്യോ അതൊന്നുമല്ല, വെറുതെ”

അമ്മായി :”എന്നാൽ ഒരാഴ്ച്ച കഴിയട്ടെ, നീ വന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ചില പരിപാടികളൊക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു.”

അതൊക്കെ തനിക്ക് പാരയാണെന്ന്‌ നല്ല അനുഭവമുള്ളതാണ്.

അമ്മായിയെ സഹായിക്കലാണ് ഈ പ്ലാനുകൾ. അത് വീട്ടിലെ ഫർണ്ണീച്ചർ മാറ്റിയിടുക, സ്ലാബുകളുടെ മുകളിൽ സാധനങ്ങൾ കയറ്റുക, ചെടിച്ചട്ടികൾ മാറ്റി വയ്ക്കുക, ചകിരിയും വിറകും അടുക്കുക എന്നിങ്ങനെ ഒരു നൂറുകൂട്ടം പണികളായിരിക്കും തുടങ്ങുക.

രാഷ്ട്രീയം കളിച്ചു നടക്കുന്ന അമ്മാവനെ ഇതിനൊന്നും കിട്ടില്ല. പാതിരാത്രിയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ആയിരിക്കും പുള്ളി വരിക.

ഒരു ഭാഗം വൃത്തിയാക്കി കഴിയുമ്പോൾ അവിടെ പുതിയ എന്തെങ്കിലും മേടിച്ചിടുകയോ, മാറ്റിയിടുകയോ ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും അടുത്ത പണി.

ഇതിനിടയിൽ സ്തനങ്ങളാലുള്ള തലോടൽ പല തവണ ലഭിക്കുന്നത് മാത്രമാണ് ഏക ആശ്വാസം. അതോർത്ത് ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ ഒരു വാണവും ശ്യാം അടിക്കുന്നതും പതിവാണ്.