ചേച്ചിയുടെ പാന്റീസ് – 5 5അടിപൊളി  

ഞാൻ : “വേണ്ട, വേണ്ട കൈ എടുക്ക്, സുഖിപ്പീര് രാവിലെ പറഞ്ഞ രഹസ്യം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് മതി”

ചേച്ചി : “ഇവിടെ വച്ച് പറയാനൊക്കില്ല, ഒരു നീണ്ട കഥയാണ്, നാളെ കോളേജിൽ പോകുമ്പോൾ പറയാം”

അവൾ കൈ എടുത്തിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി, വിരലുകളിൽ എന്തോ പൊടി പറ്റി എന്ന ഭാവേന തൂത്തു കളഞ്ഞു.

ചേച്ചി : “ഹും”

അതുകൂടി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അരിശം കൂടി, ഞാൻ വാതിൽക്കലേയ്ക്ക് നോക്കി. അമ്മ അടുക്കളയിലാണ്. പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ ഇരു കൈകളും പിന്നിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പിടിച്ചു.

ഞാൻ : “വല്യ ഷോ എടുക്കല്ലേ”

ചേച്ചി : “എടാ വിട്, അമ്മ”

ഞാൻ : “ഉം, അമ്മ, നിന്റെ ഈ മുന്തിരിങ്ങാ ഒന്ന്‌ ഉടച്ചിട്ടേയുള്ളൂ”

അതും പറഞ്ഞ് മറുകൈകൊണ്ട് ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ വലത്തെ മുലഞെട്ടിൽ പിടിച്ച് ഒരു തിരുമുകൊടുത്തു.

ചേച്ചി : “അയ്യോ”

സ്വരം കുറച്ച് ഉയർന്നു. പേടിച്ച് ഞാൻ കൈവിട്ടു.

ചേച്ചി : “എനിക്ക് വേദന എടുത്തു കെട്ടോ”

അത്ര മാത്രം അവൾ പറഞ്ഞു. മുഖം ഗൗരവമായി, ആള് പിണങ്ങി എന്ന്‌ തോന്നുന്നു.

നിന്നോടിനി ഒന്നിനുമില്ല എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ റൂം വിട്ടു പോയി.

അമ്മ : “എന്താ ഒരു കാറിച്ച കേട്ടത്?”

ചേച്ചി : “കസേരയിൽ കാലു തട്ടിയതാ” അടുക്കളയിലെത്തിയ ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ.

അമ്മ : “തട്ടും, പെണ്ണിന് ലക്കും ലഗാനുമില്ലല്ലോ? ഈ വീട്ടിലെ കുപ്പിഗ്ലാസ് പൊട്ടിക്കുന്നത് മുഴുവനും നീയല്ലേ? കണ്ണ് കാണില്ലെന്നു വച്ചാൽ എന്താ ചെയ്യുക?”

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എനിക്ക് ചിരിവന്നു.

ചേച്ചി : “അമ്മേ അവനോട് എന്റെ ചുരീദാറ് തയ്ച്ച് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരാൻ പറ”

അമ്മ : “നിനക്ക് പോയാലെന്താ”

ചേച്ചി : “ഈ ദൂരം മുഴുവനുമോ?”

അമ്മ : “പിന്നെ അവനും ഈ ദൂരം മുഴുവൻ പോകേണ്ടെ?”

അതിനവൾക്ക് മറുപടിയില്ല. പിന്നെ സ്വൽപ്പം ആലോചിച്ച ശേഷം..

ചേച്ചി : “അവന് ഒരു ബർമ്മുഡയും, ടീഷർട്ടും ഇട്ട് ഇറങ്ങിയാൽ മതി, എനിക്കങ്ങിനാണോ?”

ഞാൻ : “‘ന്നൂച്ചാൽ’ നീ ‘സിൽമാഡി’യല്ലേ?” അത് കേട്ട് അടുക്കളയിലെത്തിയ ഞാൻ ഏറ്റു പിടിച്ചു. അപ്പോൾ അമ്മ പ്ലേറ്റ് മാറ്റി.

ചേച്ചി : “ഒന്ന്‌ പോയി വാങ്ങി കൊടുക്കെടാ”

ഞാൻ : “ഉം, പോയേക്കാവേ”

പിണക്കം മാറിയാലേ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നടക്കൂ. വഴുവഴുപ്പുള്ള ഇതളുകൾ മനസിൽ തെന്നിക്കളിക്കുന്നു. ക്ഷമിച്ചേക്കാം.

ഞാൻ : “ബില്ലും, പൈസായും താ”

അമ്മയും ചേച്ചിയും അതെല്ലാം എടുത്തു തന്നു. ഞാൻ വേഷം മാറി ഇറങ്ങാൻ നേരം അവളും കൂടെ ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : “നീ എങ്ങോട്ടാ?”

ചേച്ചി : “ജിസയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്”

ഞാൻ : “അതിനെന്തിനാ എന്റെ കൂടെ വരുന്നത്?”

ഞാൻ : “ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയല്ല വരുന്നത്.”

ചേച്ചി : “ഓഹോ അത് ശരി”

ഞാൻ മുന്നേ നടന്നു, ഒരു പത്ത് ചുവട് പിന്നിലായി അവളും…

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ പിണക്കം ഭാവിച്ച് പിന്നാലെ അവളുണ്ട്..

എനിക്ക് പാവം തോന്നി. എന്നെ വലിയ കാര്യമാണ് ചേച്ചിക്ക്. വീട്ടിൽ അമ്മയും അച്ഛനും ഉള്ളപ്പോൾ വലിയ ചേച്ചി കളിക്കുമെങ്കിലും തനിയെ ഉള്ള അവസരത്തിൽ കാര്യമായി തന്നെ എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കും. ചിലപ്പോൾ മാത്രം എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഉടക്കായിരിക്കും. വലിയ പിണക്കങ്ങളും മറ്റും വന്നാൽ രണ്ട് ആഴ്ച്ചയോളം ഞങ്ങൾ മിണ്ടാതിരിക്കും. ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നാൽ അവൾക്ക് സങ്കടമാണ്. അമ്മ എന്റെ പിന്നാലെ നടന്ന്‌ പറയും..

:- “നീ വലിയ അച്ഛന്റെ സ്റ്റൈൽ എടുക്കരുത്, അവളോട് സംസാരിച്ചാലെന്താ? ഒരാളെ കൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യൻ ഇവിടെ മടുത്തിരിക്കുകയാ, അപ്പോളാ”

എങ്കിലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞേ ഞാൻ ഇണങ്ങൂ, അപ്പോൾ അവളുടെ ഒരു സന്തോഷം കാണെണം.!! പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കുറെ നാളായി അങ്ങിനെ പിണക്കമൊന്നുമില്ല.

ഞാൻ നടപ്പു നിർത്തി. അവൾ അടുത്തു വന്നു.

ഞാൻ : “എന്നോട് പിണക്കമാ?”

അവൾ കെറുവിച്ച മുഖത്തോടെ..

ചേച്ചി : “ഉം”

ഞാൻ : “കൂടില്ല”

ചേച്ചി : “ഇല്ല”

ഞാൻ : “എന്റെ പുന്നാര ചേച്ചിക്കുട്ടനല്ലേ?”

ചേച്ചി : “പോടാ”

ഞാൻ : “അതിന് ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലല്ലോ?..”