Related Posts
പുറത്തെ മഴയുടെ ശബ്ദം കെട്ടായിരുന്നു ഞാൻ എണീറ്റത്. തലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള കർട്ടൻ നീക്കിനോക്കുമ്പോൾ നല്ല ഉറച്ച മഴ.
ശരത്ത് നല്ല ഉറക്കം, അവന്റെ ഇടതുകൈ ഇപ്പോഴും എന്നെ മുറുകെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ ഉണർത്താതെ പതിയെ എണീറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി.
ബാത്റൂമിൽ പോയി ഇറങ്ങി വരുന്നവഴിക്ക് എന്റെ കണ്ണ് മുകളിലുള്ള ക്ലോക്കിൽ ഉടക്കി. അപ്പോഴാണ് സമയം 4 മണി ആയകാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. മോന്റെ ബസ്സ് എത്താൻ സമയം ആയി. ആരും വന്നില്ലെങ്കിൽ അവർ എന്നെ നോക്കി വെയിറ്റ് ചെയ്യുമെന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.
ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ ശരത്തിനെ വിളിച്ചുണർത്തി
“ഡാ… കോപ്പേ, എണീക്ക്”
“എന്റെ പൊന്നോ എന്തെ..” സംശയത്തോടെ അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“സമയം നോക്കടാ, ഞാൻ ഇറങ്ങാ. നീ പെട്ടെന്ന് വിട്ടോ, പിന്നെ പോവുമ്പോ കതക് അടച്ചേക്ക്”
“മ്മ്” അവൻ മൂളി
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു നീല നൈറ്റി എടുത്തിട്ട് ഒരു കുടയും എടുത്ത് ഇറങ്ങി.
മഴയ്ക്ക് ഒരു കുറവും ഇല്ല, കയ്യിലിരുന്ന കുടനിവർത്തി ഞാൻ അല്പം വേഗത്തിൽ നടന്നു, നടപ്പിന്റെ വേഗം കൂടിയപ്പോളാണ് എന്റെ മുല രണ്ടും ദേഹത്ത് അടിക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചത്.
“പടച്ചോനെ, അകത്തൊന്നും ഇല്ലല്ലോ” എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ എന്റെ നടത്തം പതുക്കെയാക്കി.
അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ആരെയും കണ്ടില്ല. “ചിലപ്പോ മഴ ആയതുകൊണ്ട് താമസിച്ചതാകും” എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി.
കുറച്ചുനേരം അവിടെ നിന്നപ്പോളാണ് ഞാൻ എന്റെ ചന്തി നനയുന്നകാര്യം അറിഞ്ഞത്. എന്റെ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കി. അതെ അവിടം നന്നായിട്ട് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പാന്റി കൂടെ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് അത് നന്നായിട്ട് ചേർന്നുകിടക്കുന്നു.
“ഈ മൈര് ബസൊക്കെ എവിടെ കിടക്കുന്നു” ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു
ഞാൻ അവിടെ നിന്നിട്ട് ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എനിക്ക് ചെറിയ പേടിപോലെ വന്നുതുടങ്ങി, ഇനി അവർ നേരത്തെ വന്നു കാണുമോ?
ഓരോ നിമിഷം കഴിയുംതോറും എന്റെ പേടി കൂടിവന്നു. അങ്ങനെ അഞ്ചുമിനിറ്റ് കൂടെ അവിടെനിന്നപ്പോൾ ഒരു ബൈക്ക് എന്റെ
അടുത്തുവന്നുനിന്നു. ഒരു തടിച്ച യുവാവും പിന്നിൽ ഒരു റയിൻ കൊട്ട് ഇട്ട കുട്ടിയും ആ വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അതെ, സെന്റ് ജോസഫ് സ്കൂളിലെ ബസ്സ് നോക്കി നിക്കുവാണോ” ആ തടിയൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“ആഹ്, അതെ” അയാളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു
“അത്, ഈ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള ജംഗ്ക്ഷനിൽ ഒരു മരം ഒടിഞ്ഞുവീണു, അതുകൊണ്ട് വല്യ വണ്ടികളൊന്നും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല”
“ഓഹ്, അപ്പൊ ബസ്സ് അവിടെ നിർത്തിയിട്ടേക്കുവാണോ”
“ആഹ്, പത്തുമിനുട്ടുകൂടെ കാണും, പിന്നെ തിരിച്ചുപോവും” ആ തടിയൻ അതുകൂടെ പറഞ്ഞിട്ട് വണ്ടിയെടുത്തുപോയി.
ഞാൻ ആകെ പെട്ട അവസ്ഥയായി, ആരെയും വിളിക്കാൻ കയ്യിൽ ഫോണും ഇല്ല, വഴി അടഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഓട്ടോയും ഇല്ല. ഈ പരുവത്തിൽ ഞാൻ നടന്നുപോയാൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തുന്നമുന്നേ ആരെങ്കിലും എന്നെ പീഡിപ്പിയ്ക്കും.
ഞാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ലാതെ നിക്കുന്നസമയത്ത് അതുവഴി ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു ചേച്ചിയെ കണ്ടു.
“ഹലോ ചേച്ചി”
“അഹ്, ആരാ” എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി അവർ ചോദിച്ചു
“അതെ, ആ ഫോണോന്ന് തരോ, ഹസ്ബന്റിനെ വിളിക്കാനാ”
“അതെന്താ, കയ്യിൽ ഫോണില്ലേ”
“ഇല്ലേച്ചി”
“മ്മ്” എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് അവർ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് അവരുടെ ഫോൺ വെച്ചുതന്നു
ഞാൻ അതിൽനിന്നും ശരത്തിനെ വിളിച്ചു
“ഹലോ, ആരാ”
“ഡാ ഞാനാ, ജസ്ന”
“ഏഹ്, ഇതേതാ നമ്പർ”
“ഏതേലും ആട്ടെ, എടാ മോന്റെ ബസ്സ് അപ്പുറത്തെ ജംഗ്ഷനിലാ”
“അതെന്നാ പറ്റി”
“മരം അങ്ങാണ്ടോ വീണട”
“ആഹ്, വെറുതെ അല്ല കേബിൾ പോയത്”
“എടാ മൈരേ ഞാൻ എന്നാ ചെയ്യും എന്ന് പറ”
“യ്യോ… ചിൽ ബേബി”
“കോപ്പ്”
“അല്ല നിനക്ക് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് പൊക്കൂടെ”
“ഇവിടെ ഒരു മൈരും ഇല്ല”