ജീവിത സൗഭാഗ്യങ്ങൾ 16
Jeevitha Saubhagyangal Part 16 | Author : Love
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ഈ സ്റ്റോറി ഇവിടെ ഈ പാർട്ടോടു കൂടി അവസാനിക്കുകയാണ്.
ക്ലാസിൽ ഇരുന്നിട്ടും എനിക്കൊരു സമാധാനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വേഗം ഒന്ന് വൈകുന്നേരം അയാൽ മതിയെന്നായി.
ഞാൻ clas കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോ ഡോർ തുറന്നു കിടക്കുന്നു വേഗം ചെന്നു അകത്തു കേറിയപ്പോ അവിടെ അച്ഛന്റെ വകയിലെ ഒരു അങ്കിൾ ആന്റി ഇരിപ്പുണ്ട് കുറച്ചു പ്രായം ആയതാ.
ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി അപ്പുറത്തു സോഫയിൽ യിരുന്നു കരയുകയാണ് പാവം എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്നറിയാതെ ഞാൻ ബാഗ് കസേരയിലേക്ക് ഇട്ടു നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് പോയി യിരുന്നു. അമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു മോനെ. എന്നുഭപറഞ്ഞു കരയുകയാണ് എനിക്കും സങ്കടം ആയി.
ഞാൻ : അമ്മേ എന്തുപറ്റി എന്തിനാ കരയുന്നെ
അമ്മ : അതുപിന്നെ അച്ഛൻ
ഞാൻ : അച്ഛന് എന്തുപറ്റി പറയമ്മേ എന്താ.
അമ്മ : നിന്റെ അച്ഛന് നമ്മളെ ഒന്നും വേണ്ടടാ അങ്ങേർക്കു അവിടെ ഫാമിലി ആയി
ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു ഇത്രേം കാലം അച്ഛന് വേണ്ടി ജീവിച്ചു എന്നെയും അമ്മയെയും മറന്നു അച്ഛന് എങ്ങനെ തോന്നി.
ഞാൻ : എന്താണ് ഈ കേൾക്കുന്നത് അമ്മയോട് ആര് പറഞ്ഞു.
അങ്കിൾ : ഞാനാ മോനെ പറഞ്ഞത് അവിടെ ഉള്ള എന്റെ മോൻ നിന്റെ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ വിളിച്ചിരുന്നു.
അമ്മ : രാവിലെ അത് പറയാൻ വേണ്ടിയാകും അങ്കിൾ വിളിച്ചത്
ഞാൻ : എന്നാലും നമ്മളോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ മനസ് വന്നു അച്ഛന്.
അമ്മ : നമ്മളെ മടുത്തിട്ടുണ്ടാവും നമുക്കിനി ആരുമില്ല
അമ്മ കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി കരയുവാണ് എനിക്കും സങ്കടം ആയി.
ഞാൻ ഫോണെടുത്തു അച്ഛനെ വിളിച്ചു എടുക്കുന്നില്ല മൂന്നും നാലും തവണ വിളിച്ചു busy ആയി.
ഞാൻ മെസേജ് അയച്ചു പക്ഷെ net ഓണാണെങ്കിലും നോക്കുന്നില്ല.
ഞാൻ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
അമ്മ : അങ്ങേരു എടുക്കത്തില്ല അല്ലേലും മടുത്തിട്ടുണ്ടാവും നമ്മളെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു അതാ മ്മക്ക് പറ്റിയത്. കാത്തിരുന്നു വെറുതെ
ആന്റി കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു അവന്റെ കാര്യം ഇനി ഓർക്കേണ്ട നീയമപരമായി എന്തേലും ചെയ്യാനുണ്ടേൽ ചെയ്യാം. കൊച്ചിന്റെ അവകാശവും കിട്ടും.
ഏതാണ്ട് രാത്രി ആയപ്പോ അവരൊക്കെ പോയി അമ്മ കരഞ്ഞോണ്ട് റൂമിലേക്ക് പോയി ഞാൻ അമ്മയോട് എന്ത് പറയും എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചു ഹാളിൽ യിരുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ എണീറ്റു റൂമിലേക്ക് പോകാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ ഒരു car വന്നു നോക്കുമ്പോൾ അയാൾ ആണ് സാർ.
സാർ കേറി വന്നു എന്നോട് അമ്മയെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അകത്തുണ്ട് എന്താ എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പോഴേക്കും ശബ്ദം കെട്ടിട്ടാവണം അമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു കരഞ്ഞ കണ്ണുമായി.
അമ്മം : ഓ സാറോ ഇരിക്ക്
സാർ സോഫയിലേക്ക് യിരുന്നു അമ്മ എന്താ സാർ സ്കൂളിലെ കാര്യം ആണേൽ ഞാൻ പിന്നെ സംസാരിക്കാം
സാർ : അല്ല ഫാമിലി കാര്യം തന്നെ ഇനി ഇപ്പോ വിഷമിച്ചിട്ടു എന്താ കാര്യം കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു.
അമ്മ : എന്നാലും സാർ അത്രെയേറെ അങ്ങേരെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചു ഒരു മകൻ മതി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ സമ്മതിച്ചു എന്നിട്ടും എന്നോട് അയാൾ ഇങ്ങനെ
അമ്മ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ എണീറ്റു റൂമിലേക്ക് പോയി.
സാർ പറയുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
സാർ : ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല അവകാശം ചോദിച്ചു വാങ്ങണം നാളെ അവൻ വളർന്നു വരും അവന്റെ ഭാവി നോക്കണം.
അമ്മ : അവനെ ഓർത്താണ് ഞാൻ ഇത്രേംങ്കാലം കാത്തിരുന്നത് പോലും.
സാർ : സാരമില്ല നാളെ ഒരു പരാതി ഒക്കെ കൊടുത്തു കേസ് ആകാം
അമ്മ,: അതൊന്നും വേണ്ട സാർ
സാർ : അല്ലാണ്ട് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കും നാളെ അയാൾ വന്നു ഈ വീട് ഒഴിയാൻ പറഞ്ഞാൽ ചെയ്യേണ്ടി വരും ഇപ്പോ തന്നെ അയാൾ divorse നോട്ടിസ് അയച്ചിട്ടുണ്ടാവും.
അമ്മം വീണ്ടും കരയുവാണ്
പോട്ടെ സാരല്ല കരയല്ലേ ടീച്ചർ എന്ന് പറയുന്നത് കേൾകാം.
ഞാനും ആകെ സങ്കടത്തിൽ ആയി.
ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. സാർ എണീറ്റു പറഞ്ഞു : നാളെ രാവിലെ പോയി കേസ് ആക്കാം ഞാൻപോട്ടെ എന്നാൽ