പ്രിൻസിപ്പലിനും മറ്റ് അദ്ധ്യാപകർക്കും അവരെ പേടിയും ബഹുമാനവുമായിരുന്നു. ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും തയാറല്ലാത്ത പ്രകൃതം, കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ പോക്ക് അത്ര പന്തിയല്ല എന്നെനിക്കു തോന്നി. എന്റെ കാടൻ മനസ്സിനെ പിടിച്ചു നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭാവി ഇരുട്ടിലായേക്കും. എങ്കിലും ഉള്ളിൽ എന്നിലേ പുരുഷൻ ബലഹീനനായിരുന്ന് തേങ്ങി.
ഒരു ദിവസം ഞാൻ നേരത്തേ സ്കൂളിലെത്തി. മാഡവും മക്കളും ഫിയറ്റു കാറിൽ വന്നിറങ്ങുന്ന ഭാഗം നേരത്തേ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
എതോ ഉൾപ്രേരണ എന്നെ ആ സ്ഥലത്തു കൊണ്ടെത്തിച്ചു. കുട്ടികൾ വന്നു തുടങ്ങുന്നേയുള്ളൂ. പടർന്നു നിന്ന ഒരു മരത്തിന്റെ മറവിൽ ഞാൻ കാത്തു നിന്നു. വെളുത്ത ഫിയറ്റുകാർ ഗേറ്റു കടന്നു ഞാൻ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്കു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തു കൊണ്ടോ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ, ഒരു നടുക്കം. ഇളം റോസ് നിറത്തിലുള്ള സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച അവർ ക്രൈഡവർ സീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. കുനിഞ്ഞു എന്തോ കാറിനുള്ളിൽ നിന്നും എടുത്തപ്പോൾ പുറകോട്ടു തള്ളിയ ചന്തികളുടെ മനോഹാരിത ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു. ടീച്ചറും മക്കളൂം ക്ലാസ്സിലേയ്ക്കു പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ ക്ലാസ്സിലേയ്ക്കു നടന്നു. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഇതാവർത്തിച്ചു. ഇപ്പോൾ ദിവസവും ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും നേരത്തേ പുറപ്പെടും. രാവിലേ എന്റെ സ്വപ്നസുന്ദരി വരുന്നതും കാത്ത് മരത്തിനു മറഞ്ഞു നിൽക്കും. വൈകുന്നേരം അവർ പോകുന്നതിനു മുമ്പ്, ടോണി കാണാതെ മരത്തിന്റെ മറവിലെത്തും. ഒന്നുമറിയാത്തതു പോലെ ചാരി നിൽക്കും, ചിലർ ഹായ് എന്നു പറയും, ഞാനും തിരിച്ചു പറയും.
എന്നിലെ മാററം ടോണി ശ്രദ്ധിച്ചു.
‘വിജയ് എന്താണു നീ ഒത്തിരി ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.” ഒരിക്കൽ അവൻ ചോദിച്ചു. ‘ഹെയ്, അതൊരു സുഖം…’ ഞാൻ പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.
മാഡത്തിന്റെ ക്ലാസ്സുകളിൽ ഞാൻ അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ടില്ല, അവർ ബോർഡിൽ എഴുതിയതു കണ്ടില്ല, കണ്ടത് മനോരാജ്യങ്ങൾ, മാഡത്തിന്റെ സുന്ദരമായ കക്ഷത്തിലെ മാദകസുഗന്ധം. അവരുടെ ശരീരവടിവുകൾ നഗ്നമേനി, ഒന്നു രണ്ട പ്രാവശ്യം അവരുടെ അടുത്തു കൂടെ ഞാൻ നടന്നു. പുറകിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മടങ്ങിയ കക്ഷം അവരുടെ വടിച്ചു മിനുസമാക്കിയ വെണ്ണപ്പൂറായി ഞാൻ സങ്കല്പിച്ചു. ഞാൻ വേറൊരു ലോകത്തു സഞ്ചരിച്ചു. രണ്ടു മൂന്നു മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.
ഒരു ദിവസം പതിവുപോലെ ഞാൻ മരത്തിനു മറഞ്ഞു നിന്നു. മാഡം കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, ബുക്കെടുത്തു നടക്കുമ്പോൾ, ‘ഹായ് വിജയ്…” എന്റെ പുറകിൽ നിന്നും ഒരു വിളി. എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെയുള്ള മനോജ്. തിരിഞ്ഞു ഞാൻ മനോജിനെ വിഷ് ചെയ്തു. ‘ഹായ് മനോജ്…” മുഖം തിരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ എന്നെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്ന മാഡം, ഉള്ളിൽ അറിയാതെ ഒരു അങ്കലാപ്പ.
മനോജ് എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ അവനോടൊപ്പം ക്ലാസ്സിലേക്കു നടന്നു. ഒന്നു പാളി നോക്കിയപ്പോൾ മാഡം എന്നെതന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ഓഫീസ് ഭാഗത്തേയ്ക്കു നടക്കുന്നു. ടോണി എന്റെ അടുത്തേയ്ക്കു വന്നു. ഫിലോ കയ്ക്ക് പൊക്കി വീശി പറഞ്ഞു. ‘ഹൈ’ വിജയ്, ഗുഡമോർണിങ്ങ് ‘ ‘ഗുഡമോർണിങ്ങ് ഹലോ .” ഞാൻ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു. എങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ മാഡത്തിനെ വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്നു ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ എന്റെ മാഡത്തിനെ കൊത്തി വിഴുങ്ങുകയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ഫോറിൻ സാരിയിൽ അവരുടെ ചന്തികളുടെ ആകാരവടിവു ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചു. രണ്ടു ചെപ്പുകൂടങ്ങൾ വ്യക്തമായി വേർപെട്ടു നിന്നിരുന്നു. ഉയർത്തികെട്ടിയ മുടിക്കെട്ടിനു താഴെ ചുരുണ്ട മുടികൾ ചിതറി നിന്നിരുന്ന വെളുത്ത കഴുത്ത്, അതിനു താഴെ താഴ്ത്തി വെട്ടിയ ബ്ലൂസിനു മുകളിൽ വെള്ള ഗോതമ്പുനിറത്തിലുള്ള പുറം നേർമ്മയായ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ബായുടെ വള്ളികൾ, ആ ബായുടെ ഹുക്കുകളഴിച്ച് വരിഞ്ഞുകെട്ടിയ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും ആ മാതളക്കുടങ്ങളെ വിടുവിക്കാൻ എന്റെ കയ്ക്കുകൾ തരിച്ചു. എന്റെ പാന്റിനുള്ളിൽ ചലനമുണ്ടായി.