ആ മൃദുകരങ്ങൾ തൊട്ടപ്പോഴേയ്ക്കും അവനുണർന്നു. അതു കണ്ട ലീന കണ്ണീരിനിടയിൽ കൂടെയാണെങ്കിലും ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ‘നിത്യ യൗവനമാ ഇവന്. നിന്നെ കെട്ടുന്ന പെണ്ണ് ഭാഗ്യവതിയാ…’ അവർ അവന്റെ ചുവന്ന തലയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. പിന്നെ അവനേ കയ്യിൽ നിന്നും വിട്ടു. അവരോടു ററാറ്റാ പറയുന്ന പോലെ അവൻ നാല്പത്തഞ്ചു ഡിഗ്രിയിൽ കിടന്നാടി.
ഞാനെന്റെ പാന്റസ് വലിച്ചു കേറ്റുമ്പോഴേയ്ക്കും അവർ അലമാരി തുറന്ന് ഒരു തുണിയെടുത്ത് കാലിനിടയിൽ വെച്ചു. പിന്നെ ഒരു നിക്കർ എടുത്ത് ധരിച്ചു. തുണിയൊക്കെ നേരെയിട്ടു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. മുടി ഒന്നു കോതിയൊതുക്കി. ഞാനും കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി കോതി വെച്ചു. വാതിലിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവർ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച എന്റെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ഓരോ ഉമ്മ തന്നു. എന്നിട്ടു മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
‘താങ്ക്സ്. ആൻഡ്. ഗുഡ്ബൈ.ഡിയർ ‘
‘ഗുഡബൈ. ലീനാ…’ ‘ഇനി ഇതു മാതിരി ഒരു ബന്ധം പാടില്ല. നന്നായി പഠിക്കണം.” അവരെന്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ ഒന്നുമറിയാത്തവരേപ്പോലെ പുറത്തിറങ്ങി. ‘റ്റാറ്റാ…’ ഗെയിറ്റിൽ ചെന്ന് ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. വരാന്തയിൽ നിന്ന് മാഡവും ടോണിയും കയ് വീശി, അസ്തമയസൂര്യന്റെ ഇളംചൂടും പുൽമേടുകളേ തഴുകി വരുന്ന കുളിർകാററുമേറ്റ് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തമിഴ്സഗാനത്തിന്റെ ഈരടികൾ അലയടിച്ചു വന്നു.
‘ പോനാൽ പോകട്ടും പോടാ….
[അവസാനിച്ചു]