ഞാനും ഒരു മായ – 4 17

 

മുതലാളി : അത് പറ്റത്തില്ല. ഇവളെ പുറത്ത് ഇറക്കാന്‍ ആയില്ല കുറച്ച് നാള്‍ കഴിഞ്ഞേ ഇവളെ കിട്ടുകയുള്ളു. ഈ കാണിച്ച ഫോട്ടോയിലെ പെണ്ണിനെ വേണമെങ്കില്‍ നാളെ വന്ന് പ്രശാന്തിനോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി അവന്‍ എത്തിച്ചുതരും.

 

പിള്ളേര്‍ : മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ മറ്റേ പെണ്ണിനെ ബുക്ക് ചെയ്ത് പോയി

 

. പോകാന്‍ നേരത്ത് സ്വാതിയുടെ ഓരോ അളവും അവര്‍ അളന്ന് എടുക്കുന്നതുപോലെയുള്ള നോട്ടം.

 

മുതലാളി: ഡോക്ടറോട് സംസാരിക്കുന്ന സമയത്ത് മീര സെല്‍വിയെ കൂട്ടി അകത്തേ മുറിയിലൂടെ എങ്ങോട്ടോ പോയി.

 

ഞാന്‍ : സ്വാതിയോട് ചോദിച്ചു എന്താ പരിശോധിച്ചത് അതിന് നിനക്ക് എന്താ കുഴപ്പം.

 

സ്വാതി : എന്റെ ദേഹത്ത് അവിടെയും ഇവിടെയും എല്ലാം ഒരു മൂന്ന് നാല് സൂചി വച്ചു എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയത്തില്ല.

 

അവളുടെ വേഷം മാറിയത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

 

സംസാരം കഴിഞ്ഞ് പോകാന്‍ നേരത്ത് എന്നെ നോക്കി ഡോക്ടര്‍ ചിരിച്ചു. സ്വാതിയോട് പറഞ്ഞു എന്തെങ്കിലും വിഷമം തോന്നുവെങ്കില്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി പിന്നെ ഞാന്‍ തന്ന ഗുളിക ദിവസവും കഴിക്കണം. തീരുമ്പോള്‍ മീരയോടോ അല്ലെങ്കില്‍ ദിവാകരന്‍ മുതലാളിയോടോ പറഞ്ഞാല്‍ മതി എത്തിച്ചു തരും.

 

ഡോക്ടര്‍ ഇതും പറഞ്ഞ് സെല്‍വിയെ നോക്കാനായി പോയി.

 

മീര വന്നപ്പോള്‍ അവളോട് മുതലാളി പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ മരടുള്ള വീട്ടിലേക്ക് നമുക്ക് പോകാം

 

മീര : ചോദിച്ചു അങ്ങോട്ടേക്കാണോ സ്വാതിയേ കൊണ്ടു പോകുന്നത്

 

മീര : ശരി ഞാന്‍ വണ്ടി ഇറക്കാം

 

മുതലാളി : എന്നാല്‍ ഇവരെ നമ്മുടെ പുറകിലുളള ലിഫ്റ്റിലൂടെ ഇറക്കിക്കോ ഞാന്‍ ഫ്രണ്ട് റിസംപ്ഷനിന്‍ കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞു.

അപ്പോള്‍ മുതലാളി ആരെയോ ഫോണ്‍ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി മറുതലക്കല്‍ സംസാരം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി അത് പ്രശാന്തായിരുന്നു.

 

മുതലാളി : പ്രശാന്ത് നീ ഇന്നത്തെയും നാളെത്തെയും കാര്യം നോക്കണം പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ നീ എന്നെ വിളിച്ചോ എന്നുള്ള മറുപടികളാണ് ഞാന്‍ കേട്ടത്

 

എന്നെയും സ്വാതിയേയും കൂട്ടി മീര കാണിച്ചുതന്ന വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ പോയി
താഴെ വണ്ടി പാര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന ഗ്രൗണ്ട് ഫ്‌ളോറില്‍ എത്തി അവള്‍ കാണിച്ചു തന്ന വണ്ടിയില്‍ കയറാന്‍ നേരത്ത് എന്നോട് പറഞ്ഞു അനിലേ നീ എന്റെ കൂടെ മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ കയറിക്കോ? എന്നും പറഞ്ഞ് മീര മുന്‍സീറ്റിലെ ഡോര്‍ തുറന്നു തന്നു.

 

സ്വാതിയോട് പറഞ്ഞു നീ ബാക്കില്‍ കയറിക്കോ ? അവിടെ മുതലാളിയും കൂടെ കയറും നിങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും ബാക്കില്‍ കയറിയാല്‍ മതി

 

ഞാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ സ്വാദിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു മാനസീകാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. എന്തു പറയുന്നവോ അത് അനുസരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു മാനസീകാവസ്ഥ

 

ഈ സമയത്ത് സ്വാദിയുടെ ഫോണ്‍ വെല്ലടിച്ചു. എനിക്ക് അവള്‍ ആ ഫോണ്‍ തന്നു. ഞാന്‍ ഫോണ്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ അമ്മ

 

സ്വാതി കാറെടുത്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍ അമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു മോള്‍ക്ക് ജോലി കിട്ടിയോ അവള്‍ക്ക് നല്ല ജോലിയാണോ എന്നുളള കുറച്ച് ചോദ്യങ്ങള്‍

 

ഞാന്‍ എല്ലാറ്റിനും ഉം… ആം…. എന്നുള്ള ഉത്തരങ്ങള്‍ മാത്രം നല്‍കി.

 

കാറ് ഫ്രണ്ടിലെത്തി വണ്ടി സൈഡാക്കി നിറുത്തി മീര

 

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതലാളി വന്നു കാറില്‍ പിന്‍സ്വീറ്റില്‍ കയറി അവിടെ സ്വാതിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

മീര കാറ് മുന്നോട്ട് നീക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

 

ഏകദേശം 15 മിനുറ്റ് എടുത്തായിരിക്കും ഒരു പത്ത് പതിനഞ്ച് കിലോമീറ്റര്‍ യാത്രയുടെ ഇടയില്‍ സ്വാദിയെ മുട്ടുന്നതും അതുപോല അവളെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാന്‍ ഫ്രണ്ട് ഗ്ലാസ്സിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

യാത്രയുടെ അവസാനം ആ പറഞ്ഞ വീട്ടില്‍ എത്തി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *