“നാണം ഇല്ലല്ലോ എന്റെ പെങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാന്..” പ്രവീണ് അറപ്പോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
മനീഷയ്ക്ക് പക്ഷെ ഭയമോ കൂസലോ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. വേണു നല്കിയ സുഖം അവളെ ഭ്രാന്തിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. അത് മുറിഞ്ഞതിന്റെ വിഷമം മാത്രമേ അവള്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എങ്കിലും എന്താണ് അവര് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നറിയാന് അവള് മറഞ്ഞു നിന്ന് കേള്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മോനെ..എടാ അത്..” വേണു വിക്കി.
“ഹും മോന്; അച്ഛനും അമ്മയും വരട്ടെ ഞാന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്”
“എടാ പറയല്ലേ. ഞാന് അറിയാതെ..”
“അറിയാതെ..എല്ലാം ഞാന് കണ്ടിട്ടും ഉരുളാന് നോക്കുവാ അല്ലെ..വൃത്തികെട്ട മനുഷ്യന്..ഛെ”
വേണു അവന്റെ പക നിറഞ്ഞ നോട്ടം കണ്ട് കുഴങ്ങി. അവന് ഇത് ആന്റിയോട് പറഞ്ഞാല് ആന്റി അമ്മയോട് പറയും; പിന്നെ ജീവിതത്തില് തനിക്ക് മനസമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാന് പറ്റില്ല. എങ്ങനെയും ഇവനെ മെരുക്കണം. ഇല്ലെങ്കില് കുഴപ്പമാണ്.
“പ്രവീണ് ഞാന് പറയുന്നത് കേള്ക്ക്..ഞാന്..”
“എനിക്കൊന്നും കേള്ക്കണ്ട..അച്ഛനും അമ്മയും വരട്ടെ..അപ്പോഴറിയാം ബാക്കി” അവനെ സംസാരിക്കാന് അനുവദിക്കാതെ പ്രവീണ് ചീറി.
“എടാ അവള് നിന്റെ പെങ്ങള് ഒന്നുമല്ലല്ലോ..പിന്നെന്തിനാ നീ ഇത്ര ബഹളം ഉണ്ടാക്കുന്നത്” ഒരിക്കലും മനീഷയോ പ്രവീണോ അറിയരുത് എന്ന് അവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്ന ആ സത്യം ഗത്യന്തരമില്ലാതെ വേണുവിനു പറയേണ്ടി വന്നു.
“എന്റെ പെങ്ങള് അല്ലെന്നോ? നാണം ഉണ്ടോ മനുഷ്യാ നിങ്ങള്ക്ക് കള്ളം പറയാന്” പ്രവീണ് ചീറി.
മനീഷയും അവന് പറഞ്ഞത് കേട്ടു ഞെട്ടി നില്ക്കുകയായിരുന്നു. അവന് എന്തിനാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്നവള്ക്ക് മനസിലായില്ല.
“സത്യമാ ഞാന് പറയുന്നത്. മനീഷയെ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ദത്തെടുത്തു വളര്ത്തിയതാ..സംശയം ഉണ്ടേല് അവരോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്. കല്യാണം കഴിച്ചു കുട്ടികള് ഉണ്ടാകാതെ വന്നപ്പോള് ആണ് അവരത് ചെയ്തത്. പിന്നെയാണ് നീ ഉണ്ടായത്..”
വേണു വീണ്ടും അത് പറഞ്ഞപ്പോള് പ്രവീണിന് സംശയമായി. ഇത്ര നാളും തന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചി ആണ് മനീഷ എന്നായിരുന്നു അവന് ധരിച്ചിരുന്നത്.
“എന്തായാലും ഞാന് പോവാ..നീ ആന്റിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞാന് പോയെന്ന്”
വേണു വേഗം അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പ്രവീണ് അവന് പോയത് പോലും അറിയാതെ അങ്ങനെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. വേഗം അവന് അപ്പുറത്ത് മനീഷയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളും വേണു പറഞ്ഞത് കേട്ടു അത്ഭുതത്തോടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. കാമം കൊണ്ട് തുടുത്തു ചുവന്ന മുഖവുമായി നിന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോള് പ്രവീണിന്റെ മനസിലേക്ക് അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടകള് ആണ് ഓടി വന്നത്. ആ ഒരൊറ്റ കാഴ്ച കൊണ്ട് അവളോടുള്ള അവന്റെ മനോഭാവം അടിമുടി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവള് തന്റെ സഹോദരിയല്ല എന്നുള്ള വേണുവിന്റെ സംസാരം അവനില് മാനസികമായ വലിയ ഒരു മാറ്റമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. അത് എന്തൊക്കെയാണ് എന്നവനു തന്നെ മനസിലായിരുന്നില്ല.
“മനീഷേ..നീ അയാള് പറഞ്ഞത് കേട്ടോ? അത് ശരിയാണോ”
പ്രവീണ് അവളോട് ചോദിച്ചു. മനീഷ തനിക്കറിയില്ല എന്ന അര്ത്ഥത്തില് തന്റെ ചോരച്ചുണ്ട് മലര്ത്തി. ഒരു പൂവ് വിടരുന്നത് പോലെ അവളുടെ ചെഞ്ചുണ്ട് വെളിയിലേക്ക് മലര്ന്നപ്പോള് പ്രവീണിന് എന്തോ അസ്വസ്ഥത പോലെ തോന്നി. എന്ത് ഇനിപ്പാണ് അവളുടെ ചുണ്ടിന്.
“അയാള് നിന്റെ ഇഷ്ടമില്ലതാണോ അങ്ങനെ ചെയ്തത്” അവന് ചോദിച്ചു.
“ഞാന് അറിഞ്ഞില്ല..ഞാന് ആ സാധനം നോക്കുവാരുന്നു..” മനീഷ കള്ളം പറഞ്ഞു.
“അച്ഛനും അമ്മേം വരട്ടെ..ഞാന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തോളാം”
“അയ്യോ വേണ്ട. എന്തിനാ വെറുതെ” മനീഷ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“പക്ഷെ നീ എന്റെ പെങ്ങളല്ല എന്ന് പറഞ്ഞതോ? അത് ചോദിക്കണ്ടേ?”
“അതും ചോദിക്കണ്ട. ഞാന് വേറെ ഒരാളോട് ചോദിച്ച് അറിഞ്ഞോളാം..അയാള് പോവ്വാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. പൊക്കോട്ടെ..അമ്മേം അച്ഛനും ഒന്നും ഇതറിയണ്ട; എന്തിനാ നമ്മളായി ഓരോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്.” മനീഷ പറഞ്ഞു.