മിത്രൻ നമ്പൂതിരിക്ക് അന്ന് പതിനെട്ടു വയസു പ്രായം. അൽപ സ്വൽപം പൂജാ പരിപാടികളുമായി നടക്കുന്നു. അച്ചൻ തിരുമേനിയുടെ മൂന്നിൽ സിംഹത്തെ കണ്ടു ചേട മാനിനെ പോലെ വിറച്ചു നിൽക്കും. തിരുവായ്ക്ക് എതിർ വായ്ത് ഇല്ല. അച്ചൻ തിരുമേനിയുടെ ചീത്തവാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട ജന്മം.
നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞുപോലെ ശുഭമുഹൂർത്തിൽ മിതസേന്റേയും കൃഷ്ണവേണിയുടേയും വേളി കഴിഞ്ഞു.
മകനെ കൊണ്ട് കൃഷ്ണവേണിയെ വേളി കഴിപ്പിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മദത്തിന്റെ മനസിൽ പല കണക്കുകൂട്ടലുകളായിരുന്നു. ഒന്നാമതായി അവളുടെ ദേവീ സൗന്ദര്യം സ്വന്തമായി ആസ്വദിക്കുക. തന്റെ മൂന്നിൽ മൂട്ടു വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന മകൻ അതിനൊരു തടസമാവില്ല എന്നയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. രണ്ടാമത് അവളുടെ ഇല്ലത്തെ അളവറ്റ സ്വത്ത്.
ഒന്നിരുട്ടിക്കിട്ടാൻ മിത്രനെക്കാൾ ബ്രമത്തൻ നമ്പൂതിരിക്കായിരുന്നു തിടുക്കും. മകന്റെ വേളിയാണെങ്കിലും ആ സൗന്ദര്യത്തിടമ്പ് പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങളിൽ കിടന്ന് പിടയുന്നത് അയാൾ മനസിൽ കണ്ടു. അതോർക്കുമ്പോൾ തന്നെ തന്റെ പുരുഷത്വം മൂണ്ടിനടിയിൽ കൊടിമരം പോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു. രാതിയിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി അയാൾ കണക്കു കൂട്ടി
പക്ഷെ അയാളുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് നാടുവാഴി കോവിലകത്തു നിന്ന് ഒരറിയിപ്പു വന്നു. ഉടൻ തന്നെ കോവിലകത്ത് എത്തിച്ചേരണം. അവിടെ നാളുകൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന പൂജാ കർമ്മങ്ങളും യാഗവും. ബ്രഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരിയെയാണ് യജമാനനായി നിചയിച്ചിരിക്കുന്നത്. നാടുവാഴിയുടെ കൽപനയല്ലെ. മറുത്തൊരു വാക്കില്ല. മനസില്ലാ മനസോടെ അയാൾ പോകാൻ തയ്യാറായി. തന്റെ സ്വനങ്ങളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു തകിടം മറിച്ചു നാടുവാഴിയെ അയാൾ മനസാ ശപിച്ചു. അപ്പോഴും അയാളുടെ ദുഷ്ടബുദ്ധി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവസാനം അയാൾ തന്റെ വേളിയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
വേലി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും കൂട്ടിക്ക് ചൊവ്വദോഷവും മറ്റ് അപഹാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട ശാന്തിമൂഹൂർത്തിനു മുമ്പ് ചില പൂജകളൊക്കെ ചെയ്യണം. ഇന്നു തന്നെ അതെല്ലാം ചെയ്യണമെന്ന് നോം കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷെ നാടുവാഴിയുടെ കൽപനയല്ലെ. പോകാതെ പറ്റില്യ. അതുകൊണ്ട് നീ അവരെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കണം. നോം തിരിച്ചെത്തിയിട്ട പൂജകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ടു മതി ശാന്തിമുഹൂർത്തം. എന്താ മനസിലായില്ലാന്നുണ്ടോ.
ശരി എല്ലാം അവിടുന്നു പറയുന്നതുപോലെ. അങ്ങനെ പറയാനെ അന്തർജനത്തിനു കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. കാരണം അയാളുടെ എല്ലാ ദു:സ്വഭാവങ്ങളെയും കുറിച്ച് അവർക്ക് നല്ല അറിവുണ്ടായിരുന്നു. പര സ്ത്രീ ബന്ധം അയാൾക്ക് ഒരു ഹരമായിരുന്നു. തന്റെ മൂന്നിൽ വച്ചുപോലും അയാൾ അന്യസ്ത്രീകളുമായി കാമലീല ആടിയിരുന്നു. അന്തർജനത്തിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് അയാളുടെ മൂന്നിൽ സ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും തന്നെ ഏൽപിച്ച ഉത്തരവാദിത്വം അവർ ഏറ്റെടുത്തു.
തെല്ലൊരു വിഷമത്തോടെ അവർ മക്കളെ കാര്യം ധരിപ്പിച്ചു. അവരുടെ മ്ലാനമായ മുഖം അമ്മയുടെ മനസിലും നേരിയൊരു ദുഃഖം തോന്നിപ്പിക്കാതിരുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാൻ. സുഗ്രീവാജ്ഞയല്ലെ. അനുസരിക്കുക തന്നെ.
മിത്രനേയും കൃഷ്ണവേണിയേയും സംബന്ധിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ട രാത്രിക്ക് ഇനിയും നാളുകൾ കാത്തിരിക്കണം എന്ന് ഒരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. പക്ഷെ അച്ചൻ തിരുമേനിയെ എതിർക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആദ്യരാത്രി രണ്ടു മൂറികളിലായി അവർ കഴിച്ചു കൂട്ടി. പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ അവർ ഇരുവരും മ്ലാന വതരമായിരുന്നു. അവരുടെ വിഷമത്തിൽ മനസലിഞ്ഞ അമ്മത്തമ്പുരാട്ടി അവരെ പരസ്പരം ഒറൂമിച്ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനുമെല്ലാം അനുവദിച്ചു. അടച്ചിട്ട മുറിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നു . പരസ്പരം തഴുകി ചുംബനങ്ങളർപ്പിച്ച തീവ്രാനുരാഗബദ്ധരായവരെ പോലെ ദിവസങ്ങൾ കഴിച്ചുകൂട്ടി
കൃഷ്ണവേണിയെ ഇറുകെപ്പുണർന്നു കിടക്കയിലേക്കുമർന്നു. കൃഷ്ണവേണിയുടെ പവിഴാധരങ്ങളിൽ അയാളുടെ ചുണ്ടുകളമർന്നു. സാവധാനം കൃഷ്ണവേണിയുടെ മേൽമുണ്ടു മൂലക്കച്ചയും അഴിഞ്ഞുവീണു. ചന്ദ്രനനിറത്തിൽ കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിൽ മിത്രന്റെ കൈകൾ താളം പിടിച്ചു. മൂലക്കണ്ണുകൾ ഞെരടിയുടച്ചു. ജീവിതത്തിലാദ്യമായി തന്റെ പ്രാണ നാഥൻ പകർന്നു നൽകുന്ന സുഖത്തിൽ മതിമറന്ന് ഒരാലസ്യത്തോടെ അവൾ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് ഞെളിപിരി കൊണ്ടു. അവൾ കാമസുഖത്തിന്റെ പറുദീസയിലേക്ക് ഉയരുകയായിരുന്നു. അതോടൊപ്പം ഉടുമുണ്ടും താറും എല്ലാം അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.