അങ്ങനെ ഒരു നാൾ തിസന്ധ്യ നേരം. അച്ചൻ പൂജാകർമ്മങ്ങൾക്കായി പൂജാമുറിയിലേക്കു കയറി തന്റെ സേവാമൂർത്തികളെ പൂജിച്ച് സന്തോഷിപ്പിച്ചു പൂജാമുറിയുടെ വെളിയിൽ വരുമ്പോൾ അച്ചൻ കണ്ടൽ കുളക്കടവിൽ നിന്നും കുളിച്ചീനായി കയറിവരുന്ന എന്നെയാണ്.
നനഞ്ഞ് ദേഹത്തോടൊട്ടിക്കിടക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾക്കു വെളിയിലൂടെ എന്റെ ആകാരവടിവുകൾ ആർക്കും വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മാറിടവും അരക്കെട്ട തിളക്കമാർന്ന കരിനീല കണ്ണുകൾ. നല്ല ചന്ദനനിറം. നീളമുള്ള കാർകൂന്തൽ കൂടൂമ്പോലെ ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കൺപീലികളിലും മൂക്കിൻ തുമ്പിലും ഇറ്റുവീഴാൻ നിൽക്കുന്ന നീർത്തുള്ളികൾ. മകളുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു നിൽക്കുന്ന അച്ചൻ പരിസരം മറന്നുപോയി.
അച്ചന്റെ നോട്ടത്തിനുമുന്നിൽ ഞാൻ വിളറി . അച്ചനെന്താ എന്നെ ആദ്യ കാണുന്നതുപോലെ നോക്കുന്നത്. എന്റെ ചോദ്യമാണ് അച്ചനെ ഈ ലോകത്തിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നത്.(തുടരും)